Türkiye Ormancılığı İçin Sürdürülebilir Orman Yönetimi Ölçütlerinin Belirlenmesi

Geniş kapsamda, sürdürülebilir orman yönetimi, toplumun hangi orman kaynaklarının işlevlerinin

Defining Sustainable Forest Management Criteria for Turkish Forestry

Sustainable forest management, in a broad sense, is a concept by which community defines the values offorest resources to be maintained. Criteria and indicators are used for concretizing the sustainability. They aretools for assessing and reporting the status and progress towards sustainability. This study defines national levelcriteria for monitoring sustainable forest management. The study employs Delphi method. This study created aDelphi panel including three expert groups: Forestry Institutions, Academicians and NGOs. Study produced ninecriteria for assessing sustainability in forest resource management in Turkey.

Kaynakça

Akyol A 2010. Sürdürülebilir Orman Yönetimi Ölçüt ve Göstergelerinin Türkiye Modeli. SDÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Isparta.

Anonymous 2003. Background Information for Improved Pan-European Indicators for Sustainable Forest Management, 3 February 2003, Liaison Unit Vienna.

Anonim 2004. Türkiye Ulusal Ormancılık Programı, Çevre ve Orman Bakanlığı, Ekim,Ankara.

Başkent E Z ve Türker M F 2000. Sürdürülebilir Ormancılığa Doğru: Uluslararası Standardizasyon, Sertifikasyon ve Ulusal Ormancılık Stratejileri, Doğu Anadolu Ormancılık Araştırma Müdürlüğü, Ormancılık Araştırma Dergisi, 3,Erzurum.

ITTO 1992. ITTO Guidelines for the Sustainable Management of Natural Tropical Forests. ITTO Policy Development Series 1, Yokohama, Japan.

Castañeda F 1999. Why National and Forest Management Unit Levels Criteria and Indicators for Sustainable Forest Management of Dry Forests in Asia/South Asia?Paper to FAO/UNEP/ITTO/IIFM Workshop on National Level Criteria and Indicators for Sustainable Forest Management of Dry Forests in Asia/South Asia. Bhopal, India, 30 November-3

Çağlar Y 1979. Türkiye’de Ormancılık Politikası-Dün, Çağ Matbaası, Ankara.

Dalkey N and Hemler O 1963. An Experimental Application of the Delphi Method to the Use of Experts. Management Science, 9(3), 458-467.

Daşdemir İ 1999. Çağdaş Ormancılık Anlayışı ve Örgüt Yapısı. ZKÜ Bartın Orman Fakültesi Dergisi, Cilt 1, Sayı 2, ISSN 1302-0056, s.25-47, Bartın.

Daşdemir İ 2012. Orman Mühendisliği İçin Planlama ve Proje Değerlendirme (2. Baskı). Bartın Üniversitesi Yayın No: 6, Orman Fakültesi Yayın No: 4, ISBN 978-605-60882-4-7, 169 s., Bartın.

Geray U 1989. Ormancılığın Çağdaş Çerçevesi, İstanbul Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi Seri B, 39(4): 17-27.

Geray U 1998. Ulusal Çevre Eylem Planı – Orman Kaynaklarının Yönetimi. DPT yayını, ISBN 975-19-1917-7, Ankara.

Lammerts v B Blom E M 1997. Hierarchical Framework for the Formulation of Sustainable Forest Management Standards, The Tropenbos Foundation, AH Leiden, Netherlands.

Linstone H A and Turoff M 2002. The Delphi Method - Techniques and Applications, The Delphi Method, Techniques and Applications, ISBN 0-201-04294-0

Ok K 2008. Sürdürülebilir Kalkınmanın Sektörel Politikalara Entegrasyonu Projesi (TR0402.11) Ormancılık Sektörü, 118s., 2008

Porsuk T 2000. Sürdürülebilir Ormancılık Ölçütleri, Göstergeleri ve Türkiye’deki Durumunun Belirlenmesi, Yüksek Lisans Tezi İ.Ü. Fen Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Turoff M 1971. Delphi and Its Potential Impact on Information Systems, Reprint from AFIPS Conference Proceedings Fall Joint Computer Conference, 39, 317-326.

Kaynak Göster

APA Durusoy, İ . (2012). Türkiye Ormancılığı İçin Sürdürülebilir Orman Yönetimi Ölçütlerinin Belirlenmesi . Düzce Üniversitesi Orman Fakültesi Ormancılık Dergisi , 8 (1) , 41-49 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/duzceod/issue/4822/289338