FARKLI YÖNTEMLERLE ÖĞRENİM GÖREN ÖĞRETMEN ADAYLARININ DÜŞÜNME STİLLERİ DEĞİŞİR Mİ?

Düşünme stilleri kişinin düşünürken tercih ettiği yola işaret eden bir bireysel farklılık olarak görülmektedir. Yapılan pek çok araştırma bu stillerin çeşitli değişkenlere cinsiyet, yaş, akademik disiplin, akademik seviye gibi göre farklılaştığını ortaya koymuştur. Bu araştırmada düşünme stillerinin öğretmen yetiştirme alanında kullanılan öğretim yöntemlerine göre farklılaşma durumu incelenmiştir. Bu amaçla araştırmada farklı anabilim dallarında öğrenim gören794 öğretmen adayına, R. J Sternberg ve R. K Wagner 1992 tarafından geliştirilmiş Düşünme Stilleri Ölçeği ile araştırmacı tarafından geliştirilmiş Yöntem Belirleme Ölçeği uygulanmıştır. Yapılan veri analizi sonucunda, farklı yöntemlerle öğrenim gören öğretmen adaylarının “yürütmeci” ve “aşamacı” düşünme stili ortalama puanlarında anlamlı bir farklılaşma olduğu tespit edilmiştir.

Does the Teaching Methods Make a Difference in Thinking Style Preferences?

Thinking styles are regarded as a personal difference pointing out to the way preferred by the person when thinking. Many researchers so far put forth that these styles vary according to a range of variables gender, age, academic discipline, academic level etc . In this research, the differentiation of thinking styles according to the methods of teaching when giving education on teaching was analyzed. To this end, for the 794 candidate teachers that receive education in various fields, the Thinking Styles Inventory developed by R. J Sternberg and R. K Wagner 1992 and the Method Determination Inventory developed by the researcher. As a result of the data analysis, it was detected that there is a meaningful differentiation in the average grades of students about the “executive” and “hierarchic” thinking style among the candidate teachers that receive education based on various methods

Kaynakça

Akbulut, E. (2006). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Müzik Eğitimi Anabilim Dalı öğrencilerinin düşünme stil profilleri çerçevesinde değerlendirilmesi. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu Bildirisi. 26-28 Nisan 2006, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Denizli.

Allport, G. W. (1937). Personality: a Psychological Interpretation. New York: Henry Holt and Company.

Balcı, A. (1997). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntem ve İlkeler. Ankara: Pegema

Başol, G. ve Türkoğlu, E. (2009). Sınıf öğretmeni adaylarının düşünme stilleri ile kontrol odağı durumları arasındaki ilişki, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi,C.6, s.1.

Bayrak, B. ve Altun, S. (2009). Is there any difference between learning styles of students science teachers in relation to both their grade and gender? Word Conference on Educational Sciences.1(1), 765-770

Buluş, M. (2005). “İlköğretim bölümü öğrencilerinin düşünme stilleri profili açısından incelenmesi”. Ege Eğitim Dergisi. (6)1: 1-24.

Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi elkitabı (İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum). Ankara: Pegema Yayıncılık.

Clarke, R. J. (2005) Research methodologies: 1. HDR Seminar Series. Faculty of Commerce. https://www.uow.edu.au/content/groups/public/@web/@commerce/docu ments/doc/uow012042.pdf Spring Session.

Çubukçu, Z. (2004). Malatya öğretmen adaylarının düşünme stillerinin öğrenme biçimlerini tercih etmelerindeki etkisi. XIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı, 6-9 Temmuz 2004, İnönü Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Eğitim Bilimleri Bölümü.

Fer, S. (2005). Düşünme stili envanterinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri. 5(2), 463-461.

Karasar, N. (1994). Bilimsel araştırma yöntemi. 6. Basım. Ankara: 3A Araştırma Eğitim Danışmanlık Ltd.

Kaya, B. (2009). İlköğretim 6-7-8. sınıf öğrencilerinin düşünme stilleri ile matematik akademik başarılarının okul türüne, cinsiyete ve sınıf düzeyine gore incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Palut, B. (2008). Düşünme stilleri ve anne-baba tutumları arasındaki ilişki. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 24. 1-11.

Riding, R.&Rayner, S. (1998). Cognitive styles and learning strategies: understanding style differences in learning and behavior. David Pulton Publishers: London

Saban, A. (2002). Öğrenme öğretme süreci yeni teori ve yaklaşımlar. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Saracaloğlu, S., Yenice, N. ve Karasakaloğlu, N. (2008). Eğitim fakültesi öğrencilerinin düşünme stillerinin çeşitli değişkenler acısından karşılaştırılması. Uluslararası Sosyal Bilimler Eğitimi Sempozyumu, 14- 16 Mayıs, Çanakkale.

Sevinç, M. ve Palut, B. (2010). Validity and reliability of Sternberg's thinking styles scalar Boğaziçi University Education Journal 25 (2) 1-19.

Sternberg, R. J. (1997). Thinking Styles. Cambridge University Press: Cambridge.

Sünbül, A. M. (2004). Düşünme stilleri ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği, Eğitim ve Bilim Dergisi. 29, (132), 25-42.

Zhang, L. F., & Sternberg, R. J. (2005) .A threefold model of intellectual styles. Educational Psychology Review. 17 (1) 1-53.

Zhang, L.F. ve Sternberg, R.J. (2006). The nature of intellectual styles. Lawrence Erlbaum Associates. Mahwah, New Jersy.

Zhang, L. F. (2001), Do thinking styles contribute to academic achievement beyond self rated abilities? The Journal of Psychology, 135, (6) 621-137.

Kaynak Göster

APA Esmer, E , Altun, S . (2015). FARKLI YÖNTEMLERLE ÖĞRENİM GÖREN ÖĞRETMEN ADAYLARININ DÜŞÜNME STİLLERİ DEĞİŞİR Mİ? . Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi , 16 (1) , 323-340 .