Kene ısırığına bağlı gelişen iki farklı lokal komplikasyon

Keneler, kemiriciler ve diğer küçük memeliler gibi küçük ara konaklar sayesinde yaşarlar. Bu nedenle kene ısırmasına bağlı hastalıklar ormanlık alanlarda yaşayanlar ve hayvancılık ile uğraşanlarda sık olarak görülür. Enfeksiyona neden olan mikroorganizma kenelerin kan emmesi ve ardından oradan ayrılması ile konağa geçer. Isırmanın ağrısız olması ve kenenin yapıştığı bölgede uzun süre kalabilmesi enfeksiyon riskini arttırmaktadır. Kene ile ilişkili enfeksiyon etkenleri kenenin salgıladığı sekresyonlar aracılığı ile organizmaya geçebileceği gibi, kenenin ciltte oluşturduğu erozyon zemininde ikincil cilt ve yumuşak doku enfeksiyonları gelişebilir. Olgularımızda kene ısırması ve kenenin uygunsuz koşullarda ehil olmayan kişilerce çıkarılması sonucu sekonder bakteriyel yaygın cilt, yumuşak doku enfeksiyonu ve lenf adenit gelişmiştir. Uygun antibiyotik tedavisi ile enfeksiyonlar düzeldi. Kene ısırması şikayeti ile getirilen hastalar ve yakınları sadece sistemik hastalıkların bulguları değil aynı zamanda lokal cilt ve yumuşak doku enfeksiyoları yönünden de uyarılmalı ve hastaların klinik izlemi yapılmalıdır.

Two distinct local complications due to tick bite

Ticks live courtesy of intermediate hosts such as rodents and other small mammalians. Tick bite-related diseases are often seen among stock farmers and people living in forested regions. The microorganism passes to the host by injection via blood sucking. The rate of injection increases due to the painless bite and persistence of the tick at the bite site for an extended period. Tick-borne infectious agents may pass to the host via secretions from the tick, or secondary cutaneous or soft tissue infections may develop as a result of skin erosion due to the tick bite. In our cases, diffuse bacterial skin and soft tissue infections and lymphadenitis developed due to the tick bite as well as inappropriate detachment of the tick by unskilled individuals. The infections recovered with appropriate antibiotic therapy. In cases of patients who refer with a history of a tick bite, physicians should be alert not only to signs of systemic diseases but also to local skin and soft tissue infections, and these patients should be monitored clinically.

Kaynakça

1. Tanır G, Özgelen Ş, Tuygun N. Kenelerin biyolojik özellikleri, kene ile bulaşan hastalıklar ve Türkiye’deki epidemiyolojik veriler. Çocuk Enf Derg 2008; 3: 117-23.

2. Kara A. Kene çıkarılması. Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Dergisi 2008; 51: 117-22.

3. Bör Ö, Yakut A, Kırel B, Özüdoğru E. Kulak zarında kene ve orofaringeal kas güçsüzlüğü. Turkiye Klinikleri J Pediatr 1998; 7: 204-5.

4. Sarkar R, Thami GP, Kanwar AJ. Pseudolymphomatous cutaneous reaction to tick bite. Indian Journal of Dermatology 2001; 46: 46-7.

5. Gündüz A, Türedi S, Aydın M, Eroğlu O,Topbaş M. Kene Isırması. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni 2008; 7: 173-8.

6. Goldman L. Tick bite granuloma: failure of prevention of lesion by excision of tick bite area. Am. J. Trop. Med. Hyg 1963; 12: 246-8.

7. Berenberg J. L, Ward P. A, Sonenshine D. E. Tick-Bite Injury: Mediation by a complement-derived chemotictic chemotactic factor. The Journal of Immunology 1972; 109: 451-6.

Kaynak Göster