TÜRKİYE’NİN ALAN ÖĞRETMENİ YETİŞTİRME DENEYİMLERİ VE SÜRDÜRÜLEBİLİR YENİ MODEL YAKLAŞIMLARI

1970li yıllarda ülkemizde yaşanan siyası, sosyal olaylar sonucunda öğretmen yetiştirme görevi, 1981 yılında yüksek öğretim kanunu (YÖK) ile Milli Eğitim Bakanlığından (MEB ) üniversitelere verilmiştir.  Bu nedenle bu çalışmada öğretmen yetiştirme modeli YÖK öncesi ve sorası olarak ele alınmıştır. YÖK öncesinin en önemli modeli olan Yüksek Öğretmen Okulları ve bu okullarda zaman içinde yapılan gelişmeler açıklandıktan sonra YÖK’le başlayan süreç ayrıntılı olarak incelenmiştir. Burada Eğitim Fakültesi modeli ve 1998 yılında onun yeniden yapılandırılması ile oluşturulan “Tezsiz Yüksek Lisans Modeli (TYL )”açıklanmıştır. TYL modelinin eğitim Fakültelerinde 3,5+1,5 yıl olarak bütünleşmiş yüksek lisans, fen-edebiyat fakülteleri içinde 4+1,5 yıl olarak TYL şeklinde uygulanması irdelenmiştir. 2010 yılında TYL modelinin uygulamadan kaldırılması, yerine “Öğretmenlik Sertifika Programı”nın getirilmesi ve daha önce de uygulanan bu sertifika programının olumsuz yönleri vurgulanmıştır. Son olarak Dünya da ki uygulamalara örnekler verilmiştir. Tüm bu deneyimler ışığında Türkiye için sürdürülebilir öğretmen yetiştirme modelleri önerilmiştir

THE EXPERIENCES OF TURKEY IN BRANCH TEACHER TRAINING AND SUSTAINABLE NEW MODEL APPROACHES

As a result of social-political events of 1970’s in Turkey, the mission of teacher training passed from ministry of education to universities with the Law of Higher Education (LHE) in 1981. For this reason, in this study, the model of teacher training has been discussed as before and after LHE. After explaining the Higher Teacher’s Training Schools and modification of them, which is the most important model before the LHE, the process starting with the LHE has been investigated in detail. The model of the education faculty, and reconstruction of it with the “postgraduate master program of 1.5 years” in 1998 has been explained and its application as integrated master program of 3.5+1.5 years in education faculties and postgraduate master program of 4+1.5 yeas for science and art faculties have been discussed. In 2010, by removing the postgraduate master program of 4+1.5 yeas in application and substitution it with “pedagogic formation certificate program”, and aspects of disadvantages of this model, applied earlier, for undergraduate students of science faculties, have been emphasized. Finally, examples of the teacher training models of the world have been given. In the light of these experiences, sustainable teacher training models for Turkey have been proposed.

Kaynakça

Curtin University (2010). Science and Mathematics Education Center 13.02.2010 tarihinde http://smec.curtin.edu.au adresinden alınmıştır.

Eşme, İ. (2003). “Öğretmen Yetiştirmede 130 Yıllık Bir Sürecin Öyküsü: Yüksek Öğretmen Okulları” Milli Eğitim Dergisi, Özel Sayı 160, 154-160.

Küçükoğlu, A. (2006). “Türk Öğretmen Yetiştirme Sisteminde Eğitim Enstitüleri (Bir Model Olarak Kazım Karabekir Eğitim Enstitüsü)”, Kastamonu Eğitim Dergisi, Sayı 14, 2, 377-392.

The Training and Development Agency for Schools (2010). 10.02.2010 tarihinde http://www.tda.gov.uk/Recruit/thetrainingprocess/typesofcourse/postgraduate/pgce.aspx adresinden alınmıştır.

The Ohio State University (2010). Master of Education Programs in the School of Teaching of Learning. 11.02.2010 tarihinde http://ehe.osu.edu/edtl/academics/med adresinden alınmıştır

Türk Eğitim Derneği (2009). “Öğretmen Yeterlilikleri Özet Rapor” 22.01.2010 tarihinde http://portal.ted.org.tr/yayinlar/Ogretmen_Yeterlik_Kitap_Ozet_rapor.pdf adresinden alınmıştır.

Kaynak Göster

APA Kartal, M . (2011). TÜRKİYE’NİN ALAN ÖĞRETMENİ YETİŞTİRME DENEYİMLERİ VE SÜRDÜRÜLEBİLİR YENİ MODEL YAKLAŞIMLARI . Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi , (29) , 50-57 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/deubefd/issue/25122/265279