Scraping the layers: Tahsin Öz and his stylistic restorations in Topkapı Palace Museum

State-led heritage conservation was first experienced in Tanzimat Period in Ottoman Empire. State continued being the major custodian of cultural heritage throughout the 1950s. The general approach towards conservation of these early years was the maintenance of symbolic buildings that had been regarded as mon- uments. Yet, we can speak of a selective ideal of determining which monument to conserve and which period to exhibit. Starting his career as the chief accountant and later the deputy director of the Museum of Antiquities, Tahsin Öz was among the people who dominated the field of heritage preservation in the early Republican years. He acted throughout his life as an influential figure in decision making processes of heritage conservation. As one of the most important roles in his career, Öz was appointed as the director of Topkapı Palace Museum, which became a museum in 1924 with the approval of the young parliament. Although much neglected and in need of urgent repair, the buildings of the palace were still witnesses of the 19th century Ottoman taste. Un- til 1953, he was responsible and in charge of some rather ambitious restorations, which favored to erase the traces of one period and return back to a specific one. This paper aims to introduce the controversial approaches of Öz in Topkapi Palace Museum with an overview of what he realized and wrote, and focus simul- taneously on the atmosphere of preservation in Turkey until 1950s with voices of intellectuals and professionals supporting or disagreeing his decisions.

Kaynakça

Açıkgöz, Ü. (2014). On the Uses and Meanings of Architectural Preservation in Early Republican Istanbul (1923-1950) Journal of the Ottoman and Turkish Studies Association, 1 (1:2), 167-185.

Altınyıldız, N. (1997). Tarihsel Çevreyi Korumanın Türkiye’ye Özgü Koşulları (İstanbul 1923-1973) (Circumstances Specific to Turkey in the Conservation of the Historical Environment, Istanbul 1923–1973). (Unpub- lished doctoral dissertation). İstanbul Technical University, İstanbul, Turkey

Altınyıldız, N. (2007). The Architectural Heritage of İstanbul and the Ideology of Preservation, History and Ideology: Architectural Heritage of the Lands of Rum. Muqarnas, 24, 281-305.

Akın, N. (2006). Koruma Alanının Büyük Kaybı: Cahide Tamer, Mimarlık, 328, 10-11.

And, M. (2011). 16. Yüzyılda İstanbul: Kent - Saray - Günlük Yaşam. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları. Anhegger-Eyüboğlu, M. (1986). Topkapı Sarayı’nda Padişah Evi (Harem), İstanbul.

Arkan, E. (2008). Cumhuriyet Döne- minde Ayasofya (Hagia Sophia in Re- publican times). (Unpublished master’s thesis). Çanakkale On Sekiz Mart University, Çanakkale, Turkey.

Atay, F. (2016). Ekrem Hakkı Ayverdi (1899-1984), Restorasyon Konservasyon (19), 3-13.

Aygen, Z. (2013). International Her- itage and Historic Building Conserva- tion. USA: Routledge.

Başgelen, N. (2006). İstanbul, City of the Sultans, İstanbul: Arkeoloji Sanat.

Bilsel, C. (2011). Les Transforma- tions d’Istanbul: Henri Prost’s planning of Istanbul (1936-1951) , İTÜ AIZ, 8 (1), 100-116.

Binan, C. (2001). Türkiye’de Anıtsal Mimari Mirasın Restorasyonu ve Özgünlüğünün Korunması ile İlgili Riskler. TAÇ Vakfı 25. Yıl Kitabı (pp. 109-117). İstanbul: TAÇ Vakfı Yayınları.

Coşkun, B. S. (2012). İstanbul’daki Anıtsal Yapıların Cumhuriyet Dönemindeki Koruma ve Onarım Süreçleri Üzerine Bir Araştırma. (Unpublished doctoral dissertation). Mimar Sinan Fine Arts University, İstanbul, Turkey.

Çal, H. (1990). Türkiye Cumhuriye- ti Devri Taşınmaz Eski Eser Tahribatı ve Sebepleri, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 34(1- 2), 353-80.

Eski Eserleri Koruma Encümeni 1949 Yılı Mesai Raporu, TTOK Belleteni, Nisan (April) 1950, 99, 19-25.

Eldem, S. H. ve Akozan, F. (1982). Topkapı Sarayı, Bir Mimarî Araştırma, Kültür Bakanlığı Eski Eserler ve Mü- zeler Genel Müdürlüğü, Ankara.

Eyice, S. (1993). Tahsin Öz, Dünden Bugüne İstanbul Ansiklopedisi, 6, 197- 198, Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı, İstanbul.

Huse, Norbert (ed.) (1996) Den- kmalpflege. Deutsche Texte aus drei Jahrhunderten. München: C.H.Beck.

Goodwin, G. (1972). A History of Ottoman Architecture. Baltimore: John Hopkins Press.

Jokilehto, J. (1999). A History of Architectural Conservation. Oxford: But- terworth- Heinemann.

Kandemir, S. (1935). Tarihi Eserleri Araştırma ve Koruma kılavuzu, İstan- bul: Devlet Basımevi.

Kandemir, S. (1949). Topkapı Sarayı Hakkında. TTOKB, temmuz (july) 1949, 10-11.

Karahasan, Ü. (2005). Topkapı Sarayı Müzesi Cumhuriyet Dönemi Restorasyonları. (Unpublished doctoral dis- sertation). Yıldız Technical University, İstanbul, Turkey.

Kural, M., 1941, Çelebi Mehmed’in Yeşil Türbesi ve 1941-1943 Restorasyonu, Güzel Sanatlar Dergisi, 5, 50-102.

Madran, E. (2002) Tanzimat’tan Günümüze Cumhuriyet’e Kültür Varlıklarının Korunmasına İlişkin Tutumlar ve Düzenlemeler: 1800-1950. Ankara: Middle East Technical University Architecture Faculty.

Mansel, P. (1995). Constantinople City of the World’s Desire, 1453-1924. Cambridge: University Press.

Necipoğlu, G. (1992). Architecture, Ceremonial, and Power: The Topkapi Palace in the Fifteenth and Sixteenth Centuries. The MIT Press.

Orbaşlı, A. (2008). Architectural Conservation. London: Blackwell.

Önder, M. (1990). Atatürk ve Müzeler, Müze, 12-13.

Öz, T. (1946). Topkapı Sarayı Müzesi, TTOK Belleteni, 15-17.

Öz, T. (1949). Topkapı Sarayı Müzesi Onarımları, Güzel Sanatlar Dergisi, 6, 2-71.

Öz, T. (1991). Hayatım. İstanbul: Topkapı Sarayı Müzesi.

Özgencil Yıldırım, S. (2008). Kentin Anlam Hritaları: Gravürlerde İstanbul. İstanbul: Kitabistanbul.

Menteş, A. (1997). Topkapı Sarayı’nın Müze Olarak Değerlendirilmesi ve İlk Onarımlar, Kuruluşunun 150. Yılında Türk Müzeciliği Sem- pozyumu III, 24- 26 Eylül 1996- İs- tanbul, T.C. Genelkurmay Başkanlığı Yayını, 1997, Ankara.

Şahin Güçhan, N.& Kurul, E. (2009). A History of the Development of Con- servation Measures in Turkey: From the Mid 19th Century until 2004. METU JFA, 2009(2), 19-44.

Tamer, C. (1986). Topkapı Sarayı’nda 19. Yüzyıl Sonlarında Çekilmiş Birkaç Fotoğraf ve Bazı Eleştiriler, Topkapı Sarayı Müzesi Yıllık-1, 131-139.

Tanman, M. B. (ed.), (2014). Ekrem Hakkı Ayverdi 1899-1984, Mimarlık Tarihçisi ve Restoratör, Koleksiyoner (Catalogue of the exhibition). İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü.

Sakaoğlu, N. (2002). Saray-ı Hüma- yun / Topkapı Sarayı, İstanbul: Deniz- bank.

Shaw, W., (2003). Possessors and pos- sessed: museums, archaeology and the visualization of history in the Late Ot- toman Empire. Berkeley CA University of California Press.

Shaw, W. (2007). Museums and Nar- ratives of Display from the Late Otto- man Empire to the Turkish Republic. Muqarnas, 24, 253-279.

Shaw, W. (2011). National Museums in the Republic of Turkey: Palimpsests within a Centralized State, Paper pre- sented at “From EuNaMus, European National Museums: Identity Politics, the Uses of the Past and the European Citizen”, Bologna.

Ülgen, A. S. (1943). Anıtların Korun- ması ve Onarılması-I. Ankara: Maarif Vekilliği.

Ünsal, B. (1960) “İstanbul’un İmarı ve Eski Eser Kaybı”, Türk Sanat Tarihi Aratırma ve İncelemeleri, C: 2, 6-61.

Yücel, E. (2009). Anılarıyla Tahsin Öz. İstanbul: Arkeoloji ve Sanat Yayınları.

Yerasimos, S. (1995). En Az Hasarla Çölü Geçmek. İstanbul, 13, 57-60.

Kaynak Göster