Z KUŞAĞINDA BİLİNÇLİ FARKINDALIĞIN ÖZNEL MUTLULUĞA ETKİSİ: ÖZ ŞEFKATİN ARACI ROLÜ

Bu araştırmanın amacı öz şefkatin bilinçli farkındalık ve öznel mutluluk ilişkisi üzerinde herhangi bir aracı role sahip olup olmadığını belirlemektir. Bu doğrultuda araştırma Z kuşağında yer alan 402 üniversite öğrencisi örneklemi üzerinden gerçekleştirilmiştir. Anket yöntemiyle ulaşılan veriler SPSS ve IBM SPSS Process Makro paket programları yardımıyla analiz edilip yorumlanmıştır. Elde edilen bulgular örneklemin bilinçli farkındalık, öz şefkat ve öznel mutluluk düzeylerini ortaya koyarak bilinçli farkındalığın öznel mutluluk üzerine etkisinde öz şefkatin tam aracı rolü olduğunu göstermektedir.

THE EFFECT OF GENERATION Z MINDFULNESS ON SUBJECTIVE HAPPINESS: MEDIATING ROLE OF SELF COMPASSION

The purpose of this study is to determine whether self compassion acted as a mediator in the relationship between mindfulness and subjective happiness.Accordingly, the research was carried out on the sample of 402 university students which are in the Z Generation. The data obtained with the survey method were analyzed and interpreted with the help of SPSS and IBM SPSS Process Macro software. Findings show that self-compassion has a full mediating role in the effect of conscious awareness on subjective happiness by revealing the levels of conscious awareness, self-compassion and subjective happiness levels.

Kaynakça

AKIN, Ü. & Akın, A. (2015). “Mindfulness and Subjective Happiness: the Mediating Role of Coping Competence”,Ceskoslovenska Psychologie, 59(4), ss. 359-368.

ALTUNTUĞ, A. (2012). “Kuşaktan Kuşağa Tüketim Olgusu ve Geleceğin Tüketici Profili”,Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 4(1), 2012, ss. 203-212.

ANNAS, J. (1993).The Morality of Happiness. New York: Oxford University Press.

AYDIN, G. & Başol, O. (2014). “X ve Y Kuşağı: Çalışmanın Anlamında Bir Değişme Var Mı?”,Electronic Journal of Vocational Colleges, ss. 1-15.

BAER, R. A. (2003). “Mindfulness Training as a Clinical İntervention: A Conceptual and Empirical Review”,Clinical Psychology: Science and Practice, 10, ss. 125-143.

BAER, R. A., Lykins, E. L., & Peters, J. R. (2012). “Mindfulness and SelfCompassion as Predictors of Psychological Wellbeing in Long-Term Meditators and Matched Nonmeditators”,The Journal of Positive Psychology, 7(3), ss. 230-238.

BARON, R. M. & Kenny, D. A. (1986). “The Moderator–Mediator Variable Distinction in Social Psychological Research: Conceptual, Strategic, and Statistical Considerations”,Journal of Personality and Social Psychology, 51(6), ss. 1173-1182.

BAYAR, Ö. & Tuzgöl Dost, M. (2018). “Üniversite Öğrencilerinde Öz-Şefkatin Yordayıcıları Olarak Bağlanma Tarzı ve Algılanan Sosyal Destek”,Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(3), ss. 689- 704.

BEKTAŞ,H. & Arslan, İ. (2020). “Bilinçli Farkındalığın Öznel Mutluluk Üzerine Etkisinde Benlik Saygısının Aracı Rolü: Üniversite Öğrencilerine Yönelik Bir Araştırma” Marmara University Atatürk Education Faculty Journal of Educational Sciences, 51 (51), ss. 95-115.

BENZO, R.P., Kirsch J.L., & Nelson C. (2017). “Compassion, Mindfulness, and the Happiness of Healthcare Workers”, Explore (New York, N.Y.). MayJun;13(3), ss. 201-206.

BESHAI, S., Prentice, J. L. & Huang, V. (2018). “Building Blocks Of Emotional Flexibility: Trait Mindfulness and Self-Compassion Areassociated with Positive and Negative Mood Shifts”, Mindfulness, 9(3), ss. 939–948.

BROWN, K. W. & Ryan, R. M. (2003). “The Benefits of Being Present: Mindfulness and It’s Role in Psychological Well-Being”, Journal of Personality and Social Psychology, 84, ss. 822-848.

BRULDE, B. (2007). “Happiness Theories of the Good Life”, Journal of Happiness Studies, 8(1), ss. 15-49.

CAMPOS, D., Cebolla, A., Quero, S., Bretón-López, J., Botella, C., Soler, J., García-Campayo, J., Demarzo, M. & Baños, R. M. (2016). “Meditation and Happiness: Mindfulness and Self-Compassion May Mediate the Meditation–Happiness Relationship”, Personality and Individual Differences, 93, ss. 80-85.

CHICCA, J., & Shellenbarger, T. (2018). “Generation Z: Approaches and Teaching–Learning Practices for Nursing Professional Development Practitioners”, Journal for Nurses in Professional Development, 34(5), ss. 250-256.

DOĞAN, T. & Totan, T. (2013). “Psychometric Properties of Turkish Version of the Subjective Happiness Scale”, The Journal of Happiness & Well-Being, 1(1), ss. 23-31. Erişim Adresi: https://pdfs.semanticscholar.org/c73f/ f60f9b1cfae15f4826dead4745f7c4405ce0.pdf

GÜLDAL, Ş. (2019). Bilinçli Farkındalık Temelli Ergenlere Yönelik Psikoeğitim Programının Karakter Güçleri Bilinçli Farkındalık ve Akademik Başarı Gelişimine Etkisinin İncelenmesi, Marmara Üniversitesi SBE, Doktora Tezi,İstanbul. Erişim Adresi: http://tez2.yok.gov.tr/

GÜRBÜZ, S. & Şahin, F. (2014). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınevi.

HAYES, A. F. (2013). Introduction to Mediation, Moderation and Conditional Process Analysis: A Regression-Based Approach. New York: Guilford Press.

HOLLIS-WALKER, L. & Colosimo, K. (2011). “Mindfulness, Self-Compassion, and Happiness in Non Meditators: A Theoretical and Empirical Examination”, Personality and Individual Differences, 50, ss. 222–227.

İZMİRLİOĞLU, K. (2008). Konumlandırmada Kuşak Analizi Yardımıyla Tüketici Algılarının Tespiti: Türk Otomotiv Sektöründe Bir Uygulama, Muğla Üniversitesi SBE, Yüksek Lisans Tezi,Muğla. Erişim Adresi: http://tez2.yok.gov.tr/

KILIÇ, S., Akyol, E. Y. & Yoncalık, O. (2018). “Üniversite Öğrencilerinin Değer yönelimleri ve Farkındalıklarının Mutluluk Düzeylerinin Yordaması”, The Journal of Happiness & Well-Being, 6(1), ss. 49-60.

LEVICKAITE, R. (2010). “Generations X Y Z: How Social Networks Form The Concept Of The World Without Borders The Case Of Lithuania”, Limes, Vol: 3, No: 2, ss. 170-183.

LYKINS EMILY, L. B. & Baer Ruth, A. (2009). “Psychological Functioning in a Sample of LongTerm Practitioners of Mindfulness Meditation”, Journal of Cognitive Psychotherapy: An International Quarterly, 23, ss. 226-241.

LYUBOMIRSKY, S. & Lepper, H. S. (1999). “A Measure of Subjective happiness: Preliminary Reliability and Construct Validation”, Social Indicators Research, 46, ss. 37-155.

MAYER, John D. (2000). “Spiritual Intelligence or Spiritual Consciousness?”, The International Journal for the Psychology of Religion, 10(1), ss. 47-56.

MCCRINDLE, M. & Fell, A. (2019). Understanding Generation Z: Recruiting, Training and Leading the Next Generation. Australia: McCrindle Research Pty Ltd.

MYERS, D. G. & Diener, E. (1995). “Who is Happy?”, Psychological Science, 6, ss. 10-19.

NEFF, K. D. (2003). “The Development and Validation of a Scale to Measure Selfcompassion”, Self and Identity, 2(3), ss. 223-250.

NEFF, K. D., Kirkpatrick, K. & Rude, S. S. (2007). “Self-Compassion and its Link to Adaptive Psychological Functioning”, Journal of Research in Personality, 41, ss. 139- 154.

NEFF, K. D. & Vonk, R. (2009). “Self-Compassion Versus Global Self-Esteem: Two Different Ways of Relating to Oneself”, Journal of Personality, 77, ss. 23- 50.

NEFF, K. D. & Tirch, D. (2013). Self-Compassion and ACT. Kashdan TB, Ciarrochi J (Ed.) Mindfulness, Acceptance, and Positive Psychology: The Seven Foundations of Well-Beingiçinde (ss.78–106). Oakland, CA: Context Press/New Harbinger Publications.

ÖZYEŞİL, Z. (2011). Üniversite Öğrencilerinin Öz Anlayış Düzeylerinin Bilinçli Farkındalık Kişilik Özellikleri ve Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi, Selçuk Üniversitesi SBE, Doktora Tezi,Konya. Erişim Adresi: http://tez2.yok.gov.tr/

ÖZYEŞİL, Z., Arslan, C., Kesici, Ş., & Deniz, M. E. (2011). “Bilinçli Farkındalık Ölçeği’ni Türkçeye Uyarlama çalışması”, Eğitim ve Bilim, 36(160), ss. 224-235. Erişim Adresi: http://eb.ted.org.tr/index.php/EB/article/view/697

PREACHER, K. J.& HAYES, A. F. (2008). “Asymptotic and Resampling Strategies Forassessing And Comparing Indirect Effects In Multiple Mediator Models”, Behavior Research Methods, 40(3), ss. 879-891.

RAES, F., Pommier, E., Neff, K. D., & Van Gucht, D. (2011). “Construction and Factorial Validation of a Short Form of the Self‐Compassion Scale”, Clinical Psychology&Psychotherapy, 18(3), ss. 250-255.

RYAN, R. M. & Deci, E. L. (2000). “Self-Determination Theory and the Facilitation of İntrinsic Motivation, Social Development, and WellBeing”, American Psychologist, 55, ss. 68-78.

SARIOĞLU, E. B. & Özgen E. (2018). “Z Kuşağının Sosyal Medya Kullanım Alışkanlıkları Üzerine Bir Çalışma”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi/The Journal of International Social Research, 11(60), ss. 1-15.

SHAPIRO, S. L., Carlson, L. E., Astin J. A. & Freedman, B. (2006). “Mechanisms ofmindfulness”,Journal of Clinical Psychology, 62, ss. 1-14.

SHIER, M. L. & Graham, J. R. (2011). “Mindfulness, Subjective Well-Being, and Social Work: Insight into Their Interconnection from Social Work Practitioners”, Social Work Education, 30, ss. 1-29.

SIEGEL, R. D., Germer, C. K. & Olendzki, A. (2009). Mindfulness: What is it? Where Did It Come From?. In Clinical Handbook of Mindfulness (pp. 17- 35). New York: Springer.

SÜNBÜL, Z. A. & Güneri O. Y (2019). “The Relationship Between Mindfulness and Resilience: The Mediating Role of Self Compassion and Emotion Regulation in a Sample of Underprivileged Turkish Adolescents”, Personality and Individual Differences, 139, 337-342.

VAN DAM, N. T., Sheppard, S. C., Forsyth, J. P. & Earleywine, M. (2011). “SelfCompassion Is a Better Predictor Than Mindfulness of Symptom Severity and Quality of Life in Mixed Anxiety and Depression”, Journal of Anxiety Disorders, 25, ss. 123-130.

VISKOVICH, S. & De George-Walker, L. R. (2019). “An İnvestigation of SelfCare Related Constructs in Undergraduate Psychology Students: SelfCompassion, Mindfulness, Self-Awareness, and İntegrated SelfKnowledge”, International Journal of Educational Research, 95, ss. 109- 117.

WILSON, J., Weiss, A. & Shook, N. J. (2020). “Mindfulness, Self-Compassion, and Savoring: Factors That Explain the Relation Between Perceived Social Support and Well-Being”, Personality and Individual Differences, 152, ss. 1-9.

YILDIRIM, M. & Sarı, T. (2018). “Öz-Şefkat Ölçeği Kısa Formu’nun Türkçe Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(4), ss. 2502-2517.

YILDIZ-AKYOL, E. & Işık, Ş. (2018). “Akademisyenlerde Mutluluğun Yordayıcıları Olarak Farkındalık ve Stresle Başa Çıkma Tutumları”, The Journal of Happiness & Well-Being, 6(1), 1-17.

YURCU G. & Atay, H. (2015). “Çalışanların Öznel İyi Oluşunu Etkileyen Demografik Faktörlerin İncelenmesi: Antalya İli Konaklama İşletmeleri Örneği”, Manas Journal of Social Studies, 4(2), ss. 17-34.

Kaynak Göster