Çocuk İşçiliği: Türkiye ve Brezilya Karşılaştırmalı Bir Değerlendirme

Çocuklar, gelecek nesilleri temsil etmeleri nedeniyle ülkenin beşeri sermayesi- nin garantisi olmaları ve bu yüzden işgücü piyasası ile entegre olmalarının önü- ne geçilmesi ve eğitim hayatlarına devam etmeleri ülkelerin kalkınma ve sürdü- rülebilir büyüme hedeflerinin bir parçasıdır. Birçok ülke tarafından çocuk işçiliği, mücadele edilmesi gereken bir sorun ve aynı zamanda çocuk haklarının da ih- lali gibi görüldüğü için araştırmacıların ve politika yapıcılarının gündeminin mer- kezinde bulunmaktadır. Türkiye ve Brezilya bu ülkelerden ikisidir. Bu makalede, 2006 yıllarına ait, Türkiye için Çocuk İşgücü Anketi ve Brezilya için de PNAD’dan elde ettiğimiz verilere Lojistik Regresyon Yöntemi’ni uygulayarak, söz konusu iki ülkedeki çocuk işçiliğinin belirleyenlerini ele alıyoruz. Her iki ülke için ortak olan sonuçlara baktığımızda, çocukların çalışma ihtimalinin yaşla birlikte arttığını gö- rüyoruz, keza kardeş sayısı arttıkça da çocukların çalışma ihtimali artmaktadır. Daha iyi eğitimli hane halkı reisine sahip hanelerde yaşayan çocukların çalışma ihtimallerinin daha az olduğunu buluyoruz. Hane halkı geliri arttıkça çocukların çalışma ihtimalleri düşmektedir. Kırda yaşayan çocukların çalışma ihtimali kent- lerde yaşayan çocuklara kıyasla daha fazladır.

A Comparative Evaluation of Child Labor in Turkey and Brazil

Children represent human capital due to they constitute future generations, and therefore, child labor and school enrollment are main themes of development and sustainable growth targets of countries. Since child labor appears as an issue that should be needed to fight with and as a violation against children’s rigths, it is on the agenda of researchers and policy makers. Turkey and Brazil are the countries where child labor is still on the agenda. In this paper, we add- ress the determinants of child labor by applying Lojistic Regression Method to data obtained from Turkish Child Labor Survey and Brazilian PNAD for the year of 2006. Common findings pertaining to two countries, we observe that the like- lihood of child labor increases with age and the number of siblings in the house- hold. We find that children living in households headed with more higher educa- tion are less likely to involve in child labor. Also, as household labor income inc- reases, the likelihood of child labor decreases. In addition, children living in rural areases are more likely to work compared to those living in urban areas.

Kaynakça

CAR, H. (2010). “Children Working in the Streets and in the Service Sector in Turkey: A Comparative Study”. International Journal of Human Sciences 7(1): 1009–19.

AKIN, L. (2009). “Working Conditions of the Child Worker in Turkish Labor Law”. Employee Responsibilities and Rights Journal 21: 53–67.

BASU, K. ve VAN, P. (1998). “The economics of child labor”. American Economic Review, 88: 412-427.

BLUNCH, N. ve VERNER, D. (2001). “Revisiting the Link Be- tween Poverty and Child Labor: The Ghanaian Experience”. CLS Working Papers 01-3.

CIGNO, A ve ROSATI, F.C. (2005). “The economics of child labor”. Oxford University Press.

CARDOSO, E. ve SOUZA, A.P, 2004. “The Impact of Cash Transfers on Child Labor and School Attendance in Brazil”. De- partment of Economics, Vanderbilt University Working Papers, 0407.

DAYIOĞLU, M. (2006). “The Impact of Household Income on Child Labour in Urban Turkey”. Journal of Development Stud- ies, Vol. 42, No. 6, 939–956.

DAYIOĞLU, M. ve ASSAAD, R. (2003). “The Determinants of Child Labor in Urban Turkey”. Economic Research Forum Working Paper Series No. 0302, Cairo, Egypt.

DURYEA, S. ve ARENDS-KUENNING, M. (2003). “School at- tendance, Child labour and Local Labour Market Fluctuations in Urban Brazil”. World Development, 31(7), 1165-1177.

EDMONDS, E. (2003).“Child Labor in South Asia”. Working Pa- per no. 5 (OECD Social, Employment and Migration).

EDMONDS, E. (2005). “Does child labor decline with improv- ing economic status?”. The Journal of Human Resources 40: 77-99.

EDMONDS, E. (2006a). “Child labor and schooling responses to anticipated income in South Africa”. Journal of Development Economics 81: 386-414.

EDMONDS, E. (2006b). “Understanding sibling differences in child labor”. Journal of Population Economics 19: 795-821. ERTURK, Y. ve

DAYIOĞLU,M. (2004). “Gender, Education and Child Labour in Turkey”. International Labor Organization (ILO), p.170.

GONCU, A., S. Ozer ve AHİOĞLU, N. (2009). “Childhood in Turkey: Social Class and Gender Differences in Schooling, La- bor, and Play”. in M. Fleer, M. Hedegaard and J. Tudge (eds) Childhood Studies and The Impact of Globalization: Policies and Practices at Global and Local Levels, pp. 67–85. New York: Routledge.

KRUGER, D. (2007). “Coffee production effects on child labor and schooling in rural Brazil”. Journal of Development Econom- ics 82: 448-463.

KRUGER, D., SOARES, R.R ve BERTHELON, M. (2007). “Household Choices of Child Labor and Schooling: A Simple Model with Application to Brazil”. IZA Discussion Papers 2776, Institute for the Study of Labor (IZA).

LEVISON, D. (1991). “Children’s Labor Force Activity and Schooling in Brazil Unpublished Ph.D. Dissertation, University of Michigan.

SENSOY-BAHAR, Ö. (2012). “An overview of the risk factors that contribute to child labor in Turkey: Implications for re- search, policy, and practice”. International Social Work 1–14, 2012.

TUNALI, I. (1996). “Education and Work: Experience of 6-14 Year Old Children in Turkey. In Education and the Labour Mar- ket in Turkey”. ed. T. Bulutay, Ankara: State Institute of Statis- tics.

TÜRKİYE İSTATİSTİK KURUMU (2007). “Cocuk Isgucu Arastirmasi, 2006”. T.C. Başbakanlık Türkiye İstatistik Kurumu Haber Bülteni 61: 1–3.

TÜRKİYE İSTATİSTİK KURUMU (2007). “İstatistiklerle Kadın, 2012”. T.C. Basbakanlik Turkiye Istatistik Kurumu Haber Bulte- ni, Mart, 2013.

Kaynak Göster