Fen bilgisi öğretmen adaylarının beyin temelli öğrenme ile ilgili bilgilerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı fen bilgisi öğretmen adaylarının beyin temelli öğrenme ile ilgili bilgilerinin incelenmesidir. Bu nitel araştırmada öğretmen adaylarına açık uçlu sorulardan oluşan bir ölçme aracı uygulanmıştır. Veriler fen bilgisi eğitimi ana bilim dalında son sınıfta öğrenim gören 72 öğretmen adayından toplanmıştır. Ölçme aracının verileri içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Çalışmanın sonuçlarına göre öğretmen adayları beyin temelli öğrenmeyi bir öğrenme şekli olarak tanımlamış, beyin temelli öğrenmeyi beynin fizyolojisi ile ilişkilendirmiş, öğrenme sonucunda beyinde bazı değişimler meydana geldiğini ifade etmişlerdir. Beyin temelli öğrenme ortamlarının sahip olması gereken özellikleri uygulama (materyal ve aktivite, ortam, sınıf mevcudu) ve öğrenci (dikkat ve güdüleme, öğrenci aktifliği ve motivasyon, öğrencinin bireysel özellikleri, çok sayıda duyu organına hitap) ile ilgili özelliklerle ilişkilendirerek açıklamışlardır. Ayrıca beyin temelli öğrenmenin uygulanmasında dikkat edilmesi gereken hususları da öğrenci (bireysel farklılıklar, motivasyon, dikkat, güdüleme, öğrenci aktifliği ve öğrenci bilgilerinin değerlendirilmesi), uygulama ve öğretmen (öğretmenin bilgisi ve rehberliği) ile ilgili özelliklerle ilişkilendirerek ifade etmişlerdir. Öğretmen adaylarının yarısından fazlası ifade ettikleri bilgilere kaynak olarak kitapları ve dersleri göstermişlerdir.

Kaynakça

Aydın, S. (2008). Beyin temelli öğrenme kuramına dayalı biyoloji eğitiminin akademik başarı ve tutum üzerine etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Baş, G. (2010). Beyin temelli öğrenme yönteminin ingilizce dersinde öğrencilerin erişilerine ve derse yönelik tutumlarına etkisi. İlköğretim Online, 9(2), 488-507.

Baştuğ, M. (2007). Beyin temelli öğrenme kuramının ilköğretim 5. sınıf sosyal bilgiler öğretiminde kullanılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Becktold, T. H. (2001). Brain based instruction in correctional settings: Strategies for teachers. Journal of Chemical Education, 52(3), 95-97.

Caine, R. N. & Caine, G. (1990). Understanding a brain-based approach to learning and teaching. Educational Leadership, October, 66-70.

Caine, R. N. & Caine, G. (1994). Making connections: Teaching and the human brain. California: Addison-Wesley.

Cengiz, Y. (2004). Yabancı dilde sözcük öğretimine müzik kullanımının etkilerinin beyin temelli öğrenme kuramı ışığında araştırılması. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Creswell, J. V. (1998). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five traditions. Thousand Oaks, CA: Sage.

Çelebi, K. (2008). Beyin temelli öğrenme yaklaşımının öğrenci başarısı ve tutumuna etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya.

Çengelci, T. (2007). Sosyal bilgiler dersinde beyin temelli öğrenmenin akademik başarıya ve öğrenmenin kalıcılığına etkisi. İlköğretim Online, 6(1), 62-75.

Davis, A. (2004). The credentials of brain-based learning. Journal of Philosophy of Education, 38(1), 21-35.

Demirel, Ö., Erdem, E., Koç, F., Köksal, N. & Şendoğdu, M. C. (2002). Beyin temelli öğrenmenin yabancı dil öğretimindeki yeri. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 15, 123-136.

Duman, B. (2006). The effect of brain-based instruction to improve on students’ academic achievement in social studies instruction.” 9th International Conference on Engineering Education, (s.17-25), San Juan, PR.

Duman, B. (2007). Neden beyin temelli öğrenme? Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Erduran Avcı, D. (2007). Beyin temelli öğrenme yaklaşımının ilköğretim 7. Sınıf öğrencilerinin fen bilgisi dersindeki başarı, tutum ve bilgilerinin kalıcılığı üzerine etkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Genesee, F. (2000). Brain research implications for second language learning. CAL Digest, November.

Greake, J. (2008). Neuromythologies in education. Educational Research, 50(2), 123-133.

Green, F. E. (1999). Brain and learning research: Implications for meeting the needs of diverse learners. Education, 119(4), 682-688.

Goswami, U. (2004). Neuroscience and education. British Journal of Educational Psychology, 74, 1-14.

Hall, J. (2005). Neuroscience and education. What can brain science contribute to teaching and learning? SCRE Research Report. No: 121.

Hardiman, M. M. (2001). Connecting brain research with dimensions of learning. Educational Leadership, November, 52-55.

Hasra, K. (2007). Beyin temelli öğrenme yaklaşımıyla öğrenme stratejilerinin öğretiminin öğrencilerin okuduğunu anlama becerisi üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Muğla.

Hileman, S. (2006). Motivating students using brain-based teaching strategies. The Agricultural Education Magazine, 78(4), 18-21.

İskender, P. & Kuş, A. (2008). Ondokuz mayıs üniversitesi sınıf öğretmenliği bölümü öğrencilerinin tarih dersine olan tutumlarının gelişmesinde beyin temelli öğretimin etkisi. Milli Eğitim, 179, 93-100.

Jacobs, M. A. (1990). Reading remediation through the use of brain compatible instruction. Master Thesis, Department of Education Manhattan Collage.

Jensen, E. (2000). Brain-based learning: A reality check. Educational Leadership, 57(7), 76-81.

Jensen, E. (2006). Beyin uyumlu öğrenme. Ahmet Doğanay (Çev.). Adana: Nobel Kitabevi.

Kaufman, E. K., Robinson, L. S., Bellah, K. A., Akers, C., Wittler, P. H. & Martindale, L. (2008). Engaging students with brain-based learning. Techniques, September, 50-55.

Keleş, E. (2007). Altıncı sınıf kuvvet ve hareket ünitesine yönelik beyin temelli öğrenmeye dayalı web destekli öğretim materyalinin geliştirilmesi ve etkililiğinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.

Konecki, L. R. & Schiller, E.( 2003). Brain-based learning and standards-based elementary science. (1-14). (ERIC No. ED472624).

MEB. (2006a). İlköğretim İngilizce dersi (4, 5, 6, 7 ve 8. sınıflar) öğretim programı. T. C.

Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı. Ankara: Devlet Kitaplar Müdürlüğü Basımevi. MEB. (2006b). İlköğretim sanat etkinlikleri dersi (1-8. Sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu. T. C. Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı. Ankara: Devlet Kitaplar Müdürlüğü Basımevi.

MEB. (2006c). İlköğretim satranç dersi (1-8. Sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu. T. C. Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı. Ankara: Devlet Kitaplar Müdürlüğü Basımevi.

MEB. (2008). İlköğretim görsel sanatlar dersi (1-8. Sınıflar) öğretmen kılavuz kitabı. T. C. Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı. Ankara: Devlet Kitaplar Müdürlüğü Basımevi.

MEB. (2009). İlköğretim Türkçe dersi (1-5. Sınıflar) öğretim programı ve kılavuzu. T. C. Milli Eğitim Bakanlığı Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı. Ankara: Devlet Kitaplar Müdürlüğü Basımevi.

Miller, A. (2004). Brain-based learning with technological support. Association for Educational Communications and Technology, 27, 658-662.

Miller, D. J. & Robertson, D. P. (2010). Using a games console in the primary classroom: Effects of ‘brain training’ programme on computationand self-esteem. British Journal of Educational Technology, 41(2), 242-255.

Özden, M. & Gültekin, M. (2008). The effects of brain-based learning on academic achievement and retention of knowledge in science course. Electronic Journal of Science Education, 12(1), 1-17.

Prigge, D. J. (2002). 20 Ways to promote brain-based teaching and learning. Intervention in School and Clinic, 37(4), 237-241.

Respress, T. & Lutfi, G. (2006). Whole brain learning: The fine arts with students at risk. Reclaiming Children and Youth, 15(1), 24-31.

Roberts, J. W. (2002). Beyond learning by doing: The brain compatible approach. The Journal of Experiential Education, 25(2), 281-285.

Sankey, D. (2007). Minds, brains and difference in personal understandings. Educational Philosophy and Theory, 39(5), 543-558.

Schiller, P. & Willis, C. A. (2008). Using brain-based teaching strategies to create supportive early childhood environments that address learning standards. Beyond the Journal. Young Children on the Web,July, 1-6.

Soonthornrojana, W. (2007). A teaching model development for reading comprehension by thbrain-based learning activities. The 1 International Conference on Educational Reform, (s.310-319),Thailand: Mahasarakham University.

Valiant, B. (1996). Turn on the lights! What We know about the brain and learning to design learning enviroments. (1-5). (ERIC No. ED460568).

Wagmeister, J. & Shifrin, B. (2000). Thinking differently, learning differently. Educational Leadership, Nowember, 45-48.

Wong, J. (2008). Growing dendrites: Brain-based learning, governmentality and ways of being a person. The İnternational Journal of Humanities, 5(12), 73-77.

Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri, 7. Baskı, Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Kaynak Göster