Türkiye’de Kişisel Gelişim Alanının Tarihçesi

Yeni söylem ve eylemlerin, dünyanın var olduğu günden bu yana, genellikle bir bunalım sonucunda kendisini gösterdiği söylenebilir. İnsanlığın bireysel olarak terakkisi olarak adlandırılan kişisel gelişimin temellerinin de yine dünya genelinde büyük bir etkiye sahip 1929’daki Büyük Bunalım’a dayandığı kabul edilmektedir. Benzer bir durumun Türkiye için de geçerli olduğu söylenebilir. Türkiye’de 50 yıllık bir geçmişi olan kişisel gelişim alanı, 4 kuşak olarak ele alınabilir. 1968 yılında 1. kuşak yazarlardan Nüvit Osmay’ın ‘İnsan Mühendisliği’ kitabı ile giriş yaptığı kabul gören kişisel gelişim alanının, asıl temellerinin yine bir kriz ve değişim olan 1980 askeri darbesinden sonra atıldığı söylenebilir. 1980-2000 yılları arasında alanda çalışma yapan ve 2. kuşak yazarlar olarak adlandırılan isimler, kişisel gelişim olgusunun insanlar tarafından benimsenmesini sağlamıştır. 2001 krizi sonrası 3. kuşak yazarlarla birlikte kişisel gelişim, 2001-2015 yılları arasında zirve noktasına ulaşmıştır. Bugün 2010 sonrası 4. kuşak yazarlar ile kişisel gelişim alanı, bir önceki dönemin üstüne koyarak farklılaşan söylemleri ile önemli eleştirilere rağmen gelişimini sürdürmektedir. Kişisel gelişim alanı Türkiye’de, özellikle hedef belirleme, motivasyon ve başarı odaklı eğitim, seminer ve kitaplar etrafında şekillenmiştir. Bu çalışma ile Dünya’da ve Türkiye’de kişisel gelişimin ana hatları, kişisel gelişim ile ilgili kavramlar incelenmiş, Dünya’da ve Türkiye’de kişisel gelişim ile ilgili önde gelen çalışmalar literatür taraması olarak ortaya konmuştur. Alandaki yazın boşluğunu doldurmak adına katkı sağlamaya çalışılmıştır.

The History of Personal Development Area in Turkey

It may be said that new discourses and actions have generally emerged because of a crisis since the day the world existed. It’s accepted that the foundations of personal development, which is seen as the personal liberation war of humanity, are based on the Great Depression in 1929, which has a great impact worldwide. Personal development area in Turkey with the Human Engineering Nuvit Osmay book was accepted that entered Turkey in 1968. It can be said the main foundations were laid after the 1980 military coup, which was a crisis for the country. It can be said that the names called as 2nd generation writers between 1980-2000 provided the personal development phenomenon to be adopted by people and after the 2001 crisis, the personal development reached its peak with 3rd generation writers between 2000-2015. People's personal war of liberation struggle adventure of personal development in Turkey, especially in goal setting, motivation and success-oriented training, seminars and said that allows the formation around the book. This study outlines the personal development of the world and in Turkey, examined concepts related to personal development, leading work on personal development have been demonstrated in literature. It has been tried to contribute to fill the literature gap in the field.

Kaynakça

Akyürek, B. (2008). İçinizdeki öküze oha deyin. Konya: Kent Kitap.

Altınağaç, F. (2018). Kişisel gelişim uzmanı nedir. https://fatihaltinagac.com/kisisel-gelisim-uzmani-nedir/ (Erişim tarihi: 12.05.2020)

Altınağaç, F. (2019). Yaşam koçu ne demek. https://fatihaltinagac.com/yasam-kocu-ne-demek/ (Erişim tarihi: 12.05.2020)

Balaban, Ö., Çakmak, D. (2016). Üniversite öğrencilerinin kişisel gelişim eğitimlerine yönelik algılarının incelenmesi. Sakarya İktisat Dergisi, 1, 1-17.

Barutçu, E., Özbay Ö. (2007). Koçluk yaklaşımının yönetici ve iş gören üzerine etkilerine ilişkin bir araştırma. Akademik Araştırma ve Çalışmalar Dergisi, 1, 47-62.

Bıçakçı, H.A. (2015). Koçluğun kitabı. İstanbul: En İyi Yayınevi.

Chaya R. J., Daniel. K. A., Wade, E., (2015). What is self-growth?. International Journal of Process Education. 7(1), 41-51.

Cüceloğlu, D. (1996). İçimizdeki biz. İstanbul: Sistem Yayıncılık.

Çelik, S. (2011). Kütüphaneci eğitiminde mentorluk uygulaması: Doğuş Üniversitesi Kütüphanesi Örneği. Bilgi Dünyası Dergisi, 12(2), 295-318.

Demirci, N. (2015). Umudunu asla kaybetme. İstanbul: En İyi Yayınevi.

Dökmen, Ü. (2000). Varolmak gelişmek uzlaşmak. İstanbul: Remzi Kitabevi.

Drucker, P.F. (2000). Gelecek için yönetim/ 1990’lar ve sonrası. (Üçcan, F., Çev). 6.Baskı. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.

Effing, M. M. (2009). The origin and development of self-help literature in the united states: the concept of success and happiness (an Overview). Atlantis, 31(2), 125-141.

Ekşi, F. (2011). Kişisel gelişim literatürünün eğitim ve danışma ihtiyacı açısından incelenmesi: kuramsal analitik bir yaklaşım. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Eğitim Bilimleri Eğitim Yönetimi ve Denetimi Anabilim Dalı. (Basılmamış doktora tezi). İstanbul.

Gödeş, M. (2013). Kişisel gelişim zırvaları. İstanbul: Esen Kitap.

Haldız, K. (2018). Kişisel gelişim yönelimi ve kariyer uyum teknikleri arasındaki ilişkinin kişisel gelişim eğitimleri açısından incelenmesi. Sakarya Üniversitesi İşletme Enstitüsü İnsan Kaynakları Yönetimi Anabilim Dalı. (Yüksek lisans tezi). Sakarya.

Illouz, E. (2011). Soğuk yakınlıklar: Duygusal kapitalizmin şekillenmesi. (Aksoy Ö. Ç., Çev). İstanbul: İletişim Yayınları.

Karayılan, A. H. (2014). Kişisel gelişim sisteminin Kelâm ilmi açısından değerlendirilmesi. Harran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Temel İslam Bilimleri Ana Bilim Dalı (Yüksek lisans tezi). Şanlıurfa.

Kıral, T. (2006). Kişisel gelişim eğitimlerine yöneticilerin tutumları. Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü İşletme Anabilim Dalı (Yüksek lisans tezi). İstanbul.

Kigem, https://www.kigem.com/insan-muhendisligi-ve-nuvit-osmay-hakkinda.html (Erişim tarihi: 19.07.2019).

Knight, S. (2001). Uygulamalarla NLP. (Taffe, İ., Çev.). İstanbul: Sistem Yayınları.

Koç, M. (2013). Modern bir imkân olarak din hizmetlerinde kişisel gelişim yaklaşımı: Diyanet İşleri Başkanlığı personeli üzerine uygulamalı bir model önerisi. Değerler Eğitimi Dergisi, 11(26), 149-183.

Koçluk Mesleği Hakkında. https://www.myk.gov.tr/images/articles/editor/020713/Koc_Seviye_6.pdf (Erişim tarihi: 29.07.2019).

Kültür Bakanlığı. http://telifhaklari.gov.tr/duyuru/2018-YILI-BANDROL-VE-TESCIL-RAKAMLARI (Erişim tarihi: 12.07.2019)

Myk, https://www.myk.gov.tr/images/articles/editor/020713/Koc_Seviye_6.pdf (Erişim tarihi: 29.07.2019).

Nüvit Osmay Hakkında. https://www.kigem.com/insan-muhendisligi-ve-nuvit-osmay-hakkinda.html (Erişim tarihi: 19.07.2019)

Osmay, N. (2019). İnsan mühendisliği. 32. Baskı. İstanbul: Alfa Yayınları.

Özburun, Y, Ö. (2012a). Kişisel gelişim dedikleri 2. http://www.haber7.com/yazarlar/yusuf-ozkan-ozburun/903252-kisisel-gelisim-dedikleri-2 (Erişim tarihi: 12.05.2020).

Özburun, Y, Ö. (2012b). Kişisel gelişim dedikleri 3. http://Www.Haber7.Com/Yazarlar/Yusuf-Ozkan-Ozburun/906015-Kisisel-Gelisim-Dedikleri-3 (Erişim tarihi: 15.07.2019).

Özdemir, İ. (2010). Kişisel gelişim kitaplarının eleştirel bir değerlendirmesi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(2), 63-95.

Özkan, Z. (2003). Bilgeliğe yöneliş kişisel gelişim dinamikleri. 4. Baskı. İstanbul: Hayat Yayıncılık

Paker, K. O. (2011). Postmodern bilgelik: Yeni çağ söyleminde kişisel gelişim ve ruhsal alıştırmalar. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 31, 61-98.

Salerno, S. (2005). Sham: How the self-help movement made America helpless. New York: Random House.

Sekman, M. (2005). Her şey seninle başlar. İstanbul: Alfa Yayınları.

Sevim, B., A., (2013). Kişisel gelişim kitaplarındaki başarı ideolojisi: Mümin Sekman örneği. International Periodical For The Languages Literature And History Of Turkish Or Turkic, 8(3), ss. 17-35.

Sezgin, F., Koşar, S., Er, E. (2014). Okul yöneticisi ve öğretmen yetiştirmede mentörlük sürecinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 22(3), 1337-1356.

Sezik, N. (2000). Değişim kuşağındakiler. İstanbul: Hayat Yayıncılık.

Starker, S. (1989). Oracle at the supermarket: The American preoccupation with self-help books. New Brunswick. NJ: Transaction.

Şengül, S. (2015). Üç iki bir deneme. İstanbul: En İyi Yayınevi.

Tokur, B. (2006). Kişisel gelişim (NLP)-din ilişkisi üzerine bir araştırma. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Felsefe ve Din Bilimler Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi. Erzurum.

TRT Haber, https://www.trthaber.com/haber/kultur-sanat/2018de-derlenen-eser-sayisi-70binigecti 402914.html (Erişim tarihi: 12.07.2019).

Twenge, J. M. (2010). Asrın vebası narsisizm illeti. (Çev. Özlem Yüksel). İstanbul: Kaknüs Yayınları.

Kaynak Göster

APA Şengül, S , Acar, O . (2021). Türkiye’de Kişisel Gelişim Alanının Tarihçesi . Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi , 23 (1) , 219-235 . DOI: 10.32709/akusosbil.768236