Çocukluk çağı akut gastroenteritlerinde patojen ayırt edilme oranının tedavi bașarısıyla ilișkisi

AMAÇ: Bu çalıșmanın amacı; ikinci basamak sağlık merkezinde çocukluk çağı gastroenteritlerine güncel yaklașımı ve sağaltım kalitesini araștırmaktır. YÖNTEM: 1 Ocak-1 Ekim 2010 tarihleri arasında gastroenterit tanısı alan çocuklar yaș, cinsiyet, bașvuru ayı, laboratuvar bulguları, sıvı replasmanı ve hastaneye yatıș parametrelerinin incelenmesi yoluyla geriye dönük olarak değerlendirildi. BULGULAR: Çalıșmada 216 (%58) erkek ve 156 (%42) kız çocuk yer aldı. Çocukların ortalama yașları 3,7±0,7’iydi (3 ay ile 16 yaș arası) ve 281 çocuk (%75) 5 yașından küçüktü. En sık bașvuru mayıs ayında görüldü (%17). Olguların 308’inde (%83) gaita incelemesi normal, 5’inde (%1) Entamoeba hystolytica ve 59’unda (%16) lökosit tespit edildi. Gaita kültüründe patojen etken üremedi. Gaita’da Lateks aglütinasyon testi ile Rotavirus 15 (%4) çocukta saptandı. Hastaların 65’inde (%17) dehidratasyon saptandı ve sıvı tedavisi bașlandı. Bunlardan 7’si (%2) hastaneye yatırılarak tedavi edildi. İshale bağlı çocuk ölümü gözlenmedi. Yatıș süreleri ortalama 4±1 gündü. Hiç bir hastada antibiyotik kullanılmadı. SONUÇ: İkinci basamak sağlık merkezi koșullarında akut ishalde sorumlu patojeni ayırt etme oranı çok düșüktür. Buna karșın erken ve uygun sıvı replasmanı mortaliteyi önlemede yinede çok bașarılıdır.

The ratio of pathogenic agent isolation in childhood gastroenteritis and its relevance to success in therapy

OBJECTIVE: To evaluate the current approach and management quality of childhood gastroenteritis in a secondary health center setting. METHODS: Children diagnosed with gastroenteritis between January 1st and October 1st of 2010 were evaluated retrospectively by analysis of the parameters of age, gender, month of admission, laboratory fi ndings, hydration therapy and hospitalization. RESULTS: The study included 216 boys (58%) and 156 girls (42%). The mean age of the children (n=372) was 3.7 ± 0.7 years (3 months – 16 years). There were 281 children below 5 years of age. Hospital admission frequency was highest in May (17%). Microscopic examinations of the stools were reported as normal, containing leucocytes and containing Entamoeba histolytica trophozytes in 308 (83%), 59 (16%) and 5 (1%) of the children, respectively. Stool cultures did not yield pathogenic microorganisms. Rotavirus was detected in 15 (4%) samples. Dehydration was diagnosed in 65 (17 %) children and IV fl uid therapy was initiated. A total of 7 (2%) children were hospitalized. There was no child death caused by the diarrhoea. Mean hospital stay was 4±1 days. Antibiotic treatment was not prescribed in any of the patients. CONCLUSION: The ratio of isolation of the pathogenic agent of acute viral diarrhoeas is very low in secondary health center settings. Despite the fact, early and proper fl uid replacement therapy is still very effective to prevent mortality.

Kaynakça

1. Wilks D, Farrington M, Rubenstein D, editors. Infectious Diseases Manual, 2nd ed; Berlin: Blackwell Science; 2003: 350-1.

2. Parashar UD, Bresee JS, Gentsch JR, et al. Rotavirus. Emerg Infect Dis 1998; 4 : 561- 70.

3. Offit PA, Clark HF. Rotavirus. In: Mandell GL, Bennet JE, Dolin R, editors. Principles and Practise of infectious Disease. Phiadelphia : Churchill Livingstone ; 2000 : 1696-703.

4. Çam H, Gümüş A. Akut Gastroenteritli olgularda rotavirus sıklığının değerlendirilmesi. Hipokrat Pediatri Dergisi 2003; 3: 127-30.

5. Özalp I, Tuncer M. İshal. Katkı Pediatri Dergisi 2000; 21: 1- 5.

6. Pickering LK. Gastroenteritis. In: Behrman RK, Kliegman RM, Hal JB, editors. Nelson Textbook of Pediatrics. London : Saunders; 2002.

7. Kosek M, Bern C, Guerrant RL. The global burden of diarrhoeal disease, as estimated from studies published between 1992 and 2000. Bull World Health Organ 2003; 81: 197-204.

8. Blacklow NR. Viral Gastroenteritis. In: Gorbach SL, Barlett JG, Blacklow NR, editors. Infectious Diseases. Philadelphia : W.B.Saunders; 1998 :756-67.

9. Karadağ A, Açıkgöz ZC, Avcı Z, et al. Childhood diarrhea in Ankara, Turkey: Epidemiological and clinical features of rotavirus-positive versus rotavirus- negative cases. Scand J Infect Dis 2005; 37: 269-75.

10. Öngen B. Türkiye’de ishal etkenleri. ANKEM Derg 2006; 20: 122-34.

11. Olesen B, Neimann J, Bottiger B et al. Etiology of diarrhea in young children in Denmark: a Case-Control Study. J Clin Microbiol 2005; 43: 3636-41.

12. Öztürk R. İshal Tanımı. In: Öztürk R. İshal. 1. Baskı. İstanbul Bulaşıcı Hastalıklarla Savaş Derneği,1998: 70-92.

13. Bulut Y, İşeri L, Ağel E, Durmaz B. Akut gastroenterit ön tanılı çocuklarda rotavirüs pozitifliği. İnönü Üniv Tıp Bült 2003; 10: 143-5.

14. Altındiş M. Konya Bölgesi 0-5 Yaş Grubu Rotavirüs Enfeksiyonlarının Seroepidemiyolojisi ve 0-3 Yaş Arası İshalli Çocuklarda Rotavirüs Enfeksiyonlarının Lateks, ELISA ve Poliakrilamid Jel Elektroforez (PAGE) Teknikleri İle Araştırılması. S.Ü. SBE VeterinerViroloji Doktora tezi, Konya, 2002.

15. Aşçı Z, Seyrek A, Kizirgil A, Özen A, Yılmaz M. 0-6 yaş grubu çocuk ishallerinde rotavirüs sıklığının ELISA ve Lateks Aglütinasyon yöntemleriyle araştırılması. İnfeksiyon Derg 1996; 10: 263-5.

16. Yaman A, Çetiner S, Alhan E et al. İshalli çocuklarda rotavirüs prevalansının ELISA ve Lateks aglütinasyon metodu ile araştırılması. İnfeksion Derg 1997; 11: 279-81.

17. Sümer Z, Sümer H, Poyraz Ö. Sivas il merkezindeki çocuk ishallerinde rotavirüs pozitifliği. İnfeksiyon Derg. 1998; 12: 211-2.

18. Begue RE, Gastanaduy AS. Acute Gastroenteritis Viruses. In: Armstrong D, Cohen J, editors. Infectious Diseases. Barcelona, Spain: Mosby Harcourt Publishers ltd 1999: 14-6.

19. American Academy of Pediatrics. Summaries of infectious diseases. Rotavirus infections: Red Book. 2003: 534-5.

20. Ceyhan M. Viral gastroenteritler. Katkı Pediatri Dergisi 2000; 21: 34- 64.

21. Türk M, Şener AG, Orhon M et al: Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesi Klinik Mikrobiyoloji Laboratuarında Ocak 2002-Haziran 2003 yılları arasında saptanan barsak parazitlerinin dağılımı. Türkiye Parazitoloji Dergisi 2004; 28: 100-2.

22. Chen SY, Chang YC, Lee YS et al. Molecular Epidemiology and Clinical Manifestations of Viral Gastroenteritis in Hospitalized Pediatric Patients in Northern Taiwan. J Clin Microbiol 2007; 45: 2045-57.

23. Guarino A, Albano F, Ashekenazi et al. European Society for Paediatric Gastroenterology, Hepatology and Nutrition European Society for Paediatric Infectious Diseases evidence based guidelines for the management of acute gastroenteritis in children in Europe. J Paediatric Gastroenterol Nutr 2008; 46 (Suppl. 2): 81-122.

24. Clark B, McKendrick M. A review of viral gastroenteritis. Curr Opin Infect Dis 2004; 17: 461-9.

25. Rodriguez-Baez N, O’Brien R, Qiu SQ, et al. Astrovirus, adenovirus and rotavirus in hospitalized children: prevelance and association with gastroenteritis. J Pediatr Gastroenterol Nutr 2002; 35: 64-8.

26. Ulukanlıgil M, Bakır M, Arslan G, Soran M, et al. Şanlıurfa’da 0-5 yaş arası çocuklarda ishal etkenlerinin araştırılması. Mikrobiyoloji Bülteni. 2001; 35: 307-12.

27. Yakut Hİ, Kılınç M, Haspolat K, et al. Diyarbakır’da Çocukluk Yaş Grubundaki İshallerde Amibiyasis Sıklığı. Klinik Derg1990; 3: 85-6.

28. Demirel M, İnceboz T, Tosun S. Manisa Moris Şinasi Çocuk Hastanesi’ne Manisa merkezinden başvuran hastalarda mahallelere göre barsak parazitlerinin araştırılması Türkiye Parazitoloji Dergisi 2003; 27: 262-5.

29. Pickering LK, Synder JD. Gastroenteritis. In: Behrman R, Kliegman RM, Nelson WE, editors. Textbook of pediatrics. Philadelphia: W.A. Saunders; 2004: 1272-6. 11. Olesen B, Neimann J, Bottiger B et al. Etiology of diarrhea

Kaynak Göster