Ortaöğretim Öğrencilerinin Umut ve Başarı Yönelimleri Arasındaki İlişki

Bu araştırmanın amacı, umut ve başarı (amaç) yönelimi arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırma ilişkisel tarama modelinde betimsel bir araştırmadır. Araştırmaya 9., 10., 11. ve 12. sınıf düzeyinde 1448 ortaöğretim öğrencisi katılmıştır. Araştırmada umut ölçeği ve başarı (amaç) yönelimi ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistiklerden aritmetik ortalama ve standart sapma, Anova, Korelasyon analizi kullanılmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular, öğrenme yönelimli ve performans yönelimi puanlarında kız meslek lisesi ve imam hatip lisesi öğrencileri lehine anlamlı farklılıklar olduğunu göstermektedir. Amaca ilişkin motivasyon, amaca ulaşmada farklı yollar belirleme ve öğrenme yönelimi arasında pozitif anlamlı ilişki bulunmuştur

Hope and Goal Orientation Relation on Secondary Education Students

The aim of this research is to examine the relation between hope, emotion regulation and goal orientation. The research is a descriptive study in the form of relational screening model. The research included 1448 secondary education students of 9th, 10th, 11th and 12nd grade. A hope scale and goal orientation scale were used in the research. For data analysis, an arithmetic mean and standard deviation, Anova, Correlation analysis among the descriptive statistics were used. According to the results obtained from the research, there were significance difference among three types of school means in goal orientation and performance orientation*Bu araştırma birinci yazarın yüksek lisans tezinden üretilmiştir

Kaynakça

Akın, A.. ve Bayram Ç. (2007). Başarı yönelimleri ölçeği: geçerlik ve güvenirlik Çalışması. Eurasian Journal of Educational Research, 26, 1-12

Akın, A. ve Serhat A. (2014). Başarı yönelimleri ile kararlılık arasındaki ilişkiler. Eğitim ve Bilim,39 (175), 267-274.

Akman, Y. ve Korkut, F. (1993). Umut ölçeği üzerine bir çalışma. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 9., 193-202.

Aydın, S. (2014). Öğretmen adaylarının başarı amaç yönelimleri ve akademik özyeterliklerinin yapısal eşitlik modeliyle incelenmesi. Turkish Studies - International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic 9(2), p. 221-230

Ames, C. (1992). Classrooms: Goals, structures and student motivation. Journal of Educational Psychology, 84(3), 261-271.

Başören, M.(2015). Lise öğrencilerinin matematik dersine katılımının, duygu düzenleme, algılanan araçsallık, umut ve başarı değişkenleriyle olan ilişkisi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Başören, M. (2016). Lise öğrencilerinin duygu dışavurumunu bastırma, bilişsel yeniden değerlendirme ve öznel mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi: bir model önerisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü

Buluş, M. (2011). Öğretmen adaylarında bireysel farklılıklar perspektifinden amaç yönelimleri, denetim odağı ve akademik Başarı. Kuram Ve Uygulamada Eğitim Bilimleri. 11(2), 529-546.

Büyüköztürk, Ş., Çokluk, Ö. ve Nilgün K. (2014). Sosyal bilimler için istatistik (14. Baskı) Ankara: Pegem Akademi.

Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz Ş. ve Demirel F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. (16. Baskı). Ankara: Pegem Akademi

Can, A. (2016). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. (4. Baskı) Ankara: Pegem

Canıdemir, A. (2013). Ortaöğretim öğrencilerinin öğrenme yaklaşımları ve başarı amaç yönelimlerinin akademik başarı ile ilişkisinin incelenmesi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.

Demir, T. (2011). İlköğretim öğrencilerinin yaratıcı yazma becerileri ile yazma öz yeterlilik algısı ve başarı yönelimi türleri ilişkisinin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bililmleri Enstitüsü.

Dweck, C. S., and Ellen L. L. (1988). A social-cognitive approach to motivation and personality. Psychological Review, 95(2), 256-273.

Karasar, N. (2002). Bilimsel araştırma yöntemleri. (11. Baskı). Ankara: Nobel Yayınları

Kaplan, A. ve Maehr M. (2007). The contributions and prospects of goal orientation theory, Educational Psychology Review 19, 141-184.

Kemer, G. ve Atik G. (2005). Kırsal ve il merkezinde yaşayan lise öğrencilerinin umut düzeylerinin aileden algılanan sosyal destek düzeyine göre karşılaştırılması. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi 21, 161-168.

Maehr, M.. L. and Meyer H. A.(1997). Understanding Motivation And Schooling: Where We‘ve Been, Where We Are, And Where We Need To Go. Educational Psychology Review, 9, 371– 408.

Middleton, M. J., & Midgley, C. (1997). Avoiding the demonstration of lack of ability: An underexplored aspect of goal theory. Journal of Educational Psychology, 89(4), 710-718.

Oral, T. ve Özgüngör S. (2015). Ergenlerde kimlik statülerinin başarı amaç yönelimlerini yordama gücü. İlköğretim Online, 14 (1), 1-12.

Özer, Bilge U. ve Esin T. (2008). Umut ve olumlu-olumsuz duygular arasındaki ilişkiler. Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi. 23, 81-86

Palancı, M., Özbay, Y., Kandemir, M. ve Çakır O. (2010). Üniversite öğrencilerinin başarı amaçlılıklarının beş faktör kişilik modeli ve kişilik özellikleri ile açıklanması. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi. 1, 31-46

Pintrich, P. R. (2000a). An achievement goal theory perspective on issues in motivation terminology, Theory and Research. Contemporary Educational Psychology, 25, 92-104.

Pintrich, P. R. (2000b). The role of goal orientation in self-regulated learning. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich, ve M. Zeidner, (Eds.), Handbook of Self-Regulation: Theory, Research, and Applications (pp. 451-502). San Diego, CA: Academic Press.

Roeser, R. W., Midgley, C., & Urdan, Timothy C. (1996). Perceptions of the school psychological environment and early adolescents’ psychological and behavioral functioning in school: The mediating role of goals and belonging. Journal of Educational Psychology, 88, 408-422.

Sarı, S. V. (2011). Lise son sınıf öğrencilerinin mesleğe karar verme öz yeterliliklerini yordamada umut, kontrol odağı ve çok boyutlu mükemmeliyetçilik özelliklerinin rolü. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi Karadeniz teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Slavin, R. (2000). Educational psychology theory and practice (Sixth Edition). Pearson.

Snyder, C. R., Cheavens, J., ve Sympson S. C.(1997). Hope: An Individual Motive for Social Commerce. Group Dynamics Theory Research and Practice. 1(2), 107-118.

Snyder, C. R. Lopez, Shane J., Shorey, Hal S., Rand, Kevin L.& Feldman, David B. (2003). “Hope Theory, Measurements, and Applications to School Psychology,” School Psychology Quarterly, 18 (2), 122-139

Snyder, C. R., Rand, K., L., David R. S(2002), “Hope theory: member of positive psychology family”. Oxford Press

Şahin, M.., Aydın, B.., Sarı, S. V.., Kaya, S. ve Pala H. (2012). Öznel iyi oluşu açıklamada umut ve yaşamda anlamın rolü. Kastamonu Eğitim Dergisi. 20(3), 827- 83

Kaynak Göster