SPORCU ALGILARINA GÖRE ANTRENÖR İLETİŞİM BECERİLERİ

Antrenörün gönderdiği mesajları sporcunun nasıl algıladığı ortak amaçların gerçekleşmesi için önemli bir faktördür. Etkili iletişim süreçlerinin olduğu bir ortamda antrenör-sporcu ilişkisi sporcuların becerilerini daha çok geliştirmesine ve performansını arttırmasına olanak sağlamaktadır. Bu nedenle bu çalışmada amaç liselerde okul takımını çalıştıran beden eğitimi öğretmenlerinin ya da antrenörlerin iletişim becerilerinin sporcu algılarına göre incelenmesidir. Ayrıca araştırmada sporcuların cinsiyetine, çalıştırıcının ve sporcuların birlikteliğinin süresine, çalıştırıcının kurum içi veya dışından olmasına ve haftalık antrenman süresine göre sporcu algısı bakımından antrenör iletişim becerilerinin farklılaşıp farklılaşmadığı da belirlenmeye çalışılmıştır. Çalışmada nicel araştırma teknikleri kullanılmıştır. Betimsel bir araştırmadır. Örneklemine Denizli ilinde öğrenim gören lise okul takımlarında sporcu olan 187’si kadın 310’u erkek olmak üzere toplamda 497 (Xyaş=16.15±1.17) öğrenci gönüllü olarak katılmıştır. Veri toplama araçları olarak Yılmaz (2008) tarafından geliştirilen "Antrenör İletişim Becerileri Ölçeği" ve katılımcıların demografik bilgileri için "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre; sporcular beden eğitimi öğretmenlerinin ya da antrenörlerinin iletişim becerilerini oldukça iyi düzeyde algılamışlardır. Kadın sporcular erkeklere göre; bireysel spor yapanlar takım sporu yapanlara göre ve antrenörü okul dışından olanlar okul içindeki beden eğitimi öğretmeni tarafından çalıştırılanlara göre çalıştırıcılarının iletişim becerilerini daha etkili algılamışlardır. Çalıştırıcının ve sporcuların birlikteliğinin süresi ve haftalık antrenman süresi ile antrenör iletişim becerileri arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.

COACH COMMUNICATION SKILLS ACCORDING TO ATHLETES' PERCEPTIONS

How the athlete perceives the messages sent by the coach is an important factor in the achievement of the common goals. In an environment with effective communication processes, coach-athlete relationship allows the athletes to better develop their skills and performances. For this reason, the aim of this study is to examine the communication skills of physical education teachers or coaches who coach sports teams in high schools in accordance with athletes' perceptions. In addition, in this study, it was tried to determine whether the coach communication skills in terms of the perception of athletes differ according to the gender of the athletes, the coach of team is insider or outsider of school, the total coaching time with the athlete and the length of the weekly trainings. In this descriptive study quantitative research techniques were used. A total of 497 (Xage = 16.15±1.17) students, 187 of whom were female and 310 were males, who were athletes of the sports teams of the high schools in Denizli province, volunteered to participate in the study. ‘The Coach Communication Skills Scale" developed by Yılmaz (2008) and "Personal Information Form" were used to collect data. According to the research findings, athletes perceived the communication skills of physical education teachers or coaches to be very good. In the perception of coaches’ effective communication skills, female athletes, the team athletes and those whose trainer is an outsider had higher scores than males, individual sports athletes and those whose coach is an insider, respectively. There was no significant relationship in the time player is with the coach, weekly training time and coach communication skills.

Kaynakça

Altıntaş A., Kazak Çetinkalp, Z. ve Aşçı, H. (2012). Antrenör-sporcu ilişkisinin değerlendirilmesi: geçerlik güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 23(3), 119-128

Bayrak, E. ve Nacar, E. (2015). Profesyonel takım sporlarında görev yapan antrenörlerin iletişim beceri düzeylerinin araştırılması. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(14), 391-405

Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal Bilimler için Veri Analizi El Kitabı, Pegem Akademi, Ankara

Camire, M., Trudel, P. ve Forneis, T. (2009). High school athletes’ perspectives on support, communication, negotiation and life skill development. Qualitative Research in Sport and Exercise, 1(1), 72-88

Cross, J.L. and Lyle, J. (Ed.) (1999). The coaching process: principles and practice for sport. Butterworth-Heinemann, Oxford. Editörlü kitapta bölüm Lyle, J. (1999). Coaching philosophy and coaching behavior (s.25-46). Butterworth-Heinemann, Oxford.

Cüceloğlu, D. (2006). Yeniden İnsan İnsana, 35. Basım, Remzi Kitabevi, İstanbul

Dökmen, Ü. (2004). İletişim Çatışmaları ve Empati, 28. Basım, Sistem Yayıncılık, İstanbul.

Devito, J.A. (2004). The Interpersonal Communication Book, Tenth Editon, Pearson Education, USA

Ferrar, P., Hosea, L., Henson, M., Dubina, N., Krueger, G., Staff, J. ve Gilbert, W. (2018). Building high performing coach-athlete relationships: the usoc’s national team coach leadership education program (NTCLEP). International Sport Coaching Journal, 5, 60-70

Fraser-Thomas, J., Cote, J. ve Deakin, (2008). Understanding dropout and prolonged engagement in adolescent competitive sport. Psychology of Sport and Exercise, 9, 645-662

Jackson, B., Dimmock, J and Compton, J. (2018). Persuasion and communication in sport, exercise, and physical activity, First Edition, Routledge Taylor & Francis Group, London and Newyork

Kassing, J.W. ve Infate, D.A. (1999). Aggressive communication in the coach-athlete relationship. Communication Research Reports, 16(2), 110-120

Margaret, G.D., Kirubakar, S.G. ve Kumutha, N. (2010). Communication skills: A cognitive-behavioural approach to enhance relationship skills in young sport coaches. British Journal of Sports Medicine, 44(S1), 49-50

Philippe, R.A. ve Seiler, R. (2006). Closeness, co-orientation and complementarity in coach–athlete relationships: What male swimmers say about their male coaches. Psychology of Sport and Exercise, 7(29), 159-171

Reinboth, M., Duda, J.L. and Ntoumanis, N. (2004). Dimensions of coaching behavior, need satisfaction, and the psychological and physical welfare of young athletes. Motivation and Emotion, 28(3), 297-313.

Selağzı, S. ve Çepikkurt, F. (2014). Antrenör ve sporcu iletişim beceri düzeylerinin belirlenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 9(1), 11-18.

Smith, M., Arthur, C.A., Hardy, J., Callow, N. ve Williams, D. (2013). Transformational leadership and task cohesion in sport: The mediating role of intrateam communication. Psychology of Sport and Exercise, 14, 249-257

Tepeköylü, Ö., Sotürk, M. ve Çamlıyer, H. (2009). Beden eğitimi ve spor yüksekokulu (BESYO) öğrencilerinin iletişim becerisi algılarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 7(3), 115-124

Tepeköylü Öztürk, Ö., Soytürk, M., Daşdan Ada, N., ve Çamlıyer, H. (2011). Üniversite takımlarında sporcu olan öğrencilerle spor yapmayan öğrencilerin iletişim becerisi düzeylerinin karşılaştırılması. Hacettepe Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 22(2), 43-53

Tepeköylü Öztürk, Özbey, S. ve Çamlıyer, H (2015). Impact of sport-related games on high school students’ communication skills. Physical Culture and Sport Studies and Research, LXVII, 53-64

Trzaskoma-Bicserdy, G., Bognar, J., Revesz, L. ve Geczi, G. (2007). The coach-athlete relationship in successful hungarian ındividual sports. International Journal of Sports Science & Coaching. 2(4), 485-495

Yılmaz, İ. (2008). Sporcu algıları çerçevesinde farklı spor branşlarındaki antrenörlerin liderlik davranış analizleri ve iletişim beceri düzeyleri. Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Beden Eğitimi ve Spor Ana Bilim Dalı, Doktora Tezi, Ankara

Yılmaz, İ., Çimen, Z. Ve Bektaş, F. (2009). Sporcu algılamalarına göre bireysel ve takım sporu antrenörlerinin iletişim beceri düzeyleri. Atatürk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. 11(4), 52-57

Kaynak Göster