AKP'NİN SİYASAL KİMLİĞİ ÜZERİNE: KİMLİK ARKADAN GELSİN

Öz Anayasamızda da ifadesini bulduğu gibi siyasal partiler, demokratik yaşamın vazgeçilmez unsurlarıdır. Hatta Burdeau'nun saptamasına göre, "günümüzde halk iradesinin en etkili organları, anayasanın öngörmüş olduğu kurumlardan çok siyasal partilerdir." Bu nedenle siyasal partiler gerek ülkemizde gerek Batı ülkelerinde, en etkin ve etkili siyasal aktörler olarak görülmüş, her açıdan inceleme ve araştırma konusu yapılmıştır. Bu çalışmada yeni kurulmuş ve gelişmekte olan bir parti olan AKP'nin siyasal kimliği üzerinde durulmuştur. Siyasal partiler çok farklı tarihsel dinamiklerin ürünü olarak ortaya çıkmaktadırlar. Partilerin kökeniyle ilgili olarak genellikle üç kuram ortaya konulmuştur. Bunlar, Kurumsal kuram, tarihsel kriz kuramı ve gelişmeci kuramdır. Tarihsel kriz kuramı üç krizi içerir: Meşruluk, bütünleşme ve katılma krizleri. Tarihsel krizler partilerin hem doğuşu, hem de sonraki gelişimleri bakımından belirleyici bir etkendir. Meşruluk krizi, siyasal sistemin yönetiminde kimlerin söz sahibi olacağı ve bu kişilerin sistemi nasıl yöneteceği konusunda doğan krizi ifade eder. Katılma krizi ise, siyasal seçkinlerin siyasal sisteme katılma isteğindeki kişi ve grupların bu istek ya da çabalarını onaylamamasından, meşru görmemesinden kaynaklanan bir kriz türüdür.
Anahtar Kelimeler:

Muhafazakarlık, Kimlik, Ak Parti

Kaynakça

A. Yaşar Sarıbay, “AKP'nin Politik Kimliği ve Gidişatı”, Zaman, 11.10.2003.

A. Yaşar Sarıbay, Siyasal Sosyoloji, İstanbul, Der yay., 1994.

Alev Alatlı, “Pişmiş Aşa Su Katmak”, Zaman, 04.04.2004.

Ali Bayramoğlu, “AKP'nin Kimliği...", Yeni Şafak, 25.9.2003.

B. Berat Özipek, “Muhafazakârlık, Devrim ve Türkiye”, Muhfazakarlık, Ankara, İletişim Cem Eroğul, Demokrat Parti, Ankara, SBF Yayınları, 1970.

Cemal Fedayi, “Ortanın Solu Akımı", Liberal Düşünce (Kış 2004), Sayı 33.

Ergun Özbudun, Siyasal Partiler, Ankara, Hukuk F. Yayınları, 1977.

Eyüp Can, “AK Parti neyi muhafaza ediyor?", Zaman, 27.8.2003.

Georges Burdeau, Droit Constitutionnel et Institutions Politiques, Paris, 1965.

H. Bülent Kahraman, “AKP ve Gerilim Hatları”, Radikal, 23.1.2004.

Hasan Bülent Kahraman, "Kim Muhafazakâr, Niye Muhafazakâr?", Radikal, 17.10.2003. İhsan Sezal, Sosyal Bilimlerde Temel Kavramlar, Ankara, Birlik Yay., 1981.

“İşte Son Anket!", Dünyaonline, 4.5.2004, (http://www.dunyaonline.com143964.asp).

MEB, Örnekleriyle Türkçe Sözlük, Ankara, MEB Yayını, 1995, C. 2.

Mehmet Vural, Siyaset Felsefesi Açısından Muhafazakârlık, Ankara, Elis Yay., 2003

Muhsin Öztürk, “Muhafazakâr mı Reformist mi?", Aksiyon, 23.1.2004, Sayı 476.

Murat Belge, “Devrimci Muhafazakârlar", Radikal, 23.1.2004.

Mücahit Bilici, “Muhafazakârlık Neyi Muhafaza Ediyor? Bir Tercüme Hatası Olarak Türk Muhafazakarlığı", Karizma (Ocak-Şubat-Mart 2004), Sayı 17.

Nazım İrem , “Türk Muhafazakârlığı Üzerine Bazı Gözlemler”, Karizma (Ocak Şubat-Mart 2004), Sayı 17.

Nermin Abadan, 1965 Seçimlerinin Tahlili, Ankara, SBF Yayınları, 1966.

Ö. Asım Aksoy, Atasözleri ve Deyimler Sözlüğü, İstanbul, İnkılap Yay., 1994, C. 2.

Ömer Demir ve Mustafa Acar, Sosyal Bilimler Sözlüğü, Ankara, Ağaç Yay., 1993.

Sabahattin Şen (der.), Türk Aydını ve Kimlik Sorunu, İstanbul, Bağlam Yay., 1995.

Sadık Yalsızuçanlar, "İslamcı/Milliyetçi/Sağ Siyaset'in yeni adı: Muhafazakâr Demokrasi", Karizma (Ocak-Şubat-Mart 2004), sayı 17.

Tanul Bora, “AKP ve Muhafazakâr-Demokratlığın Sınırları", Karizma (Ocak-ŞubatMart 2004), sayı 17.

Tayyip Erdoğan, “Sunuş", Muhafazakar Demokrasi, Ankara, Ak Parti Yayını, 2003.

Üzeyir Tekin, AK Parti'nin Muhafazakâr Demokrat Kimliği, Ankara, Orient Yay., 2004. Yalçın Akdoğan, “Her Zihnin Statükosu Aynı", Yeni Şafak, 16.5.2004.

Yalçın Akdoğan, “Kimlik siyaseti", Zaman, 5.11.2002.

Yalçın Akdoğan, Muhafazakâr Demokrasi, Ankara, Ak Parti Yayını, 2003.

Kaynak Göster

APA Fedayi̇, C . (2004). AKP'NİN SİYASAL KİMLİĞİ ÜZERİNE: KİMLİK ARKADAN GELSİN . Muhafazakar Düşünce Dergisi , 1 (1) , 149-163 .