TÜBİTAK Destekli “Dili Doğada Yaşıyorum” Projesinin İngilizce Eğitimi Üzerindeki Etkileri

Öz 21. yüzyıl bireylerinin sahip olması gereken en önemli yetkinliklerden biri, yabancı dil öğrenebilme becerisidir. Ülkemizde uzun yıllardır anasınıfından başlamak üzere üniversite dahil olmak üzere dil eğitimine önem verilmektedir. Ülkemizde uygulanan İngilizce programlarının teorik ve dil bilgisi ağırlıklı olması, sınıf içerisinde kullanılan materyallerde eksiklikler bulunması ve öğrencilerin pratik yapabilecekleri uygun ortamların olmaması gibi sebeplerle dil öğretiminde istenilen başarıya ulaşılamamaktadır. Öğrencilere, gerekli olanaklar sağlanarak, öğretilen yabancı dilin konuşulabileceği doğal ortamlarda uygulama imkanı sunulduğu takdirde öğrencilerin yabancı dil öğrenme düzeylerinin artacağı düşünülerek bu proje çalışması 26 Haziran-4 Temmuz 2019 tarihleri arasında Samsun ilinde uygulanmıştır. Çalışmada katılımcıların İngilizceyi uygulamalı öğrenebilecekleri, günün her anında İngilizce dil pratiği yapacakları bir öğrenme ortamı oluşturulmuş ve bu öğrenme ortamının katılımcıların yabancı dil gelişimleri ile yabancı dil öğrenmeye yönelik tutumları üzerindeki etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırmanın katılımcıları Samsun ilindeki iki ortaokulda öğrenim gören kırk iki Türk öğrenci ile Çekya, İtalya ve Romanya’dan projeye dahil olan 35 öğrencidir. Proje süresince günlük aktiviteler üç aşama şeklinde uygulanmıştır. Birinci aşamada, Türk ve yabancı İngilizce öğretmenlerinin iş birliği ile hazırlanan İngilizce etkinlik çalışmaları yürütülmüştür. İkinci aşamada sportif aktiviteler-doğa gezilerine yer verilmiştir. Üçüncü aşamada ise sanat ve bilim odaklı interaktif çalışmalar (Arkeoloji, Bilim, El Sanatları, Kodlama, Müzik, Resim, STEM, Zekâ Oyunları) 8 grup halinde düzenlenmiştir. Öğrencilerin yabancı dil gelişim düzeylerini belirlemede; uygulama öncesi ve sonrasına ait konuşma videoları, İngilizce başarı testi ve kelime bilgisi testlerinden yararlanılmıştır. Dile yönelik tutum ölçeği de tutumda meydana gelebilecek değişimi belirlemek adına uygulama öncesi ve sonrası uygulanmıştır. Uygulama sonucunda video kayıtları incelendiğinde öğrencilerin konuşma becerilerinde başlangıca göre gelişme olduğu gözlenmiş, kelime sayısında artış olduğu belirlenmiştir. Uygulanan başarı testi sonucunda öğrencilerin İngilizce bilgi seviyelerinde anlamlı bir artış olduğu t testi ile tespit edilmiştir. Öğrencilerin tutum puanları açısından bir değişim olmadığı da yine çalışma sonucunda ortaya konmuştur. Bu sonuçlar uygulanan projenin öğrencilerin dil gelişimi üzerinde etkili olduğunu ortaya koymaktadır.

Kaynakça

Ardahan, F. ve Yerlisu Lapa, Y. (2011). Açık Alan Rekreasyonu: Bisiklet Kullanıcıları ve Yürüyüşçülerin Doğa Sporu Yapma Nedenleri ve Elde Ettikleri Faydalar. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8(1), 1327- 1341.

Balkan Kıyıcı, F., & Atabek Yiğit, E. (2010). Sınıf Duvarlarının Ötesinde Fen Eğitimi: Rüzgar Santraline Teknik Gezi. International Online Journal of Educational Sciences, 2 (1), 225-243.

Chusanachoti, R. (2009). Efl learning through language activities outside the classroom: a case study of English education students in Thailand. (Yayınlanmamış doktora tezi). Michigan State University, Michigan.

Demiral, H. & Yavuz, Ş. (2016). Türkçenin Yabancı Dil Olarak Öğretiminde Ders Dışı Öğrenme Ortamları. Eğitim ve İnsani Bilimler Dergisi: Teori ve Uygulama, 7 (13), 129-146.

Diana, N. P. R. (2010). The Advantages And Dısadvantages Of Usıng Games In Teachıng Vocabulary To The Thırd Graders Of Top School Elementary School. Fınal Project Report, Sebelas Maret University, Surakarta.

Dillon, J., Rickinson, M., Teamey, K., Morris, M., Choi, M. Y., Sanders, D., & Benefield, P. (2006). The Value of Outdoor Learning: Evidence from Research in the UK and Elsewhere. School Science Review, 87(320), 107-112.

Ertaş, H., İlhan Şen., A. & Parmaksızoğlu, A. (2011). Okul Dışı Bilimsel Etkinliklerin 9. Sınıf Öğrencilerinin Enerji Konusunu Günlük Hayatla İlişkilendirme Düzeyine Etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(2), 178-198.

Fraenkel, J. R., Wallen, N. E., & Hyun, H. H. (2012). How to desIgn and evaluate research In educatIon (8th ed.). New York Mc Graw HIll.

Gao, X. (2009). The ‘English corner’ as an out-of class learning activity. ELT Journal. 63 (1), 60-67. doi:10.1093/elt/ccn013.

Gibbs, G. (1995). Assessing student centred courses. Oxford, UK: Oxford Centre for Staff Learning and Development.

Gömlekiz, M. N. (2003). İngilizce Duyuşsal Alana İlişkin Bir Tutum Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirliği. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 215-226.

Kocatürk, C. (2011). Learners’ perceptions of self-access language learning and promotion of autonomy through the self-access center in METU NCC SFL. European University of Lefke, Lefke

Köksal, D. & Varışoğlu, B. (2012). Yabancı Dil Öğretiminde Temel İlke ve Kavramlar. Kılınç, A., ve Şahin, A. (Ed). Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi.(2. baskı). (ss.49-64). Ankara: Pegem A Yayınları.

Knight, L. T., (2007). Beyond the classroom walls: a study of out of class English use by adult communıty college ESL students, Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Portland State University, Portland, Oregon.

Kupeckova, L. (2010). Game-like activities. Bachelor thesis from Masaryk University Faculty of Education Department of English Language and Literature, Brno.

Lakin, L. (2006). Science beyond the classroom. Journal of Biological Education, 40(2), 89- 90.

Özür, N. (2010). Sosyal Bilgiler Dersinde Sınıf Dışı Etkinliklerin Öğrenci Başarısına Etkisi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Ankara.

Sallabaş, M. E. (2012). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin konuşma kaygılarının değerlendirilmesi. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. 7(3), 2199-2218.

Smith, E.F., Steel,G . & Gidlow, B. (2010). The Temporary Community: Student Experiences of School-Based Outdoor Education Programmes. Journal of Experiential Education, 33(2), 136-150.

Sophocleous, S. P. (2013). Self-Access Language Learning Programme: The Case of the English Language Voluntary Intensive Independent Catch-up Study. SİSAL Journal. 4(2). 125-140.

Stocklmayer, S. and Rennie, L. and Gilbert, J. 2010. The roles of the formal and informal sectors in the provision of effective science education. Studies in Science Education. 46 (1), 1-44.

Taşkıran, C., Selçuk, H. ve Doğar, Y. (2010). Beden Eğitimi Dersinin Sosyalleşmeye Olan Etkisine İlişkin İlköğretim Öğrenci Velilerinin Görüşleri. The Journal of Academic Social Science Studies, 26, 159-166. Doi:10.9761/JASSS2395

Tatar, N., & Bağrıyanık, K. E. (2012). Fen ve Teknoloji Dersi Öğretmenlerinin Okul Dışı Eğitime Yönelik Görüşleri. İlköğretim Online, 11(4), 883-896.

Thomas, G. (2010). Facilitator, Teacher, Or Leader? Managing Conflicting Roles in Outdoor Education. Journal of Experiential Education, 32 (3), 239-254.

TUBITAK (2018). http://www.bilimgenc.tubitak.gov.tr/makale/2018-2019-donemi-tubitak-4004-4005-ve-4007-destek-programlari-basvurulari-devam-ediyor

Yavuz, Ş. (2015). Türkçeyi yabancı dil olarak öğrenenlerin ders dışı dil öğrenme ortam ve deneyimleri, Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Çanakkale On Sekiz Mart Üniversitesi, Çanakkale.

Kaynak Göster

APA Aymen Peker, E , Çiftli, S , Çobanoğlu, E . (2020). TÜBİTAK Destekli “Dili Doğada Yaşıyorum” Projesinin İngilizce Eğitimi Üzerindeki Etkileri . Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi , Cilt: 39 Sayı: 3 100. Yıl Eğitim Sempozyumu Özel Sayı , 58-78 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/omuefd/issue/53756/718276