Türkiye'de Faaliyet Gösteren En Büyük 500 İşletme'de Etik Kodları Araştırması

Bu araştırmanın amacı; Türkiye’de faaliyet gösteren ve İstanbul Sanayi Odası’nın 2005 yılı yıllık satış rakamlarına dayanarak belirlenen, 500 büyük işletmede etik kodların kullanımını incelemek ve ortaya koymaktır. Bu çalışmada, daha önce Avustralya, Kanada ve İşveç’te gerçekleştirilen araştırmalarda kullanılan anket formu kullanılmış ve 137 işletmeden veri elde edilmiştir. Araştırmadan elde edilen veriler, Türkiye’de faaliyet gösteren 500 büyük işletmede etik kodların kullanımının henüz düşük düzeyde olduğunu göstermektedir. Etik kodları olan işletmelerin bir çoğunun holding bünyesindeki işletmeler olduğu göze çarpmaktadır. Öte yandan etik koda sahip işletmelerin yarısına yakınının etik kodunu 2006 yılında oluşturduğu ve etik kodu olmayan işletmelerin yakın bir gelecekte etik kodu oluşturmaya yönelik isteklerinin olduğu sonucu ortaya çıkmıştır.

Codes of Ethics Survey in Top 500 Firm in Turkey

The purpose of the study is to examine and describe the use of codes of ethics in the top 500 companies operating in the Turkish corporate sector in 2005, listed by Istanbul Industry Chamber (ISO) based on annual turnover. This paper reports on the responses of those companies that possessed a code of ethics. The same survey was applied in Australia, Canada and Sweden and the same instrument was applied in Turkey. There are 137 responses from Turkey. Findings show that there are small portion of those firms have an ethic code and the ones with the ethic code is mostly from holdings. On the other hand, approximately half of the firms with the ethic code develop their code in 2006 and the ones without the code have a desire to develop their ethic code in the near future.

Kaynakça

[1] Singh, J.; Carasco, E.; Svensson, G.; Wood, G. & Callaghan, M. (2005). A Comparative Study of the Contents of Corporate Codes of Ethics in Austalia, Canada and Sweden. Journal of World Business, 40, 91-109.

[2] Trevino, K.T. (1986). Ethical Decision Making in Organizations: A Person-Situation Interaction Model. Academy of Management Review, 11(3), 601-617.

[3] Schwartz, M. (2001). The Nature of the Relationship Between Corporate Codes of Ethics and Behavior. Journal of Business Ethics, 32(3), 247-262.

[4] Langlois, C.C. & Schlegelmilch, B.B. (1990). Do Corporate Codes of Ethics Reflect National Character? Evidence from Europe and United States. Journal of International Business Studies, 21(4) Forth Quarter, 519-536.

[5] Mirze, S.K. (2002). Introduction to Business. Stanbul: Literatür Publishing.

[6] Adams, J.S.; Tashchıan, A. & Shore, T. (2001). Codes of Ethics as Signals for Ethical Behavior. Journal of Business Ethics, 29(3), 99-211.

[7] Valentine, S. & Johnson, A. (2005). Codes of Ethics, Orientation Programs and the Percived Importance of Employee Incorruptibility. Journal of Business Ethics, 61(1), 45-53.

[8] Conry, E.; Ferrera, G. & Fox, K. (1993). The Legal Environment of Business. Needham Heights: Allyn ve Bacon.

[9] Güzelay, G. (2006). Bir Gün Etik Polisi Gelecek. Hürriyet Gazetesi. İnsan Kaynakları Eki, 7 Nisan, 1.

[10] Yurtsever, G. (2000). Şirket Etik Kodu, Hazırlanışı, Uygulanışı ve İçeriği. Ankara: Barış Yayınevi.

[11] Svensson, G.; Wood, G. & Callaghan, M. (2006). Codes of Ethics in Corporate Sweden. Corporate Governance, 6(5), 547-565.

[12] Wood, G. (2000). A Cross Cultural Comparison of the Contents of Codes of Ethics: USA, Canada, Australia. Journal of Business Ethics, 25(4), 287-298.

[13] Svensson, G.; Wood, G. & Callaghan, M. (2004). The Commitment of Public Sector Sweden to Codes of Ethics. International Journal of Public Sector Management, 17(4-5). 302-331.

Kaynak Göster