Avrupa birliği (ab) talepleri doğrultusunda çek ve romanya cumhuriyetleri’nin demokratikleşme reformları

Küreselleşme ve Soğuk Savaş ardından meydana gelen gelişmeler sonrasında Avrupa Birliği’nin genişleme politikalarında da önemli de- ğişiklikler gözlenmektedir. AB, Soğuk Savaş sonrasında merkezi ve doğu Avrupa’da bağımsızlıklarını elde eden ülkeleri kendi bünyesine sorunsuzca katabilmek için modern siyasal demokrasiye dayalı re- form taleplerinde bulunmaya başlamıştır. Bu reform talepleri ile AB, kendi bünyesine katılacak olan ülkelerin demokrasi kalitesini yük- seltmeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda makalede öncelikle demokra- si kavramına ve AB’nin demokratikleşme taleplerine değinilmektedir. Daha sonra Avrupa Birliği’ne beşinci (2004) ve altıncı (2007) geniş- leme dalgasıyla dâhil olan Çek ve Romanya Cumhuriyeti’nin, AB’nin talepleri doğrultusunda ne gibi demokratik reformlar gerçekleştirdiği incelenmektedir.

After the developments in Globalization and post cold war; significant changes can be seen from the European Union's enlargement policy. EU has demanded reforms based on modern and political democracy to incorporate the countires which gained their independences in the Eastern Europe after the cold war. Within the demands of these re- form requests; EU aims to improve the quality of the democracy of the countries that will be incorporated. In this context; firstly it is refer- red (mentioned) the concept of democracy and EU's democratization requests. Afterwards; Czech Republic and Romania's which were par- ticipated to the European Union to its fifth (2004) and sixth (2007) expansion wave, what kind of democratic reforms were carried out in accordance with the EU's demans are examined.

Kaynakça

AB Bakanlığı, “Temel AB Metinleri”, İnternet Adresi: http://www. abgs.gov. tr/files/rehber/10_rehber.pdf, Erişim Tarihi: 07.01.2013.

AKÇAY Belgin (2008), “Avrupa Birliği’nin Ekonomik Kriterleri ve Türkiye”, Maliye Dergisi, 155: 11-38.

AKDOĞAN A. Argun (2008), Türk Kamu Yönetimi ve Avrupa Birliği: Karşı- laştırmalı Eleştirel Bir İnceleme, Ankara: TODAİE Yayın No: 342.

BATUR Erdi (1998), “Türkiye Avrasya İlişkileri Orta ve Doğu Avrupa Ülke- leri”, Amme İdaresi Dergisi, 31(4): 105-123.

BAYRAKCI Erdal (2002), “Demokratik Yerel Yönetimin Temel İlkeleri”, Sel- çuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7: 89-110.

BEKTAŞOĞLU Songül (2011), Çek Cumhuriyeti Ülke Raporu, Ankara: Başba- kanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı İhracatı Geliştirme Etüd Merkezi.

BİÇERLİ Kemal (2011), “Ekonomik Dönüşümü Düşük İşsizlikle Sağlamada Çek Cumhuriyeti Tecrübesinin Değerlendirilmesi”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, İnternet Adresi: dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/ 42/471 /5411.pdf, Erişim Tarihi: 29.12.2011.

ÇAĞLAN Dündar (2002), “AB/Kopenhag Kriterleri Üzerine Bir Yaklaşım”, Görüş, 3-4: 67-72.

CANER Cantürk (2009), “AB’ye Üyelik Perspektifinden Romanya’da Kamu Yönetimi Reformları: Yapısal Bir Analiz”, Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, 1(3): 85-108.

DACHİN Anca vd. (2011); “Assessment Of The Absorption Potential For Rural Development Funds In Romania”, Romania in the European Un- ion The Quality of Integration: Structural and Regional Disparities, Bucharest: Center for Analysis and Economic Policies, http://store. ec- tap.ro/suplimente/Romania_in_Uniunea_EuropeanaCalitatea_intregrar ii_en.pdf, Erişim Tarihi: 10.09.2012.

DAHL Robert (2001), Demokrasi Üstüne, (çev. Betül Kadıoğlu), Ankara: Phoenix Yayınevi.

DEMİR Fatih (2009), “Orta ve Doğu Avrupa Ülkelerinin Avrupa Birliği Aday- lık Sürecinde Karşılaştığı Zorluklar”, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2): 129-142.

ERYİĞİT Burak Hamza-Fuat Yörükoğlu (2012), “Modernleşme Süreçlerinde Demokrasi ve Bürokrasi İkilemi ve Kavramlarının Anlamsal Boyutları Üzerine Bir İnceleme”, Akademik Bakış Dergisi, 32: 1-18.

GÜLER Birgül (1995), “Çek ve Slovakya Cumhuriyetleri”, Ülke Ülke Yerel Yönetimler, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 4(5): 61-68.

GÜNGÖRMÜŞ KONA, Gamze-Zeynep Özonur (2006), “EU Borders and the Problem of Enlargement”, Changes and Transformations In The Socio- economic and Political Structure of Turkey Within the EU Negotiations, Stiftung Zentrum Für Türkeisstudien-Universitat Essen Duisburg ve Dumlupınar Üniversitesi, 16-18 Mart, Kütahya.

GÜVEYİ Ümit (2012), Anayasa Yargısı ve Demokrasi İlişkisi, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, XVI(3), 2012: 137-162.

HARDİNG Richard (2006), “İngiltere ve Romanya’da Bölgesel Kalkınma Ajansı Deneyimi”, Bölgesel Kalkınma ve Yönetişim Sempozyumu, 7-8 Eylül, Ankara: Orta Doğu Teknik Üniversitesi, http://www.tepav. org.tr/upload/files/13213625292.Bolgesel_Kalkinma_ve_Yonetisim_Se mpozyumu_Bildiri_Kitabi.pdf, Erişim Tarihi: 02.11.2012.

KESTELLİOĞLU Gözde (2011), “Yerel Demokrasi ve Kent Konseyleri: Kah- ramanmaraş Örneği”, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(1), 2011: 121-140.

KIZILCIK Recep (2011), “Çek Cumhuriyeti Yönetim Sistemi”, s.522,www. arem.gov.tr/proje/yonetim/Dunyada_Kamu.../cek%20cum.pdf, Erişim Tarihi: 27.12.2011.

KTO; (2009), Romanya Cumhuriyeti Ülke Raporu, Konya: Konya Ticaret Odası Etüd-Araştırma Servisi.

KROUSE Richard W. (1982), “Polyarchy & Participation: The Changing De- mocratic Theory of Robert Dahl”, Palgrave Macmillan Journals, 14(3): 441-463.

KUZU Burhan (1992), “Demokrasi-Resmi İdeoloji-Sivil Toplum”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 47(1-2): 335-369.

MIHAI Alexandra (2005), “Romanian Central Public Administration and The Challenges of Europeanisation”, Research Unit EU External Relations Stiftung Wissenschaft und Politik German Institute for International and Security Studies, Berlin: Working Paper FG 2.

MORGİL Orhan (2006), “Kopenhag Ekonomik Kriterleri ve Türkiye’nin Uyum Süreci”, Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, Prof. Dr. Ahmet Gök- dere’ye Armağan, 5(2): 91-102.

NICOLAE, Andrei (2011), “Efficiency and Effectiveness In Romanian Local Public Administration”, Ani MATEI and Crina RADULESCU (Ed.), Natio- nal and European Values Of Public Administration In The Balkans, Ro- maina: Editura&Economica: 226-236.

TBMM İnsan Hakları İnceleme Komisyonu, “Kopenhag Kriterleri, http://www.tbmm.gov.tr/komisyon/insanhaklari/pdf01/437-438.pdf, Erişim Tarihi: 07.04.2013.

TDK, Türk Dil Kurumu Sözcük Tarama: “Demokrasi”, http://www.tdk.gov. tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.515fbf2c86 6b64.13865267, Erişim Tarihi: 06.03.2013.

TEPAV (2007), Çek Cumhuriyeti’nde Bölgesel Kalkınma, Ankara: TEPAV Yö- netişim Etütleri.

TOKSÖZ Fikret vd. (2009), Yerel Yönetim Sistemleri: Türkiye ve Fransa, İs- panya, İtalya, Polonya, Çek Cumhuriyeti, İstanbul: TESEV Yayınları. TUNÇ Hasan (2008), “Demokrasi Türleri ve Müzakereci Demokrasi Kavra- mı”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, XII(1-2): 1113-1132.

PAVLİK Petr (2002), “Europeanisation and Transformation of Public Admi- nistration: The case of the Czech Republic”, Institut für Europäische Po- litik, Berlin: Working Paper.

PROFIROIU Marius (2005), “Modernising Public Administration in Roma- nia”, Administratie Şı Manegement Public, 5: 48-54.

SARISAÇLI İsmail Erkan (2011), Romanya Ülke Raporu, Ankara: Başbakan- lık Dış Ticaret Müsteşarlığı İhracatı Geliştirme Etüd Merkezi.

SCHEVARDO von Jennifer (2009), ‘‘Blockierte Demokratie – Die Tschec- hische Republik 20 Jahre nach der Samtenen Revolution’’, Otto Wolff- Direktor des Forschungsinstituts der DGAP Panalyse, 8: 1-29.

ŞAHİN Ali vd. (2004), “Türkiye’de Demokrasinden E-Demokrasiye Geçiş Süreci ve Karşılaşılan Sorunlar”, 3. Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildiriler Kitabı, 25–26 Kasım, Eskişehir: Osmangazi Üniversi- tesi: 343–356.

ŞAYLAN Gencay (2006), “Cumhuriyet ve Demokrasi Kavramları Üzerime Düşünceler”, Amme İdaresi Dergisi, 39(4): 1-15.

SIGMA Raporları No. 27 (2004), “Avrupa Kamu Yönetimi İlkeleri”, (çev. Pelin Kuzey), Maliye Dergisi, 147: 57-89.

SPACEK David (2011), “Public Administration Reform”, s.11. http://is. mu- ni.cz/el/1456/podzim2006/PVTRPS/um/Public_Administration_Refor m.pdf, Erişim Tarihi: 27.12.2011.

SOBACI Mehmet Zahid (2011), “Avrupa Birliği Koşulsallığının Etkinliği Bağ- lamında Türkiye’de Reform Üzerine Bir Analiz”, Ankara Avrupa Çalış- maları Dergisi, 10(1): 85-100.

SOYSAL Tamer (2002), “Demokrasi İdesi Üzerine Bir Retorik”, Erciyes Üni- versitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13: 331-341.

ŞAN Gündüz (2007), “AB ve Yerel Yönetimler Bağlamında Subsdiarite (Ye- rindelik) İlkesi”, Yerel Siyaset Dergisi: 62-68. http://yerelsiyaset. com/pdf/temmuz2007/11.pdf, Erişim Tarihi: 13.11.2011.

OKÇU Murat (2007), “Yönetişim Tartışmalarına Katkı: Avrupa Birliği İçin Yönetişim Ne Anlama Geliyor?”, Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi, 12(3): 299-312.

ÖVGÜN Barış (2011), “Türk Kamu Yönetiminde Yeni Bir Örgütlenme: Kal- kınma Bakanlığı”, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 66(3): 263-281.

ÖZTÜRK Y. K.-S. S. AKGÖZ (2012), “Avrupa Birliği’nin Genişleme ve Küresel- leşme Stratejileri: Polonya Özelinde Bir İnceleme”, International Confe- rence On Eurasian Economies, 2012: 445-451, http://www.eecon.info/ papers/503.pdf, Erişim Tarihi: 13.02. 2013.

URAL Şafak (1999), “Demokrasi Kavramı, Toplumsal Değerler ve Birey”, Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, XL: 451-459.

VARLIK Ülkü-Banu Ören (2003), “Demokrasi ve Temsil”, Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 5: 173-185.

VIDLAKOVA Olga (2011), “The Reform And Modernization Of Central State Administration In The Czech Repuplic”, s.3, http://unpan1.un.org /intradoc/groups/public/documents/nispacee/unpan024319.pdf, Erişim Tarihi: 29.12.2011.

YÜCE Sibel Güzel-Özden Demir (2011), Polis Adaylarının “Demokrasi” Kav- ramına İlişkin Algılarının Metaforlar Aracılığıyla İncelenmesi, Polis Bi- limleri Dergisi, 13(2): 147-178.

YÜCEL Bülent (2011), “Komünizm Sonrası Orta ve Doğu Avrupa Ülkelerin- deki Anayasacılık Hareketleri”, AUHFD, 60(3): 635-690.

ZEYREKLİ Sedef-Rengül Ekizceleroğlu (2007), “Avrupa Birliği Bağlamında Hizmette Yerellik (Subsidiarite) İlkesi ve İlkenin Türkiye Açısından Ele Alınışı”, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 16(3): 29-48.

Kaynak Göster