Türkiye’de Bireysel Emeklilik Sistemi: Modelleme ile Gelişiminin Değerlendirilmesi

Amaç – Türkiye’de uygulanmakta olan Bireysel Emeklilik Sisteminin genel hatlarıyla incelendiği bu çalışma, katılımcı sayısındaki değişimin ve buna bağlı olarak Bireysel Emeklilik Sisteminin gelişiminin ortaya konulması amacıyla yapılmıştır. Bu çalışmada katılımcı sayısındaki değişim temelde üç dönem halinde ele alınmıştır. Bu dönemlere ilişkin olarak Bireysel Emeklilik Sisteminin gelişimi hususunda değerlendirmeler yapılmıştır. Yöntem – Bu çalışmada Bireysel Emeklilik Sisteminin gelişim modeli tahmin edilmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda istatistiksel analiz yöntemleri kullanılarak yapılan çözümlemede Emeklilik Gözetim Merkezi tarafından halka açık olarak paylaşılan verilerden katılımcı sayısı verileri kullanılmıştır. Bulgular – Çalışmada ele alınan dönemler için yapılan regresyon çözümlemesi neticesinde, ilk iki dönemde daha fazla olmak üzere genel olarak katılımcı sayısının pozitif yönlü bir gelişme gösterdiği tespit edilmiştir. Ancak üçüncü dönemin son aylarına doğru bir önceki zaman periyoduna göre katılımcı sayısının negatif yönlü bir performans sergilediği görülmüştür. Tartışma – Yapılan çözümlemeler neticesinde elde edilen bulgulardan hareketle katılımcı sayısının genel olarak pozitif yönlü bir gelişim göstermesi ve buna bağlı olarak Bireysel Emeklilik Sisteminin gelişimi, alanyazında yapılan diğer araştırmaların sonuçları ile kısmen benzerlik göstermektedir.

Individual Pension System in Turkey: Modeling and Evaluation of Development

Purpose – This study, which examined the general lines of the private pension system is being implemented in Turkey, the change in the number of participants and was conducted in order to reveal the development of the private pension system accordingly. The change in the number of participants has been examined as three periods. Regarding these periods, evaluations were made about the development of the Private Pension System. Design/methodology/approach – In this study, the development model of the Private Pension System is tried to be estimated. In this analysis, the number of participants from the data shared publicly by the Pension Monitoring Center was used. Findings – As a result of the regression analysis conducted for the periods covered in the study, it was determined that the number of participants, in general, showed a positive development in the first two periods. However, according to the previous period, the number of participants showed a negative performance towards the last months of the third period. Discussion – The positive number of participants in general and the development of the Individual Pension System are partly similar to the results of other studies in the literature.

Kaynakça

Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanunu İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. (2012, 29 Haziran). Resmi Gazete (Sayı: 28338). Erişim Adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2012/06/20120629-1.htm

Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanunu. (2001, 7 Nisan). Resmi Gazete (Sayı: 24366). Erişim Adresi: http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.4632.pdf

Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. (2016, 25 Ağustos). Resmi Gazete (Sayı: 29812). Erişim Adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2016/08/20160825-4.htm

Çalışanların İşverenleri Aracılığıyla Otomatik Olarak Emeklilik Planına Dâhil Edilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik. (2017, 2 Ocak). Resmi Gazete (Sayı: 29936). Erişim Adresi: http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2017/01/20170102-1.pdf

Emeklilik Gözetim Merkezi. (2019, 15 Nisan). Erişim Adresi: http://web2.egm.org.tr/webegm2/chart/besgosterge/wg_dataview_tablolu.asp?raportip=1

Emeklilik Gözetim Merkezi. (2019, 15 Nisan). Erişim Adresi: https://www.egm.org.tr/bilgi-merkezi/istatistikler/

Emeklilik Gözetim Merkezi. (2019, 2 Nisan). Erişim Adresi: https://www.egm.org.tr/bireysel-emeklilik/devlet-katkisi/

Emeklilik Gözetim Merkezi. (2019, 5 Nisan). Erişim Adresi: http://web2.egm.org.tr/webegm2/chart/besgosterge/wg_sirketview_tablolu.asp?raportar1=31.12.2003&raportar2=12.04.2019&sirketlist=100&raportip=10&yayin=W

Gülay, T , Işık, M , Öztürk, M . (2017). Türkiye’de Bireysel Emeklilik Sistemi ve Akademisyenlerin Otomatik Katılıma Bakış Açılarına İlişkin Bir Analiz: Süleyman Demirel Üniversitesi Örneği. İş ve Hayat Dergisi, 3 (6), 179-205.

İnneci, A. (2013). Bireysel Emeklilik Sisteminde Yapılan Yeni Düzenlemeler ve Değerlendirilmesi, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(1), 105-120.

İnternet: Akın, F . (2016). Otomatik Katılım Sisteminin Bireysel Emeklilik Sektörüne Etkileri. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (1), 1-12. Web: http://dergipark.gov.tr/bseusbed/issue/27390/288718 adresinden 08.04.2019’da alınmıştır.

İnternet: Apak, S ve Taşcıyan, K. H. "Türkiye’de Bireysel Emeklilik Sisteminin Gelişimi". Ekonomi Bilimleri Dergisi, 2(2010), 121-129 Web: http://dergipark.gov.tr/ebd/issue/4856/66802 adresinden 05.04.2019’da alınmıştır.

İnternet: Can, Y . (2010). Bireysel Emekliliğin Türkiye’deki Durumu Ve Gelişimi. Ekonomi Bilimleri Dergisi, 2 (2), 139-146. Web: http://www.sobiad.org/ejournals/dergi_ebd/arsiv/2010_2/17yesim_can.pdf adresinden 07.04.2019’da alınmıştır.

İnternet: Gürbüz, A. O. ve Ekinci, S. (2003). Bireysel Emeklilik Sistemi ve Sermaye Piyasalarında Beklenen Etkiler. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 18(1), 205-228. Web:http://dosya.marmara.edu.tr/ikf/iib-dergi/2003-1-2/2003_gurbuz-ekinci.pdf adresinden 20.03.2018’de alınmıştır.

İnternet: Kara, S. ve Yıldız, Y. (2016). Türkiye’de Bireysel Emeklilik Sistemi: 2012 Sonrası Yapılan Reformlar ve Beklentiler. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 4 (1), 23-45. Web:http://www.isletmeiktisat.com/index.php/iicd/article/view/64/pdf_34 adresinden 10.04.2019’da alınmıştır.

İnternet: Şener, O. ve Akın, F. (2010). Özel Emeklilik Fonları ve Türkiye’de Bireylerin Bireysel Emeklilik Sistemine Giriş Kararlarını Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi Üzerine Bir Araştırma. Marmara Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 29 (2), 291-321 Web: http://dosya.marmara.edu.tr/ikf/iib-dergi/2010-2/14-sener-akin.pdf adresinden 11.04.19’da alınmıştır.

Kılıç, S. (2013). Doğrusal Regresyon Analizi. Journal Of Mood Disorders. 3(2), 90-92.

Peker, İ. (2016). Türkiyede Bireysel Emeklilik Sistemindeki Maliyetlerin Düşürülmesi ve Otomatik Katılım Sistemi Üzerine Öneriler. Akdeniz Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16 (33), 34-62.

Taşpınar, M. (2017). Sosyal Bilimlerde SPSS Uygulamalı Nicel Veri Analizi. (I. Baskı). Ankara: Pegem Akademi, 209-211.

Kaynak Göster

  • ISSN: 1309-0712
  • Yayın Aralığı: Yılda 4 Sayı
  • Başlangıç: 2009

9.2b 3.3b