Altay Dil Ailesinin İki Önemli Kolu: Moğolca ve Türkçe

Türkçe ve Moğolca, Altay dillerinin iki büyük üyesidir. Hem Türkçe hem de Moğolca alanındaki çalışmalar, iki dil arasındaki ilişkilerin ve benzerliklerin ortaya konulmasına katkılar sağlamıştır. İki dilin akrabalığı incelenirken fonetik, orfolojik, leksik ve sentaktik veriler sıklıkla kullanılmıştır. Bu çalışmada da Türkçe ile Moğolcayı birbirine yaklaştıran unsurlar üzerinde durulmuştur.  

___

  • CLAUSON, Sir Gerard (2002), Studies in Turkish and Mongolian Linguistics, London and New York (ilk baskı: 1962).
  • ERSOY, Feyzi (2006), “Moğolca ve Türkçede Fiil-Tamlayıcı İlişkileri”, Selçuk Üniversitesi, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı: 20, s. 81-98.
  • ERSOY, Feyzi (2012), Türk-Moğol Dil İlişkisi ve Çuvaşça, Gazi Kitabevi, Ankara.
  • ERSOY, Feyzi (2018), “Türkçe Niçin Moğolcaya En Yakın Dildir?”, 125.Yılında Orhun’dan Anadolu’ya Uluslararası Türkoloji Sempozyumu Bildiriler Kitabı (2 cilt). Yayıncı : Kesit Yayınları, İstanbul.
  • KARTALLIOĞLU, Yavuz (2003), “Türkçe ve Moğolcada İsim Çekim Eklerinin Sırası”, Selçuk Üniversitesi, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Sayı: 13, s. 353-365.
  • KULLMANN, R - TSERENPİL, D. (2001), Mongolian Grammar, Hong Kong, China.
  • LESSİNG, F. D., Moğolca-Türkçe Sözlük, (Çev. Günay Karaağaç), TDK Yay., 2 C., Ankara, (Mongolian-English Dictionary, Berkeley and Los Angeles, 1960)
  • ŞÇERBAK, A. M. (1994), “Türkçe Morfoloji Tarihini İnceleme Meselesine Dair”, TDAY-B 1989, Ankara, s. 317-321.