TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA

Ultrabazık "Yeşil Kayaçlar", yani serpantinler ve benzeri, Türkiye'deki Alp kıvrımlarında çok yaygındırlar. İçinde bulunan kromit yataklarından dolayı madencilik bakımından da önemli olan bu kütlelerin jeolojisi, yaşı, yerleşme şekli ve tektoniği hakkında birbirine zıt olan birçok fikirler yayınlanmıştır. Şimdiye kadar elde edinilmiş olan bilgilere dayanarak, bu kütlelerin jeolojik özellikleri aşağıda gösterilen şekilde Özetlenİ- lebiiîr: Yeşil kayaçlar, Türkiye'de Güneydoğu Anadolu, Gü­ ney Anadolu ve 'Kuzey Anadolu - Ege zonlan olmak üzere belli başlı üç zonda teşekkül etmektedirler. Bu kayaçlar, büyük tektonik arıza zonlan boyunca yükselmiş ve yo! boyunca hiçbir kimyasal değişmeye maruz kalmamış olan ultrabazık "inisyal " magmadan ileri gelmektedir. Orojen sahasındaki "gevşetme fazlan" esnasında denizaltı indifalar tarafından yerleştirilmiştir. Yeşil kayaç zontannda görülen çeşitli "taneli olan" ve "taneli olmıyan" kayaç cinsleri aynı ınağ- mağmadan, aynı jeolojik olaylar esnasında ve aynı kütlelerde meydana gelmiştir. Strüktür farkları, magma bölümlerinin soğuma şeklîne bağlıdır. Yeşil kayaçlar ile beraber bulunan radiyolarit, şist ve flişîmsî renkli birikintiler, denizaltı indifalannm yarattıkları kimyasal, fiziksel ve jeolojik sedimantasyon şartlarının mahsulüdür. Anadolu'nun bu üç yeşil kayaç zonlannda görülen ultrabazık kayaçlar Mesozoîk'tîr. Gerek Türkiye'de, gerekse de Suriye, Yunanistan ve Yugoslavya'da, zonları- mızın jeolojik devamında bulunan bölgelerde yapılmış olan jeolojik müşahedeler bunu göstermektedirler. Anadolu Alp kıvrımlarına dahil bulunan, Hersinî- yen orojenezinîn bakiyelerini taşıyan ve Paleozoik kayaçlarından müteşekkil olan bazı dip kıvrımlarında kısmen metamorfik olan Paleozoik yeşil kayaçlan vardır. Fakat bu kayaçların, Mesozoik kütleleri ve yukarı­ da zikredilen üç yeşil zon İle bîr ilgisi yoktur. Yeşil kayaçlar, yerleştirildikten sonra bazen çok şiddetli yatay tektonik hareketlere maruz kalmıştır; şu kadar J

AU SUJET DES ROCHES VERTES EN TURQUIE

Des "roches vertes" ultrabasiques sont extrêmement fréquentes en Turquie; les gisements de chromïte sont liés à ces roches. Des idées très différentes ont été émises au sujet de la géologie, de la mise en place et de la tectonique de ces roches. Ici, nous essayons de présenter les traits géologiques essentiels de ces roches, en nous basant sur ies données et observations géologiques disponibles: Les roches vertes forment trois zones principales, à savoir les zones de l'Anatolîe Sud-Est, de l'Anntolie Méridionale et de l'Anotolie Septentrionale - Région Egéenne. Ces roches proviennent de magmas ultrabasîques montés lelong de zones d'accidents tectoniques importants et profonds; elles ont été mises en place au cours des éruptions sous-marines, probablement pendant des périodes de dilatation de la zone orogénique alpine. Le diverses roches '"'grenues" et "microgrenues" - comprises dans le cortège des roches vertes proviennent d'un seul magma, elles ont été mises en place au cours des mêmes événements géologiques et se trouvent, ensemble, dans les mêmes corps de roches vertes. Les différences de structure sont dues aux procé-' dés de refroidissement différents dans les sections di ­ verses de ces corps.' Les sédiments bigarrés rencontrés ensemble et autour des roches vertes, tels que radiolarites> schistes et flysch, sont le produit des conditions de sédimentation régnant dans la période des éruptions sous-marines. Les roches ultrabasiques visibles dans les zones vertes anatolîennes appartiennent au Mésozoique. C'est démontré par les études et observations faites en Turquie et dans les zones vertes lîmitrophefs en Syrie, Grèce et Yougoslavie. Des roches ultrabasîques, en partie fortement dynamométamorphisées, existent dans quelques plis de fond des zones alpines ayant conservé des vestiges du .: plissement hercynien„ Mais ces roches.sont intimement, liées à des terrains Baléozïques et ne sont point en relation avec des terrains mesozoiques. Les roches vertes ont été exposées, dans quelques secteurs, à des mouvements tectoniques horizontaux très forts; de la manière que le bâti actuel de ces roches est complètement différent de celui datant de la période après la mise en place de ces roches. Des basaltes, andésites, tufs et agglomérats néocrétaces éocènes ou "jeunes" rencontrés dans les zones vertes, sont les produits d'une activité volcanique ayant ÏÏH succédé, entre le Crétacé supérieur et des périodes assez récentes, à la montée des magmas

Kaynak Göster

Bibtex @ { madencilik362989, journal = {Bilimsel Madencilik Dergisi}, issn = {2564-7024}, eissn = {2587-2613}, address = {Selanik Cad. No: 19/4 06650 Kızılay-Çankaya / ANKARA - TURKEY}, publisher = {TMMOB Maden Mühendisleri Odası}, year = {1962}, volume = {2}, pages = {415 - 432}, doi = {}, title = {TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA}, key = {cite}, author = {İlhan, E.} }
APA İlhan, E. (1962). TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA . Bilimsel Madencilik Dergisi , 2 (7) , 415-432 .
MLA İlhan, E. "TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA" . Bilimsel Madencilik Dergisi 2 (1962 ): 415-432 <
Chicago İlhan, E. "TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA". Bilimsel Madencilik Dergisi 2 (1962 ): 415-432
RIS TY - JOUR T1 - TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA AU - E. İlhan Y1 - 1962 PY - 1962 N1 - DO - T2 - Bilimsel Madencilik Dergisi JF - Journal JO - JOR SP - 415 EP - 432 VL - 2 IS - 7 SN - 2564-7024-2587-2613 M3 - UR - Y2 - 2022 ER -
EndNote %0 Bilimsel Madencilik Dergisi TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA %A E. İlhan %T TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA %D 1962 %J Bilimsel Madencilik Dergisi %P 2564-7024-2587-2613 %V 2 %N 7 %R %U
ISNAD İlhan, E. . "TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA". Bilimsel Madencilik Dergisi 2 / 7 (Mayıs 1962): 415-432 .
AMA İlhan E. TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA. Madencilik. 1962; 2(7): 415-432.
Vancouver İlhan E. TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA. Bilimsel Madencilik Dergisi. 1962; 2(7): 415-432.
IEEE E. İlhan , "TÜRKİYE'NİN "YEŞİL KAYAÇLAR"I HAKKINDA", Bilimsel Madencilik Dergisi, c. 2, sayı. 7, ss. 415-432, May. 1962