YOĞUN BAKIM ÜNİTEMİZE KABUL EDİLEN İNTOKSİKASYON OLGULARININ RETROSPEKTİF ANALİZİ

AMAÇ: Zehirlenmeye yol açan etkenler yaşanılan bölge-ye, toplumun gelenek ve göreneklerine, sosyoekonomik düzeyine göre değişiklik gösterebilir. Bu nedenle her ül-kenin, hatta her bölgenin zehirlenme ile ilgili etyolojik ve demografik özelliklerinin belirlenip, önlemlerin alınması gerekmektedir. GEREÇ VE YÖNTEM: Bu çalışmada Ordu Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Genel Yoğun Bakım Ünitesinde takip ve tedavi edilen zehirlenme olguları retrospektif olarak incelenerek, hastaların demografik özelliklerinin ve dağı-lımlarının belirlenmesi, klinik bulguları, zehirlenmenin et-yolojisi, yoğun bakımda kalış süresi, mortalite, mortaliteyi etkileyen faktörler ve zehirlenme vakalarının incelenmesi amaçlanmıştır. BULGULAR: Son 2 yılda yoğun bakıma kabul edilen toplamda 625 hastanın 54’ünün zehirlenme tanısı ile yoğun bakım ünitemize yatırıldığı saptandı. Bu hastala-rın% 78’i kadın,% 22’si erkek idi. Olguların yaş ortalaması 22.13±11.33 idi. Zehirlenmeye neden olan madde olarak ise en sık tıbbi ilaçlar (%74) ikinci sırada ise tarım ilaçları (%12.96) yer almaktaydı. Zehirlenme nedeni en sık özkı-yım amaçlı ilaç alımı idi (% 88.88). Yoğun bakıma ilk geliş Glasgow koma skorları (GKS) 13,1±1.95, APACHE II skoru ise 5.88±2.47 idi. Mortalite oranımız %3.7 idi. Bulguların mortalite ile ilişkili olup olmadıkları değerlen-dirildiklerinde başvuru zamanı 12 saatten fazla olan grup, metil alkol ile zehirlenen olgular, mekanik ventilatör ihti-yacı olan hastalar ve GKS düşük APACHE II skoru yüksek olan hastalar mortalite ile ilişkili olarak saptanmıştır. SONUÇ: Bu retrospektif çalışma Türkiye’deki zehirlenme hasta profili ile benzer bulgular göstermektedir. En sık ze-hirlenmeler tıbbi ilaçlar ile olmaktadır. Mortalite belirleyi-cisi olarak hastaların başvuru anındaki GKS ve APACHE II skorları, zehirlenen maddenin tipi ve hangi yol ile alındığı ve hastaneye başvuru zamanı yol gösterici olabilir.

RETROSPECTIVE ANALYSIS OF INTOXICATION CASES ADMITTED TO OUR INTENSIVE CARE UNIT

OBJECTIVE: Factors causing intoxication vary depen-ding on region, traditions and customs of the society and socioeconomic level. As a result, determining etiologic and demographic characteristics for each country, in fact each region, is necessary to ensure precautions can be taken. MATERIALS AND METHODS: This study retrospectively investigated the intoxication cases monitored and tre-ated at Ordu University, Faculty of Medicine Hospital, General Intensive Care Unit. The aim was to investigate intoxication cases and to determine the demographic characteristics and distributions of patients, clinical sy-mptoms, intoxication etiology, intensive care stay, mor-tality and factors affecting mortality. RESULTS: Of a total of 625 patients admitted to intensi-ve care in 2 years, 54 were identified to have been ad-mitted with diagnosis of intoxication. Of these patients, 78% were female and 22% male. The mean age of cases was 22.13±11.33 years. In terms of material causing in-toxication, the most frequent was medical drugs (74%) with agricultural pesticides in second place (12.96%). The most frequent cause of intoxication was intake with suicidal intent (88.88%). On first admittance to intensive care Glasgow Coma Score (GCS) was 13.1±1.95 and APA-CHE II score was 5.88±2.47. The mortality rate was 3.7%. When correlation of findings to mortality was assessed, there was a correlation identified with the group appl-ying more than 12 hours after intoxication, cases poiso-ned with methyl alcohol, patients requiring mechanical ventilator and patients with low GCS and high APACHE II scores. CONCLUSIONS: This retrospective study found similar findings to the patient profile of intoxication in Turkey. The most frequent intoxication was due to medical dru-gs. The GCS and APACHE II scores at admission, type of toxic material and intake route and time of application to hospital may be used as indicators of mortality.

Kaynakça

23. Şencan A, Adanır T, Aksun M, Karahan N, Aran G. Yoğun bakıma kabul edilen akut zehirlenme olgularında bireysel ve etiyolojik özelliklerin mortalite ile ilişkisi. Türkiye Anesteziyoloji ve Reanimasyon Dergisi 2009;37(2):80-5.

22. Liisanantti JH, Ohtohen P, Kiviniemi O,Laurila JJ, Ala-Kokko TI. Risk factors for prolonged intensive care unit stay and hospital mortality in acute drug poisoned patients: An Evaluation of the psysiologic and laboratory parameters on admission. J Crit Care 2011;26(2):160-65.

21. Kekeç Z, Sözüer EM, Duymaz H, Ökkan S. Acil servise başvuran çoklu ilaç zehirlenmelerinin yedi yıllık analizi. Türkiye Acil Tıp Dergisi 2005;5(2):69-72.

20. Gündüz A, Kesen J, Topbaş M,Narcı H, Yandı M. İntihar amaçlı zehirlenme nedeniyle acil servise başvuran hastaların analizi. Türk Silahlı Kuvvetleri Koruyucu Hekimlik Bülteni. 2004; 3(10):234-42

19. Serinken M, Yanturalı S. Acil Serviste intihar amaçlı zehirlenmelerin geriye dönük analizi. Toksikoloji. 2003; 1(1): 15-19

18. Özköse Z, Ayoğlu F. Etiological and demographical characteristics of acute adult poisoning in Ankara, Turkey. Hum Exp Toxicol. 1999;18(10):614-8.

17. Tountas C, Sotiropoulas A, Skliros SA, Kotsini V, Peppas TA ,Tamvakos E et al. Voluntary self-poisoning as a cause of admission to a tertiary hospital internal medicine cilinic in piraeus, Greece within a year. BMC Psychiatry 2001;1(4):1-4

16. Akköse S, Fedakar R, Bulut M,Çebiçci H. Zehirlenme Olgularının Beş Yıllık Analizi. Acil Tıp Dergisi 2003; 3(1): 8-10.

15. Keleş A, Demircan A, Aygencel G, Karamercan A, Turanlı S ve ark. GÜTF Acil Servise başvuran zehirlenme olgularının geriye dönük analizi. Akademik Acil Tıp Dergisi 2003;1(2): 39-42.

14. Park GD, Spector R, Goldberg MJ, Johnson GF. Expanded role of charcoal therapy in the poisoned and overdosed patient. Arch Intern Med.1986;146(5):969-73.

13. Buffoni L, Reboa E, Galletti A, De Santis L ,Tarateta A. Epidemiological aspects of poisoning in children observed over a 10 -year period. Clin Toxicol. 1981; 18(10): 1149-56.

12. Öner N, İnan M, Vatansever Ü,Turan Ç, Çeltik C , Küçükuğurluoğlu Y ve ark., Trakya bölgesinde çocuklarda görülen zehirlenmeler. Türk Pediatri Arşivi, 2004 ;39(1):25-30.

11. Leykin Y, Halpern P, Silbiger A.Sorkin P , Niv D, Rudick V et al., Acute poisoning treated in the intensive care unit: A case series. Isr J Med Sci, 1989;25(2): 98-102.

10. Kurtoğlu S. Zehirlenmeler Teşhis ve Tedavi. 1. Basım. Kayseri: Erciyes Üniversitesi Tıp Dergisi; 1992 (1):46-47.

10. Fuller GN, Rea AJ, Payne JF, Lant AF. Parasuicide in central London 1984-1988. J R Soc Med 1989. 82(11): 653-56.

9. Kayhan Z . Klinik Anestezi. İstanbul:Logos Yayıncılık, 1997. (2. Basım): 754-58.

8. Tunçok Y. Toksikoloji Tanımı ve Tarihçesi. Türkiye Klinikleri Farmakoloji, 2003;1(1):1-5.

7. Yüce HH. Giresun bölgesinde yoğun bakım ünitelerinde takip edilen zehirlenme olgularının retrospektif analizi. Bidder Tıp Bilimleri Dergisi 2011;3(1):32-35.

6. Özayar E, Değerli S, Güleç H, Şahin Ş, Dereli N. Yoğun bakıma kabul edilen zehirlenme olgularının retrospektif analizi. Yoğun Bakım Dergisi 2011;3(1):59-62.

5. Akköse Ş, Bulut M, Armağan E, Cebicci H. Acute poisoning in adults in the years 1996-2001 treated in the Uludağ University Hospital, Marmara region, Turkey. Clin Toxicol 2005;43(2):105-109

4. Göksu S, Yıldırım C, Koçoğlu H, Tutak A, Öner Ü. Characteristics of acute adult poisoning in Gaziantep, Turkey. J Toxicol Clin Toxicol 2002; 40(7):: 833–37.

3. Demir G, Eren GA, Hergünsel O, Çukurova Z, Kızanlık Y. Yoğun bakım ünitemizde 2003-2007 yılları arasında takip edilen zehirlenme olgularının geriye dönük analizi. Bakırköy Tıp Dergisi 2008;4(4):139-43.

2. Yeşil O, Akoğlu H, Onur Ö, Güneysel Ö. Acil servise başvuran olguların geriye dönük analizi. Marmara Medical Journal 2008;21(1):26-32.

1. Demirel İ. Elazığ Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yoğun Bakımında izlenen zehirlenme olgularının geriye dönük analizi. Fırat Tıp Dergisi 2010;15(4):184-87.

Kaynak Göster