İlkokul Dördüncü Sınıf Öğrencilerinin Türkçe Yazım Hatalarının Sınıflandırılması

Bu çalışmada ilkokul dördüncü sınıf öğrencisi olan ilkokul çocuklarının yaptığı yazım hataları incelenmiştir. Araştırmanın çalışma grubunu düşük ve orta gelirli ailelerden gelen toplam 148 ilkokul öğrencisi oluşturmuştur. Çocukların yazım hataları sesbilimsel hatalar, biçimbilimsel hatalar, ortografik hatalar, ortografik imge hataları, yer değiştirme hataları ve diğer hatalar olarak sınıflandırılmıştır. Elde edilen araştırma sonuçları çocukların yaptığı hataların çeşitlilik gösterdiği ve çocuklar tarafından yapılan yazım hatalarının, ortografik imge hataları, biçimbilimsel hatalar ve diğer hatalar gruplarında yer aldığı ortaya çıkmıştır. Bu durum ise öğrencilerin yazılı Türkçe ile konuşma dili arasındaki ayrıma dair farkındalıklarının düşük olmasıyla açıklanmıştır. Elde edilen araştırma sonuçları ilgili bilimsel literatür bağlamında tartışılmış ve gerekli önerilerde bulunulmuştur.

Classification of Turkish Spelling Errors Made by Fourth Grade Elementary School Children

In this study, spelling mistakes made by fourth grade elementary school children were examined. The participants of the study consisted of 148 primary school children from low and middle income families. Children's spelling errors are classified as phonetic errors, morphological errors, orthographic errors, orthographic image errors, displacement errors and other errors. The results of the research revealed that the mistakes made by children vary and that the spelling mistakes made by children are included in orthographic image errors, stylistic errors and other errors groups. This situation was explained by the low awareness of students about the distinction between written and spoken Turkish. The results of the research obtained were discussed in the context of the relevant scientific literature and suggestions were made.

Kaynakça

Akbıyık, C., Karadüz, A. ve Seferoğlu, S. S. (2013). Öğrencilerin internet ortamında kullandıkları yazılı sohbet dili üzerine bir araştırma. Bilig, 64, 1-22.

Akkaya, A. (2013). 6. Sınıf öğrencilerinin yazım yanlışları sıklığı ve yazım yanlışlarının nedenlerine ilişkin öğretmen görüşleri. Electronic Turkish Studies, 8(4), 33-52.

Arndt, E. J. ve Foorman, B. R. (2010). Second graders as spellers: What types of errors are they making? Assessment for Effective Intervention, 36(1), 57-67.

Babayiğit, Ö. (2019). Ortaokul altıncı sınıf öğrencilerinin sözcük düzeyinde yazım yanlışlarının incelenmesi. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 7(1), 94-114.

Beers, C. S. ve Beers, J. W. (1992). Children’s spelling of English inflectional morphology. S. Templeton ve D. R. Bear (Ed.), Development of orthographic knowledge and the foundations of literacy içinde (s. 231–51). Hillsdale, NJ: Erlbaum.

Bybee, J. L. ve Slobin, D. I. (1982). Rules and schemas in the development and use of the english past tense. Language, 58(2), 265-289.

Calp, M. (2013). Yazma problemi olan bir öğrenciye bitişik eğik yazı öğretimi (Bir eylem araştırması). EUluslararası Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 1-28.

Caravolas, M. ve Samara, A. (2015). Learning to read and spell words in different writing systems. A. Pollatsek ve R. Treiman (Ed.), The Oxford handbook of reading içinde (s. 326-343). New York, NY: Oxford University Press.

Caravolas, M. (2004). Spelling development in alphabetic writing systems: A cross-linguistic perspective. European Psychologist, 9(1), 3-14.

Demirel, G. (2019). Reading proficiency and acculturation orientations of Turkish bilingual students in the Netherlands, Germany and France, (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Tilburg University, İnsani Bilimler Enstitüsü: Tilburg.

Demirkol, N. (2012). 2. Sınıfa devam eden iki öğrencinin yazım hatalarının düzeltilmesi üzerine bir durum çalışması, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü: Konya.

Ehri, L. C. (1980). The development of orthographic images. U. Frith (Ed.), Cognitive processes in spelling içinde (s. 85–116). San Diego, CA: Academic Press.

Erden, G., Kurdoğlu, F. ve Uslu, R. (2002). İlköğretim okullarına devam eden Türk çocuklarının sınıf düzeylerine göre okuma hızı ve yazım hataları normlarının geliştirilmesi. Türk Psikiyatri Dergisi, 13(1), 5-13.

Göksel, A. ve Kerslake, C. (2005). Turkish: A comprehensive grammar. New York, NY: Psychology Press.

Güldenoğlu, B. (2017). The effects of syllable-awareness skills on the word-reading performances of students reading in a transparent orthography. International Electronic Journal of Elementary Education, 8(3), 425-442.

Hamzadayı, E. ve Çetinkaya, G. (2013). Dikte uygulamalarının 5. sınıf öğrencilerinin yazım ve noktalama kurallarını uygulama becerilerine etkisi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(3), 133- 143.

İlanbey, Ö. ve Can, R. (2016). Ortaokul öğrencilerinin yazılı anlatımlarında konuşma dili unsurlarının incelenmesi. Zeitschrift für die Welt der Türken/Journal of World of Turks, 8(2), 241-256.

Kansızoğlu, H. B. (2012). Konuşma dili ve yazı dili etkileşimi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 217-235.

Kartal, G., Babür, N. ve Erçetin, G. (2016). Training for phonological awareness in an orthographically transparent language in two different modalities. Reading and Writing Quarterly, 32(6), 550- 579.

Kornfilt, J. (1997) Turkish. London/New York: Routledge.

Kurtlu, Y. ve Korucu, S. (2015). Altıncı sınıf öğrencilerinin dik temel ve bitişik eğik yazılarının yazım yanlışları ve noktalama işaretleri bakımından karşılaştırılması. Erzincan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2, 167-190.

Masterson, J. J. ve Apel, K. (2000). Spelling assessment: Charting a path to optimal intervention. Topics in Language Disorders, 20(3), 50-65.

Mullis, I. V. S., Martin, M. O., Kennedy, A. M., Trong, K. L. ve Sainsbury, M. (2009). PIRLS 2011: Assessment framework. Amsterdam: The International Association for the Evaluation of Educational Achievement.

Öğüt, A. (2018). İlkokul öğrencilerinin yazım hatalarının ve yazı okunaklılık düzeylerinin incelenmesi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gaziantep Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü: Gaziantep.

Öney, B. ve Durgunoğlu, A. Y. (1997). Beginning to read in Turkish: A phonologically transparent orthography. Applied Psycholinguistics, 18(1), 1-15.

Raman, I. (2006). On the age-of-acquisition effects in word naming and orthographic transparency: Mapping specific or universal?. Visual Cognition, 13(7-8), 1044-1053.

Seymour, P.H., Aro, M. ve Erskine, J. M. (2003). Foundation literacy acquisition in european orthographies. British Journal of Psychology, 94, 143–74.

Sönmez, E., Babür, N. ve Haznedar, B. (2015). Learning how to spell in Turkish. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 32(1), 34-50.

Taylan-Erguvanlı, E. (2015). Turkish phonology and morphology. İstanbul: Boğaziçi University Press.

Treiman, R. (1993). Beginning to spell. New York: Oxford University Press.

Ziegler, J. C., Bertrand, D., Tóth, D., Csépe, V., Reis, A., Faísca, L., Saine, N., Lyytinen, H., Vaessan, A. ve Blomert, L. (2010). Orthographic depth and its impact on universal predictors of reading: A cross-language investigation. Psychological Science, 21(4), 551-559.

Ziegler, J. C. ve Goswami, U. (2006). Becoming literate in different languages: Similar problems, different solutions. Developmental Science, 9(5), 429-436.

Ziegler, J. C., Stone, G. O. ve Jacobs, A. M. (1997). What is the pronunciation for -OUGH and the spelling for /u/? A database for computing feedforward and feedback consistency in English. Behavior Research Methods, Instruments, and Computers, 29(4), 600-618.

Kaynak Göster