Öğrencilerin 9. Sınıf Kimya Dersi Bilişsel Hazırbulunuşluk Düzeylerinin Belirlenmesi

Öz Bu çalışmanın amacı öğrencilerin 9. sınıf Kimya dersi konuları için gerekli bilişsel hazırbulunuşluk düzeylerine ne derece sahip olduklarını ve bu hazırbulunuşluk düzeylerinin okul türlerine göre nasıl değiştiğini belirlemektir. Ayrıca öğrencilerin bilişsel hazırbulunuşluk testine verdiği cevaplar incelenerek en çok hangi kazanımlarla ilgili bilgi eksiklikleri olduğu tespit edilmiştir. Tarama modeli kullanılan araştırmanın örneklemini, 2011-Ortaöğretim Yerleştirme Puanlarına göre Türkiye genelindeki farklı yüzdelik dilimlerde bulunan öğrencilerin alındığı, İzmir’in farklı merkez ilçelerde bulunan, farklı lise türlerinde okuyan 572 öğrenci oluşturmuştur. Araştırma çerçevesinde öğrencilerin bilişsel hazırbulunuşluk düzeylerini belirlemek için 40 sorudan oluşan 9. Sınıf Kimya Dersi Bilişsel Hazırbulunuşluk Testi (KBHT) geliştirilmiştir. Çalışmada elde edilen sonuçlar öğrencilerin 9. sınıf Kimya dersi içeriğinde bulunan üniteler için bilişsel hazırbulunuşluk düzeylerinin yeterli olmadığını göstermektedir. Okul türlerine göre öğrencilerin bilişsel hazırbulunuşluk düzeyleri incelendiğinde yalnızca Fen lisesinde okuyan öğrencilerin tüm üniteler ile ilgili hazırbulunuşluk düzeylerinin yeterli olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca KBHT’ye verilen cevaplardan öğrencilerin “Maddenin Tanecikli Yapısı”, “Fiziksel ve Kimyasal Değişim”, “Periyodik Özellikler” ve “Kimyanın Günlük Hayattaki Uygulamaları” konuları ile ilgili sorulara doğru cevap verme yüzdelerinin düşük olduğu belirlenmiştir.

DETERMINATION OF COGNITIVE READINESS LEVEL OF 9th GRADE STUDENTS IN CHEMISTRY LESSON

Kaynakça

Açıkgöz, K. Ü. (2004). Aktif öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.

Akdeniz, A. R., Yiğit, N. & Kurt, Ş. (2008). Yeni Fen Bilgisi Öğretim Programı ile İlgili Öğretmen Düşünceleri. http://www.fedu.metu.edu.tr/ufbmek-5/b_kitabi/PDF/Fen/Bildiri/t93d.pdf (16 Ocak 2010).

Appleton, K. & Asoko, H. (1996). A Case Study of a Teacher’s Progress toward Using a Constructivist View Learning to Inform Teaching in Elementary Science. Science Education, 80, 165-180.

Arslan, M. (2007). Eğitimde Yapılandırıcı Yaklaşımlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(1), 41–61.

Ayvacı H. Ş. & Çoruhlu, T. Ş. (2009). Fiziksel ve Kimyasal Değişim Konularındaki Kavram Yanılgılarının Düzeltilmesinde Açıklayıcı Hikâye Yönteminin Etkisi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 93-104.

Balım, A. G. & Ormancı, Ü. (2012). İlköğretim Öğrencilerinin “Maddenin Tanecikli Yapısı” Ünitesine Yönelik Anlama Düzeylerinin Çizim Yoluyla Belirlenmesi Ve Farklı Değişkenlere Göre Analizi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 255-265.

Başar, E. (2001). Genel öğretim yöntemleri. Samsun: Kardeşler Ofset ve Matbaa.

Bloom, B. (1995). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme (2. Baskı). (Çeviren: Durmuş Ali Özçelik).

Ankara: Milli Eğitim Basımevi.

Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2010). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.

Çelikler, D. & Aksan, Z. (2011). Genel kimya I ve genel kimya II derslerini almış fen bilgisi öğretmen adaylarının organik kimya konularındaki hazırbulunuşluk düzeyleri. III. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi, Girne, KKTC Proceedings Book (280-289).

Dindar, H. & Yangin, S. (2007). İlköğretim Fen ve Teknoloji Dersi Öğretim programına Geçiş Sürecinden Öğretmenlerin Bakış Açılarının Değerlendirilmesi, Kastamonu Eğitim Dergisi, 15(1), 185-198.

Driscoll, M. P. (1994). Psychology of learning for ınstruction. Boston: Allyn&Bacon.

Duffy, T. M. & Cunningham, D. J. (1996). Constructivism: implications for the design and delivery of ınstruction. In David H. Jonassen, (Ed.) Hand Book Of Research For Educational Communications and Technology, (170-197). New York: Simon & Schuster Macmillan.

Ercan, O. (2011). Kimya Dersi Yeni Öğretim Programının Uygulanmasına İlişkin Öğretmen Görüşleri. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 8(4), 193-208.

Ergenç, T. S. (2011). İlköğretim yedinci sınıf öğrencilerinin matematik dersi bilişsel hazırbulunuşluk düzeyleri ile matematik kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir Osman Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Ertürk, S. (1998). Eğitimde program geliştirme. Ankara: Meteksan Yayınları.

Hançer, A. H. (2007). Fen Eğitiminde Yapılandırmacı Yaklaşıma Dayalı Bilgisayar Destekli Öğrenmenin Kavram Yanılgıları Üzerine Etkisi. C.Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, 31(1), 69-81.

Harman, G. & Çelikler, D. (2012). Eğitimde Hazır Bulunuşluğun Önemi Üzerine Bir Derleme Çalışması. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(3), 140-149.

Hatay Milli Eğitim Müdürlüğü (2012). Hatay Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 17.08.2012 tarih ve 129563 yazısı.http://hatay.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2012_08/17040218_egitimin_niteligini_arttir ici_calismalar_sinavlari_17082012.pdf (11 Kasım 2012). Arttırıcı Çalışmalar” konulu

Jonassen D. H., (1991). Objectivism Versus Constructivism: Do We Need a New Philosophical Paradigm? Educational Technology, Research and Development, 39(3), 5-14.

Kenan, O. & Özmen, H. (2011). “Maddenin Tanecikli Yapısı” Ünitesine Yönelik Zenginleştirilmiş Bilgisayar Destekli Bir Öğretim Materyalin Tanıtımı. 5th International Computer & Instructional Technologies Symposium, Fırat Üniversitesi, Elazığ-Türkiye.

Konur, K. B., Sezen, G. & Terbiyik, A. (2008). Fen ve Teknoloji Derslerinde Yapılandırmacı Yaklaşıma Dayalı Etkinliklerde Öğretim Teknolojilerinin Kullanılabilirliğine Yönelik Öğretmen Görüşleri. http://ietc2008.home.anadolu.edu.tr/ietc2008/104.doc (19 Mayıs 2010).

Koray, Ö., Bahadır (Bağçe), H. ve Geçgin, F. (2006). Bilimsel Süreç Becerilerinin 9. Sınıf Kimya Ders Kitabı ve Kimya Müfredatında Temsil Edilme Durumları. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 2 (4), 147- 156.

Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı (2005). Fen ve Teknoloji dersi 4. ve 5. sınıflar öğretim http://ttkb.meb.gov.tr/program2.aspx/?width=900&height=530&TB_iframe=true (10 Eylül 2012). programı. Ankara.

Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı (2006). Fen ve Teknoloji dersi 6, 7 ve 8. sınıflar http://ttkb.meb.gov.tr/program2.aspx/?width=900&height=530&TB_iframe=true (10 Eylül 2012). öğretim programı. Ankara.

Millî Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı (2007). Ortaöğretim 9. sınıf Kimya dersi öğretim http://ttkb.meb.gov.tr/program2.aspx/?width=900&height=530&TB_iframe=true (10 Eylül 2012). programı. Ankara.

Özçelik, D. A. (1998). Ölçme ve değerlendirme. Ankara: ÖSYM Yayınları.

Özmen, H. (2011). Effect of Animation Enhanced Conceptual Change Texts on 6th Grade Students’ Understanding of the Particulate Nature of Matter And Transformation During Phase Changes. Computers & Education, 57, 1114–1126.

Perkins D. N. (1999). The Many Faces of Constructivısm. Educational Leadership, November199, 6-11.

Sünbül, M. A. (2002). İlköğretim 6. sınıfta bilişsel giriş davranışlarını tamamlama eğitiminin öğrenci başarılarına etkisi. Web:tef.selcuk.edu.tr/salan/sunbul/g/g7.pdf (15 Ağustos 2012).

Şaşan, H. H. (2002). Yapılandırmacı Öğrenme. Yaşadıkça Eğitim Dergisi, 74-75, 49-52.

Taşdemir, A. & Demirbaş, M. (2010). İlköğretim Öğrencilerinin Fen ve Teknoloji Dersinde Gördükleri Konulardaki Kavramları Günlük Yaşamla İlişkilendirebilme Düzeyleri. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 124-148.

Tuna, A. & Kaçar, A. (2005). İlköğretim Matematik Öğretmenliği Programına Başlayan Öğrencilerin Lise 2 Matematik Konularındaki Hazır Bulunuşluk Düzeyleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 13(1), 117-128.

Unutkan, Ö. P. (2007). 5-6 Yaş Çocuklarının Yaşadıkları Evin Yapısının İlköğretime Hazır Bulunuşluk Düzeyine Etkisi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 43-54.

Ünal, M. (2005). Eğitim fakültelerinde ortak ders olarak okutulan yabancı dil derslerinde öğrencilerin bilişsel hazırbulunuşluk düzeylerinin akademik başarıya etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Ünal, M. & Özdemir, M. Ç. (2008). Eğitim Fakültelerinde Ortak Ders Olarak Okutulan Yabancı Dil Derslerinde Öğrencilerin Bilişsel Hazır Bulunuşluk Düzeylerinin Akademik Başarıya Etkisi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1), 13-22.

Von Glasersferd, E. (1998). Cognition, construction of knowledge and teaching. In Mattews M. R. (Ed.) Constructivism in Science Education. (pp. 11-30), London, UK: Kluwer.

Yadigaroğlu, M. & Demircioğlu, G. (2012). Kimya Dersi Öğretim Programının Uygulanmasına Yönelik Öğretmen Görüşleri. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 1(4), 325-333.

Yangın, B. (2009). The Relationship between Readiness and Reading and Writing Performances. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 36, 316-326.

Yenilmez, K. & Kakmacı, Ö. (2008). İlköğretim Yedinci Sınıf Öğrencilerinin Matematikteki Hazır Bulunuşluk Düzeyi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 16(2), 529-542.

Yüksel, M. (2011). Eğitim ve Öğretim Kazanımları Temelinde 9. Sınıf Kimya Ders Kitabının İncelenmesi, Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 32, 29-48.

Kaynak Göster

APA Turaçoğlu, İ , Kartal, M . (2014). Öğrencilerin 9. Sınıf Kimya Dersi Bilişsel Hazırbulunuşluk Düzeylerinin Belirlenmesi . Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Dergisi , (37) , 21-36 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/deubefd/issue/25112/265128