Restorasyon-Dönemi İngiliz Romanlarında Anlatı Çerçevesi Olarak Yolculuk Kavramı

Restorasyon Dönemi, Paradise Lost, Country Wife ve Pilgrim’s Progress gibi eserlerin üretildiği dönem olması bakımından muazzam bir enerji ve yaratıcılık çağıdır. Hem edebiyat hem de felsefe bu dönemde gelişmeye başlamıştır. Dahası, bu dönemde yazılan eserlerden bahsetmemek imkansızdır, ancak İngiliz edebiyatında romanın başlangıcını tatmin edici bir şekilde tarihlemek de imkansızdır. İngiltere'de kurgu eserler, romanslar ve kurgusal biyografiler ortaya çıkmaya başlamış olsa da bu erken dönemde roman olarak adlandırılmamıştır. Fakat öte yandan, erken-dönem (amatör) romandan bahsetmeden on sekizinci yüzyıl edebiyatını tartışmak imkânsız gibi görünmektedir. İngiliz romanı birçok temanın ışığı altında incelenebilir çünkü, en başından günümüz romanlarına kadar, eserlerin çoğu farklı roman türlerinde tekrar eden bazı konular veya temalar kullanmıştır. Bu erken-dönem romanlarda kahramanların yolculukları sık sık hikayelerin biçimini ve mesajını oluşturur. Bu tür yolculuklar, dönemin neredeyse tüm romanlarında gözlemlenebilir. Bu nedenle bu çalışma, Idalia (1723), Robinson Crusoe (1719), Pamela (1740), Joseph Andrews (1742) ve Tristram Shandy (1759) gibi İngiliz roman geleneğinin beş erken-dönem romanında bir anlatı çerçevesi olarak yolculuk fikrini tartışmayı amaçlamaktadır ve bu klasik romanlarda, olay örgüsü ve anlam bağlamında itici bir güç olarak yolculuk motifini ön plana çıkaracaktır.

The Journey as A Narrative Framework in The Restoration-Period English Novels

The Restoration Period is an age of enormous energy and inventiveness in that it has produced Paradise Lost, The Country Wife and Pilgrim’s Progress. Both literature and philosophy began to flourish in this period. Moreover, it would be impossible not to mention the works of prose in this period, but it is also impossible to satisfactorily date the beginning of the novel in English literature. Although works of narrative fiction, romances, and fictional biographies began to appear in England, they were not called as novels in this early period. On the other hand, without speaking of the early-period (amateur) novel, it seems almost impossible to discuss the eighteenth-century literature. The British novel can be studied under the light of many themes, because many of the works of prose, from the very beginning to the contemporary novels, use some recurring topics or themes in different types of novel. The protagonists’ journeys so frequently make up the form and the message of the stories. This type of journeys is observable in almost all novels of the period. Thus this study undertakes to explore the travel as a narrative framework in the novels of this period, the five early novels of British novel tradition, which are Idalia (1723), Robinson Crusoe (1719), Pamela (1740), Joseph Andrews (1742), and Tristram Shandy (1759), and foreground the travel pattern as a driving force in the context of plot and meaning in these classical novels.

Kaynakça

Adams, Percy G. (1978). The Coach Motif in Eighteenth-Century Fiction. Modern Language Studies, 8(2), 17-26. doi:10.2307/3194516.

Battestin, Martin C. (1959). The Moral Basis of Fielding’s Art: A Study of Joseph Andrews. Middletown, Connecticut: Wesleyan Univ. Press.

Bohls, L. (2006). Age of Peregrination: Travel Writing and Eighteenth-Century Novel. Backscheider, P and Ingrassia, C. (Ed.) in The Eighteenth-Century English Novel and Culture (97-116). Australia: Blackwell Reference.

Defoe, D. (1862). The Adventures of Robinson Crusoe (1719). London: Bickers and Bush.

Duncan, J. (1968). The Rural Ideal in Eighteenth-Century Fiction. Studies in English Literature, 1500-1900, 8(3), 517-535. doi:10.2307/449617.

Egan, J. (1973). Crusoe's Monarchy and the Puritan Concept of the Self. Studies in English Literature, 1500-1900, 13(3), 451-460. doi:10.2307/449999.

Fielding, H. (1967). The History of Adventures of Joseph Andrews and of his Friend Mr. Abraham Adams (1742). OUP.

Haywood, E. (2018). Idalia: Or, the Unfortunate Mistress. a Novel (1723). London: Creative Media Partners.

Hunt, C. (1976). Travel Metaphors and the Problem of Knowledge. Modern Language Studies, 6(1), 44-47. doi:10.2307/3194392.

Hunter, Paul J. (1966). The Reluctant Pilgrim-Defoe’s Emblematic Method and Quest for Form in Robinson Crusoe. London: OUP.

Kaya, H. (2019). An Intertextual Approach to Cervantes’ Don Quixote and Fielding’s Joseph Andrews. HUMANITAS - Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi , 7(13) , 46-60 . DOI: 10.20304/humanitas.512102.

Parrinder, P. (2006). Nation and Novel. Oxford University Press.

Richardson, S. (2015). Pamela or Virtue Rewarded (1740). New York: Dover Publications.

Richetti, J. (1999). Amatory Fiction: Behn, Manley, Haywood. The English Novel in History 1700-1780. London. Rutledge.

Seidel, M. (1981). Crusoe in Exile. PMLA, 96(3), 363-374. doi:10.2307/461912.

Staves, S. (1972). Don Quixote in Eighteenth-Century England. Comparative Literature, 24(3), 193-215. doi:10.2307/1769895.

Sterne, L. (1996). Tristram Shandy (1759). Hertfordshire, Wordsworth Editions.

Watt, I. (2001). The Rise of the Novel: Studies in Defoe, Richardson, and Fielding. University of California Press.

Woodhouse, A. (1976). Eighteenth-Century English Visitors to France in Fiction and Fact. Modern Language Studies, 6(1), 37-41. doi:10.2307/3194390.

Kaynak Göster

APA Kaya, H . (2020). The Journey as A Narrative Framework in The Restoration-Period English Novels . Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi , 10 (2) , 397-406 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/odusobiad/issue/56076/710500