Stratejik Liderlik, Sosyal Sermaye ve Performans Arasındaki İlişkiler

Amaç – Belirsizliğin hâkim olduğu sert rekabet koşulları altında hayatta kalabilmek, rekabetçi olabilmek, sürdürülebilirliğini korumak ve kârlılığını artırmak isteyen örgütlerin geleneksel yönetim yaklaşımları yerine uzun vadeli ve geniş bir bakış açısına sahip olan stratejik yönetim kavramına odaklanmaları gerekmektedir. Stratejik yönetim kavramının önemli bir aktörü olan stratejik liderler ise örgütler için rekabetçi üstünlük unsuru olarak ön plâna çıkmaktadır. Geleceği görebilmenin oldukça zor olduğu günümüzde gelişen ve değişen dünyada hayatta kalabilmek, birtakım fırsatlardan yararlanabilmek ve tehditlerden korunabilmek için liderlerin stratejik kararları doğru bir şekilde alabilmeleri ve gerektiğinde stratejik değişimleri yapabilmeleri önemlidir. Stratejik liderlerin gelecekte de başarılı olabilmesi tamamlayıcı ve kritik kaynaklara odaklanmalarını gerektirmektedir. Bu ise stratejik liderlerin bir örgütün sürdürülebilir rekabet avantajı olan sosyal sermaye aracılığıyla kilit kaynaklara ulaşabilmesiyle ilişkilidir. Sosyal sermayelerini etkili bir şekilde yönetebilen stratejik liderler kritik kaynaklara ulaşabilecek ve bu şekilde de rekabet üstünlüğünü elde edebileceklerdir. Bu bağlamda bu araştırmanın amacı, stratejik lider olarak nitelendirilen üst düzey yöneticilerin sahip oldukları sosyal sermayelerinin performansı nasıl etkilediğini sosyal sermayenin güven, kurumlar, normlar ve yaptırımlar, ağlara katılım, ortak eylem ve işbirliği ile öğrenme boyutu çerçevesinde değerlendirmektir. Yöntem – Bu araştırmada, nitel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın verileri nitel araştırma yöntemlerinden görüşme tekniği ile elde edilmiştir. Verilerin analiz edilmesinde ise betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Bulgular – Araştırma sonucunda sosyal sermayelerini etkin bir şekilde kullanan üst düzey yöneticilerin işletmelerin performanslarına olumlu katkılar sağladıklarına dair bulgulara ulaşılmıştır. Tartışma – Üst düzey yöneticilerin gerekli ortamlara katılıp orada güçlü bağlar kurması, bu bağları kendi işletmelerinin çıkarları için kullanmaları işletmelerinin rekabet üstünlüğünü ele geçirmelerini ve performanslarının artmasını sağlayacaktır.

Relationships Between Strategic Leadershıp, Social Capital and Performance

Purpose – Organizations, which would like to be able to survive under tough competition conditions in which uncertainty is dominating, to keep the sustainability and to increase the profitability, should focus on the strategic management concept that has a long term and wide perspective rather than traditional management approach. Strategic leaders, who are another important actor of the concept of strategic management, burst into prominence as a competitive supremacy factor for organizations. Today, when it is almost impossible to predict the future; it is very important for leaders to take strategic decisions in a truly manner and to make strategic changes if necessary in order to survive, benefit from several opportunities and protect from threats in developing and changing world. Strategic leaders must focus on complementary and critical resources in order to be successful also in the future.This is about the fact that strategic leaders could reach to key resources by means of social capital which is the sustainable competitiveness advantage of an organization. Strategic leaders, who could manage their social capital effectively, could reach to critical resources and they could provide a competitive advantage by this way. In this context, the aim of this research is to evaluate that social capital of senior executives who are qualified as strategic leaders how to effects the performance within the framework of trust, institutions, norms and sanctions, participation in networks, joint action and cooperation and learning. Design/methodology/approach – Qualitative research method was used in this research. The data of the research was obtained through one of the qualitative research methods, interview technique. Descriptive analysis method was used to analyze the data. Findings – As a result of the research, it was found that senior executives who use effectively their social capital contribute positively to the performances of businesses. Discussion – The fact that senior executives participate in the necessary environments and establish strong ties there and use these ties for the interests of their own businesses will enable their businesses to gain competitive advantage and increase their performance.

Kaynakça

Barnett, W. P., Greve, H. R. ve Park, D. Y. (1994). An Evolutionary Model of Organizational Performance. Strategic Management Journal. 15. S1, 11-28.

Bayrakdaroğlu, A. (2010). Mülkiyet Yapısı ve Finansal Performans: İMKB Örneği. Ekonomi Bilimleri Dergisi. 2. 2.

Boal, K. B., and Hooıjberg, R. (2001). Strategic Leadership Research: Moving on, The Leadership Quarterly, 11 (4), 515-549.

Burt, R. S. (2000a). Structural Holes Versus Network Closure as Social Capital. http://snap.stanford.edu/class/cs224w-readings/burt00capital.pdf. [19.01.2018].

Burt, R. S. (2000b). The Network Structure of Social Capital, Research in Organizational Behavior. B. M. Staw ve R. I. Sutton (Ed.) içinde (345-423), New York: Elsevier Science.

Burt, R. S. (2004). Structural Holes and Good Ideas. American Journal of Sociology. 110. 2, 349-399.

Coleman, J. S. (1988). Social Capital in the Creation of Human Capital. American Journal of Sociology. 94, 95- 120.

Coleman, J. S. (1990). Foundations of Social Theory. England: The Belknap Press of Harvard University Press.

Cross, R., Nohria, N., ve Parker, A. (2002). Six Myths about Informal Networks-and How to Overcome Them. MIT Sloan Management Review. 43. 3, 67-75.

Davies, B. J. ve Davies, B. (2006). Developing a Model for Strategic Leadership in Schools. Educational Management Administration & Leadership. 34. 1, 121139.

Demir, H., ve Okan, T. (2009). Teknoloji, Örgüt Yapısı ve Performans Arasındaki İlişkiler Üzerine Bir Araştırma. Doğuş Üniversitesi Dergisi. 10. 1, 57-72.

Erselcan, F. (2009). Sosyal Sermaye ve Ekonomik Kalkınma: Sivas, Kayseri, Yozgat Bölgesinde Bir Araştırma. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Field, J. (2006). Sosyal Sermaye. B. Bilgen ve B. Şen (çev.), İstanbul: Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Granovetter, M. S. (1973). The Strength of Weak Ties. American Journal of Sociology. 78. 6, 1360-1380.

Granovetter, M. (1983). The Strength of Weak Ties: A Network Theory Revisited. Sociological Theory. 1, 201- 233.

Gulati, R., Nohria, N. ve Zaheer, A. (2000). Strategic Networks. Strategic Management Journal. 21. 3, 203-215.

Halawi, L. A., Aronson, J. E. ve McCarthy, R. V. (2005). Resource-Based View of Knowledge Management for Competitive Advantage. The Electronic Journal of Knowledge Management. 3. 2, 75-86.

Hitt, M. A., Ireland, R. D., Camp, S. M. ve Sexton, D. L. (2001). Strategic Entrepreneurship: Entrepreneurial Strategies for Wealth Creation. Strategic Management Journal. 22. 6‐ 7, 479-491

Hitt, M. A., ve Ireland, R. D. (2002). The Essence of Strategic Leadership: Managing Human and Social Capital. Journal Of Leadership & Organizational Studies. 9. 1, 3–14.

Hitt, M. A., Keats, B. W. ve Yucel, E. (2003). Strategic Leadership in Global Business Organizations: Building Trust and Social Capital. Advances in Global Leadership içinde (9-35). UK: Emerald Group Publishing Limited.

Ireland, R. D., & Hitt, M. A. (1999). Achieving and maintaining strategic competitiveness in the 21st century: The role of strategic leadership. Academy of Management Perspectives, 13(1), 43-57.

Ireland, R. D., Hitt, M. A. ve Vaidyanath, D. (2002). Alliance Management As a Source of Competitive Advantage. Journal of Management. 28. 3, 413-446.

Karasar, N. (1999). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Kırcaali, İ. G. (1997). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yaklaşımları. Eskişehir: Eskişehir Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Merkezi Yayını.

Lin, N. (2001). Social Capital: A Theory of Social Structure and Action. USA: Cambridge University Press.

Mahdi, O. R. ve Almsafir, M. K. (2013). The Role of Strategic Leadership in Building Sustainable Competitive Advantage in the Academic Environment. ProcediaSocial and Behavioral Sciences. 129, 289-296.

Nahapiet, J. ve Ghoshal, S. (1998). Social Capital, Intellectual Capital, and the Organizational Advantage. Academy of Management Review. 23. 2, 242-266.

Naktiyok, A. (2004). “İç Girişmcilik”, İstanbul: Beta Basım Yayın.

Norris, P. (2003). Social Capital and ICTs: Widening or Reinforcing Social Networks?. http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/summary?doi=10.1.1.122.5748 [18.05.2018].

Pisapia, J. (2009). “The Strategic Leader: New Tactics for a Globalizing World”, Charlotte, NC: IAP, Information Age Publishing.

Putnam, R. D. (1993). Making Democracy Work: Civic Tradition in Modern Italy. Princeton: Princeton University Press.

Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. Simon and Schuster. New York: The Brookings Institution Press.

Reed, R. ve DeFillippi, R. J. (1990). Causal Ambiguity, Barriers to Imitation, and Sustainable Competitive Advantage. Academy of Management Review. 15. 1, 88-102.

Rowe, W. G. (2001). Creating wealth in organizations: The role of strategic leadership. Academy of Management Perspectives, 15(1), 81-94.

Suar, D., H.R.T. ve Chaturbedi, K.R. (2006). Subordinates Perception of Leadership Styles and Their Work Behaviour, Psychology and Developing Societies. 18. 1, 95-114.

Takahashi, N. ve Inamizu, N. (2014). Logical Weakness of “The Strength of Weak Ties.” Annals of Business Administrative Science. 13, 67–76.

Thompson, A. ve Strickland, A. (2001). Strategic Management: Concepts and Cases. Boston: McGraw-Hill Irwin.

Tone Hosmer, L. (1982). The Importance of Strategic Leadership. Journal of Business Strategy. 3. 2, 47-57.

Tymon, W. G. ve Stumpf, S. A. (2003). Social Capital in the Success of Knowledge Workers. Career Development International, 8. 1, 12-20.

Uğurluoğlu, Ö. ve Çelik, Y. (2009). Örgütlerde Stratejik Liderlik ve Özellikleri. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi. 12. 2, 121-156.

Vermaak, J. N. (2006). A Reconceptualisation of the Concept of Social Capital: A Study of Resources for Need Satisfaction Amongst Agricultural Producers in Vhembe. Yayınlanmamış Doktora Tezi. Limpopo: University of South Africa, Pretoria.

Wheelen, T.L. ve Hunger, J. D. (1995). Strategic Management and Business Policy, 5. Baskı. USA: Addison-Wesley Publishing Company, Inc.

Woolcock, M. ve Narayan, D. (2000). Social Capital: Implications for Development Theory, Research, and Policy. The World Bank Research Observer. 15. 2, 225-249.

Woolcock, M. (2001). The Place of Social Capital in Understanding Social and Economic Outcomes. Canadian Journal of Policy Research. 2. 1, 11- 17.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, 9. Baskı. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Yukl, G. (2002). Leadership in Organizations, 5. Baskı. New Jersey: Prentice Hall.

Yükçü, S., ve Atağan, G. (2010). TOPSIS Yöntemine Göre Performans Değerleme. Muhasebe ve Finansman Dergisi. 45, 28-35.

Zhu, W., Chew, I. K., ve Spangler, W. D. (2005). CEO Transformational Leadership And Organizational Outcomes: The Mediating Role of Human-Capital Enhancing Human Resource Management. The Leadership Quarterly, 16.1-3.

Kaynak Göster

722 255

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler

The Effect of Altruism Behavior, Peer Support and Leader Support on Employee Voice

Celal ERKUBİLAY, Faruk ŞENTÜRK

Kriz Algısının Girişimcilik Niyeti Üzerindeki Etkisi: Özyeterliğin Aracılık Rolü

Cihan SEÇİLMİŞ, Ebru DÜŞMEZKALENDER

Psikolojik Sözleşme, Örgütsel Adalet, Örgütsel Güven Ve İşyerinde Yalnızlık İlişkisi: Karşılılık Normu Yaklaşımı

Ediz GÜRİPEK, BERRİN GÜZEL

Türkiye’de İnovatif Girişimciliğe Esas Yaratıcı Fikirlerin Ortaya Çıkışında Etkili Faktörlerin Belirlenmesine Yönelik Keşfedici Nitel Bir Araştırma

Kemal EROĞLUER, İbrahim MERT

Mütevazı Liderlik Ölçeğinin Türkçe Uyarlaması ve Mütevazı Liderliğin Seslilik Davranışına Etkisi: Kuşak Farklılığının Düzenleyici Rolü

Gökhan KERSE, Daimi KOÇAK, Şefik ÖZDEMİR

Muhasebe Temel Kavramları Açısından Muhasebe Uygulamalarının Değerlerlendirilmesi: Sivas İlinde Bir Araştırma

Mehmet DEMİR, Yakup ÜLKER, Mehmet Murat ŞENOL

A Validation of the Multidimensional Perceived Value in the Model of E-loyalty towards Sino-Thai Cross-border E-commerce based on China’s Customers

Li WANG, Manoch PROMPANYO

Oyunlaştırma Uygulamalarının Marka Etkileşimi ve Marka Sadakati Üzerine Etkisi: Bursa İli Üzerine Bir Araştırma

Osman ÖZDEMİR, Kadir ÖZDEMİR

Göreli Yoksunluk ve Algılanan Stres Arasındaki İlişkinin İncelenmesi: Akademisyenler Üzerine Bir İnceleme

Nihan Çarçak YILMAZ

Stratejik Liderlik, Sosyal Sermaye ve Performans Arasındaki İlişkiler

Ayşegül DÜZGÜN, Göksel ATAMAN