Chemical Burn Injuries

Chemical burns often develop after exposure to corrosive substances. They include 10.7% of all burn types and 2-6% of the patient admissions to the burn center. Chemical compounds possess 6 different types of damaging mechanisms; reduction, oxidation, corrosion, protoplasmic toxins, vesicants and desiccants. The characteristics of chemical burn injuries include skin discoloration and contractures, having rarely regular shape, perforation in the gastrointestinal tract with the risk of severe systemic toxicity and mortality. Compared to the thermal burns, the wound healing process following chemical burn injuries is markedly slower and also frequently related with a prolonged stay at the hospital. Moreover, generally the burn injury results following a prolonged exposure to the chemical agent. White phosphorus burns are good examples for this process. It should be considered in presence of burns with progressive necrosis. Emergency resuscitation is crucial for the management of injury. Most frequently observed agents in home injuries are liquid ammoniac and nitric acid. For chemical burn injuries the gold standart of treatment still is the irrigation of the wound with a copious amount of water. It is important to take protective measures in order to reduce the prevalence of chemical burn injury. Nation-wide campaigns with full support from the media are needed to raise awareness of the general population and preventive strategies. Public service broadcastings, media organs, trade unions, physicians and patients should work together for this purpose.

Kimyasal Yanıklar

Kimyasal yanıklar sıklıkla koroziv maddelere maruziyet sonrasında gelişmektedirler. Tüm yanık türlerinin %10,7’sini, yanık merkezine hasta kabullerinin de %2-6’sını oluşturmaktadır. Kimyasal komponentlere bağlı hasar 6 farklı mekanizmayla ortaya çıkmaktadır. Bunlar redüksyon, oksidasyon, korozyon, protoplazmik toksinler, yakıcı kimyasallar ve kurutuculardır. Kimyasal yanık hasarının karakteristikleri arasında ciltte renk değişiklikleri ve korozyon, nadiren regüler bir yapı, gastrointestinal kanalda perforasyon, ciddi sistemik toksisite ve mortalite riski yer almaktadır. Termal yanıklarla karşılaştırıldığında yara iyileşme süreci belirgin derecede daha yavaş olup sıklıkla hastanede uzamış yatış süresiyle ilişkilidir. Ayrıca yanık hasarı genellikle kimyasal ajana uzamış maruziyet sonrasında oluşmaktadır. Beyaz fosfor yanıkları bunun iyi bir örneğidir. Progresif nekroz gelişen yanıkların patogenezinde akla getirilmelidir. Acil resusitasyon hasar yönetiminde önceliklidir. Evde oluşan kazalardaysa sıklıkla sebep sıvı amonyak ve nitrik asiddir. Kimyasal yanık hasarı tedavisinde halen altın standart yeterli miktarda su ile yaranın irrigasyonudur. Kimyasal yanık hasarı prevalansını azaltmaya amaçlı olarak koruyucu önlemlerin alınması önemlidir. Genel nüfus ve önleyici stratejilerin farkındalığını artırmak için medyanın tam desteğiyle ülke çapında kampanyalara ihtiyaç duyulmaktadır. Kamu spotları, medya organları, özel kuruluşlar, hekimler ve hastalar bu amaçla birlikte çalışmalıdırlar.

Kaynakça

1. Barillo DJ, Cancio LC, Goodwin CW. Treatment of white phosphorus and other chemical burn injuries at one burn center over a 51- year period. Burns 2004; 30(5):448-52.

2. Ahmadi H, Durrant CAT, Sarraf KM, et al. Chemical burns: A review. Trends Anaesthesia & Critical Care 2008; 19(5-6):282-6.

3. Maghsoudi H, Gabraely N. Epidemiology and outcome of 121 cases of chemical burn in East Azarbaijan province, Iran. Injury 2008; 39(9):1042- 6.

4. Pitkanen J, Al-Qattan MM. Epidemiology of domestic chemical burns in Saudi Arabia. Burns 2001; 27(4):376-8.

5. Doğan Y, Erkan T, Cokuğraş FC, et al. Caustic gastroesophageal lesions in childhood: an analysis of 473 cases. Clin Pediatr (Phila) 2006; 45(5):435- 8.

6. Gün F, Abbasoğlu L, Celik A, et al. Early and late term management in caustic ingestion in children: a 16-year experience. Acta Chir Belg 2007; 107(1):49-52.

7. Coban YK, Erkiliç A, Analay H. Our 18- month experience at a new burn center in Gaziantep, Turkey. Ulus Travma Acil Cerrahi Derg 2010; 16(4):353-6.

8. Kozawa S, Kakizaki E, Muraoka E, et al. An autopsy case of chemical burns by hydrochloric acid. Leg Med (Tokyo). 2009; 11(1):S535-7.

9. Rice P. Sulphur Mustard Injuries of the Skin: Pathophysiology and Management Toxicological Reviews 2003; 22(2):111-8.

10. Saracoglu KT, Acar AH, Kuzucuoglu T, et al. Delayed diagnosis of white phosphorus burn. Burns 2013; 39(4):825-6.

11. Palao R, Monge I, Ruiz M, et al. Chemical burns: pathophysiology and treatment. Burns 2010; 36(3):295-304.

12. Pavelites JJ, Kemp WL, Barnard JJ, et al. Deaths related to chemical burns. Am J Forensic Med Pathol 2011; 32(4):387-92.

13. Xie Y, Tan Y, Tang S. Epidemiology of 377 patients with chemical burns in Guangdong province. Burns 2004; 30(6):569-72.

14. Chou TD, Lee WT, Chen SL, et al. Split calvarial bone graft for chemical burn-associated nasal augmentation. Burns 2004; 30(4):380-5.

15. Ricketts S, Kimble FW. Chemical injuries: the Tasmanian Burns Unit experience. ANZ J Surg 2003; 73(1-2):45-8.

16. Merle H, Donnio A, Ayeboua L, et al. Alkali ocular burns in Martinique (French West Indies) Evaluation of the use of an amphoteric solution as the rinsing product. Burns 2005; 31(2):205-11.

17. Kai-Yang L, Zhao-Fan X, Luo-Man Z, et al. Epidemiology of pediatric burns requiring hospitalization in China: a literature review of retrospective studies. Pediatrics 2008; 122(1):132- 42.

18. Diarra B, Roudie J, Ehua Somian F, et al. Caustic burns of rectum and colon in emergencies. Am J Surg. 2004; 187(6):785-9.

19. Ogunleye AO, Nwaorgu GB, Grandawa H. Corrosive oesophagitis in Nigeria: clinical spectrums and implications. Trop Doct 2002; 32(2):78-80.

20. Milton R, Mathieu L, Hall AH, et al. Chemical assault and skin/eye burns: two representative cases, report from the Acid Survivors Foundation, and literature review. Burns 2010; 36(6):924-32.

21. Ustaoglu M, Solmaz N, Onder F. Ocular surface chemical injury treated by regenerating agent (RGTA, Cacicol20). GMS Ophthalmol Cases 2017;7:Doc28.

22. Dinis-Oliveira RJ, Carvalho F, Moreira R. Clinical and forensic signs related to chemical burns: a mechanistic approach. Burns 2015;41(4):658-79.

Kaynak Göster

498 140

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler

Lepra Hastalarında Öz Bakım Gücünün Değerlendirilmesi

HÜLYA NAZİK, Feride ÇOBAN GÜL, Fatih Cem GÜL, SELÇUK NAZİK, Ramazan Azim OKAY, MEHMET KAMİL MÜLAYİM, PERİHAN ÖZTÜRK, BETÜL DEMİR

Chemical Burn Injuries

AYTEN SARAÇOĞLU, MEHMET YILMAZ, KEMAL TOLGA SARAÇOĞLU

Airway Management in Patients with Tracheobronchial Mass: Challenges and Solutions

Levent DALAR, KEMAL TOLGA SARAÇOĞLU, AYTEN SARAÇOĞLU

Nadir Bir Olgu: Submukozal Kolonik Splenozis

Orhan ARAS, Deniz ÖÇAL, Erol AKSOY, Erdal Birol BOSTANCI, Musa AKOĞLU

Preoperative Airway Obstruction as a Cause of Morbidity in Patients Undergoing Mitral Valve Replacement

Yasemen DURAK ERDİNÇ, AYTEN SARAÇOĞLU, Levent DALAR, KEMAL TOLGA SARAÇOĞLU, Özkan DEMİRHAN, Liva Ertan SAĞBAŞ

İdiopatik Parkinson Hastalarında Vücut Kitle İndeksinin; Motor Fonksiyonlar, Hastalık Evresi ve Düşme Riski Üzerine Etkisi

AYBALA NESLİHAN ALAGÖZ, Nimet UÇAROĞLU CAN, BİLGEHAN ATILGAN ACAR, TÜRKAN ACAR

Doğu Karadeniz Bölgesinde Yaşayan İnsanların Nazal Antropometrik Değerlerinin Paranazal Bilgisayarlı Tomografi İle İncelenmesi

Ömer HIZLI, Gaye Ecin BAKİ, Kürşat Murat ÖZCAN

Transvers Kolon Volvulusu Nedeniyle İleus Olan Bir Olgu

Ethem BİLGİÇ, EYÜP MURAT YILMAZ, Berke MANOĞLU

Kan Kültürlerinden İzole Edilen Staphylococcus Aureus Suşlarında Metisilin Direncinin Yıllara Göre Değişimi

SELÇUK NAZİK, Esma CİNGÖZ, AHMET RIZA ŞAHİN, Selma GÜLER

Effect of Shock Therapies on Quality of Life

KIVANÇ YALIN