İntestinal ve ekstraintestinal örneklerde aeromonas'ın izolasyon sıklığı

Aeromonas'ların son yıllarda gastrointestinal patpjenler arasında artan oranlarda yer almaları özellikle immünsüprese kişilerde ekstraintestinal infeksiyo'rilara ve sepsise yol açmaları önemlerini arttırmaktadır. Bu çalışma Aralık 1993 ve Eylül 1994 tarihleri arasında intestinal ve ekstraintestinal Aeromonas izolasyon oranlarını saptamak amacıyla yapıldı. 2886 ekstraintestinal (BOS, kan, idrar ve yara), 2100 dışkı örneği çalışmaya alındı. Dışkı örneklerinin 28 (% 1.3)'inde (13 A. sobria, 12 A. hydrophila, 3 A. caviae), ekstraintestinal örneklerin 2 (%0.06)'sinde (I A hydrophila, I A caviae) Aeromonas spp. izole edildi. Dışkıdan izole edilen diğer en-terik patojenlerin dağılımı ise şu şekildeydi; 107 (%5.l) Shigella spp., 105 (%5) Vibrio spp., 30 (%l.5) Salmonella spp. ve I (%0.04) Plesiomonas shigelloides izole edildi. İzole edilen Aeromonas suşlarının 15 antimikrobiyal ajana duyarlılığı mikrodilüsyon yöntemiyle çalışıldı. Tetrasiklin, amikasin, netilmisin, mezlosilin ve siprofloksasinde direnç gözlenmedi. Ampisilinde %93.3 oranında direnç saptanırken, gentamisin, tobramisin, 3. kuşak sefalosporinler, sefalotin, sefoperazon/sulbaktam ve kloramfenikolde direnç %3.3-l3.3 arasında değişiklik gösterdi. Sonuç olarak dünyada özellikle gastroenterit etkeni olarak artan öneme sahip olan /Aeromonas'ların bölgemiz için de potansiyel enterik patojen olduğunu ve yapılacak çalışmalarla epidemiyolojisinin ortaya konulmasının gerektiğini düşünmekteyiz.

The frequency of aeromonas species in intestinal and extraintestinal specimens

The importance of Aeromonas is increased due to increased frequency of Aeromonas isolation in gastrointestinal system and extraintestinal infection of immunosupressed patients. To detect the isolation of intestinal and extraintestinal Aeromonas frequency, we study 2886 extraintestinal specimens including cerebrospinal fluid, blood, urine and wound and 2100 stool samples between December 1993 and September 1994. Aeromonas spp. isolated in 28 of fecal specimens (1.3%) (13 A sobria, 12 A hydrophila, 3 A. caviae) and in 2 of extraintestinal specimens (0.06%) (I A hydrophila, I A caviae). Besides them 107 Shigella spp. (5.1%), 105 Vibrio spp. (5%), 30 Salmonelh spp. (1.5%) and I Plesiomonas shigelloides (0.04%) were detected in stool samples. We examined antimicrobial susceptibility of Aeromonas isolates to 15 antimicrobial agents by microbroth dilution method. The resistance to tetracycline, amikacin, netilmicin, mezlocillin and ciprofloxacin was not detected. The resistance ratio to ampicillin was 93.3%. The resistance to gentamicin, tobramycin, third generation cephalosporins, cephalothin, cefoperazon/sulbactam and chloramphenicol differs from 3.3% to 13.3%. As a result we believe in that, with increasing importance in the world as a causative agent of gastroenteritis, Aeromonas is a potential enteric pathogen for our country and epidemiologic studies are necessary.

Kaynak Göster