Sosyal Belediyecilik Bağlamında Türkiye’de Büyükşehir Belediyelerinin Sosyal Hizmet ve Sosyal Yardım Faaliyetleri

Bu araştırmanın amacı; Türkiye’de büyükşehir belediyelerinin sosyal hizmet ve sosyal yardım faaliyetlerini sosyal belediyeciliğin gelişimi bağlamında, yedi büyükşehir belediyesi örneğinde incelemek ve belediyelere bu hizmet alanlarında öneriler geliştir- mektir. Araştırmada, Türkiye’de her bir coğrafi bölgeden seçilen; İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya, Diyarbakır, Samsun ve Erzurum Büyükşehir Belediyeleri ziyaret edilmiş ve bu belediyelerde ilgili birimlerde çalışan 25 belediye çalışanı ile derinlemesine mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Çalışma sonucunda; incelenen belediyelerde sosyal belediyeciliğin nasıl algılandığı ve uygulama bulduğu, belediyelerin sosyal yardım ve sosyal hizmet birimlerinin örgütlenmeleri, sosyal yardımlarda ve hizmetlerde muhtaçlık kriterlerinin belirlenmesi ve sosyal hizmet ve sosyal yardım hizmetlerin sunumu ile ilgili tespit edilen sorunlar sıralanmış ve bu konularda büyükşehir belediyeleri için öneriler geliştirilmiştir.

The purpose of this study is to examine social aids and social services of metro- politan municipalities in Turkey in the context of the development of social municipality concept. Seven selected metropolitan municipalities from different geographical regions, which are İstanbul, Ankara, İzmir, Diyarbakır, Samsun and Erzurum, were visited and in-depth interviews were conducted with 25 municipality officals in relevant units of the municipalities. The problems identified in the municipalities regarding the perception and application of social municipality, the organisation of social welfare and social service units, the determination of need criteria in social aids and the presentation of social welfare services are listed and proposals have been made for the municipalities for en- hancing these services.

Kaynakça

5393 Sayılı Belediye Yasası, Tarih: 13/7/2005 Sayı :25874 Resmi Gazete.

Ankara Büyükşehir Belediyesi (2011) Ankara Büyükşehir Belediyesi Faaliyet Raporu 2011.Ankara: Ankara Büyükşehir Belediyesi.

Antalya Büyükşehir Belediyesi Kadın Sığınma Evi, Kadın Danışma Merkezi ve Şiddet Yardım Hattı Çalışma Usul ve Esaslarına Yönelik Yönetmelik, Antalya Büyükşehir Bele- diyesi 04/2015, Sayı: 33773088.

ASPB (2014). Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı 2014 Yılı İdari Faaliyet Raporu, An- kara: Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı.

Bahar, G., Baha, A. ve Savaş, G. (2009). Yaşlılık ve Yaşlılara Sunulan Sosyal Hizmetler. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 4 (12), 85-98.

Benassi, D. (2010). Father of the Welfare State? Beveridge and the Emergence of Welfare State. Sociologica. 3 (10). 1-21.

Çetin, R. (2007). İngiltere Almanya ve Türkiye’de Sosyal Güvenlik Sistemleri ve Sağlık Reformları. http://www.emekdunyasi.net/ed/arastirmalar/450-ingiltere-almanya-ve-tur- kiye-de-sosyal-guvenlik-sistemleri-ve-saglik-reformlari. Erişim Tarihi: 10.12.2017.

DİKASUM (Diyarbakır Kadın Sorunlarını Araştırma ve Uygulama Merkezi), Kadın Ko- nukevi ve Beyaz Kelebekler Çamaşır Evleri (t.y.), Erişim: 18.04.2014

Erder, S., İncioğlu, N. (2008). Türkiye’de Yerel Politika’nın Yükselişi İstanbul Büyükşehir Belediyesi Örneği. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Ersöz, H.Y. (2011). Sosyal Politikada Yerelleşme. İstanbul: İTO Yayınları

Erzurum Büyükşehir Belediyesi (2012). Erzurum Büyükşehir Belediyesi Faaliyet Rapo- ru. Erzurum: Erzurum Büyükşehir Belediyesi.

Güler, M. (2004). Türkiye’de Toplumcu Belediyecilik Anlayışının Evirimi. Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi, Ankara.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi, (2011). İstanbul Büyükşehir Belediyesi Faaliyet Raporu. İstanbul: İstanbul Büyükşehir Belediyesi.

İzmir Büyükşehir Belediyesi (2012). İzmir Büyükşehir Belediyesi Faaliyet Raporu 2011- 2012. İzmir: İzmir Büyükşehir Belediyesi.

Karataş, K. (2001). Belediyelerin Sosyal Görevleri: Belediyeler ve Sosyal Hizmet. İnsani Gelişme ve Sosyal Hizmet: Prof. Dr. Nesrin Koşar’a Armağan. (s. 214-226). Ç. Arıkan (Ed.), Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksek Okulu Yayın No: 009.

Keleş, Ruşen (2009). Yerinden Yönetim ve Siyaset. İstanbul: Cem Yayınevi.

Kesgin, B. (2008). Yoksulluğa Yerel Müdahale Sosyal Belediyecilik Karşılaştırmasında Eminönü ve Beşiktaş Belediyeleri Örnekleri. Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, İstan- bul.

Lorasdağı, B., Sumbas, A. (2015). Türkiye’de Yerel Siyaseti Toplumsal Cinsiyet Eşit- sizliği Üzerinden Düşünmek: Kadına Yönelik Şiddetle Mücadelede Belediyeler, Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 24 (2). 1-27.

Onat, Ü. (2006) Sosyal Hizmet Açısından Günümüzde Yoksulluk Sorunu, Sosyal Hizmet Sempozyumu: Yoksulluk ve Sosyal Hizmetler (Haz. Ümit Onat), s.26-35.

Samsun Büyükşehir Belediyesi (2010). Samsun Büyükşehir Belediyesi Faaliyet Raporu 2010. Samsun: Samsun Büyükşehir Belediyesi.

Samsun Büyükşehir Belediyesi (2012). Faaliyet Raporu 2012, Samsun: Samsun Büyük- şehir Belediyesi.

Samsun Büyükşehir Belediyesi, 2012 Faaliyet Raporu, s. 130-132. http://www.samsun. bel.tr/ContentDownload/2012%20Faaliyet%20Raporu.pdf).

Seçkiner Bingöl, E. Yerel Yoksulluk Yönetimi: İngiltere Örneği ve Sosyal Belediyecilik Bağlamında Türkiye’de Büyükşehir Belediyeleri Üzerine Bir Araştırma, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.

Subaşı, N. ve Öztek, Z. (2006). Türkiye’de Karşılanamayan Bir Gereksinim: Evde Bakım Hizmeti, TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni, 5(1), 19-31.

Uçar Kocaoğlu, B., Seçkiner Bingöl, E. (2015). Belediye Hizmetlerinde Gönüllü Katılım: Konya Örneği, Karamanoğlu Mehmet Bey Üniversitesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 17 (29). 53-62.

Yıldırım, S. (1990). Yerel Yönetim ve Demokrasi. Türk Belediyeciliği’nde 60 Yıl Ulusla- rarası Sempozyum, Ankara Büyükşehir Belediyesi. 23-24 Kasım. Ankara, s. 7-43.

Kaynak Göster