KOÇLUK DESTEĞİ ALAN ÇALIŞANLARIN İŞ TATMİN DÜZEYLERİNİN İNCELENMESİ

Günümüzde koçluk, özellikle son yirmi yılda gösterdiği ilerlemenin ardından, organizasyonlarda önemli bir yer tutmaktadır. Organizasyonlar koçluğun pozitif etkilerini gördükçe bu konuya daha çok önem vermeye başlamışlardır. Diğer taraftan iş tatmini de verimliliği artırması, işe devamı sağlaması, işten ayrılmayı azaltması açısından organizasyonlar için önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmada “Koçluk desteği alan çalışanların iş tatmin düzeyleri arasında pozitif bir ilişki var mıdır?”, “Koçluk davranışı ile koçların iş deneyimleri arasında nasıl bir ilişki vardır?” sorularına cevap aranacaktır. Araştırmanın birinci bölümünde koçluk ve iş tatmini hakkında literatür araştırması verilmiştir. İkinci bölümde, koçluğun gelişimi ve bir terim olarak nasıl değiştiği ele alınmıştır. Yine bu bölümde, koçluk sürecinin amacına göre koçluk alanları ve koçluğun yararları hakkında bilgi verilmiştir. Son bölümde yapılan anket çalışması ile elde edilen bilgiler doğrultusunda, iş tatmini ve koçluk desteği alan çalışanlar arasında nasıl bir bağ bulunduğu, iş tatmini ve koçluk desteği arasında hangi yönde bir ilişkinin bulunduğu ve koçluk davranışı ile koçların iş deneyimleri arasında nasıl bir ilişki olduğu gibi konular araştırılmıştır.

___

  • Baron, R. A. (1986). Behavior In Organizations: Understanding And Managing The Human Side of Work, Second Edition, Allyn And Bacon, Inc., Boston. pp. 151.
  • Coaching ve Mentoring. (2004). How to Develop Top Talent and Achieve Stronger Performance, Boston: Harvard Business School Publishing Corporation, pp 11.
  • Davis, K. (1988). İşletmede İnsan Davranışı-Örgütsel Davranış. (Çev.Kemal Tosun), İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Yayını.İstanbul.s. 95
  • Hargrove, R. (1995). Masterful Coaching, California: Jossey-Bass Pfeiffer, 1995, p.1 Howard, M., Harkins, P. ve Goldsmith, M. (2005). (ed.), The Art and Practice of Leadership Coaching, 50 Top Executive Coaches Reveal Their Secrets, New Jersey: John Wiley and Sons, p.1.
  • Iverson, R. D. ve Maguıre, C. (2000). The Reletionship Between Job and Life Satisfaction. Human Relations, 53(6). pp. 807-811.
  • Judge, T. A. ve Locke E. (1993). Effect of Dysfunctional Thuoguht Processes of Subjective Well-Being And Job Satisfaction”, Journal of Applied Psychology, pp 78.
  • Louis, J. Z. (2005). Creating a Mentoring Culture, pp 3.
  • Luthans, F. (1989). Organizational Behavior, Fifth Edition, Mcgraw-Hill Book Co.,Newyork.pp. 177.
  • Miner, J. B. (1992). Industrial-Organizational Psychology, Mcgraw-Hill Inc., Singapore. pp. :119.
  • Minibas Poussard, J. (2004). Yönetimde Yeni Bir Stil: Coaching, İstanbul: Morpa, p. 41.
  • Newstron J. W. ve Davis K. (1997). Organizational Behavior, Tenth Edition Mcgraw-Hill. pp.256-257.
  • Robbins, S. P. (2003). Organizational Behavior. 6th ed., New Jersey: Prentice-Hall.
  • Schmitt, N. ve Mellon, P. M. (1980) Life and Job Satisfaction: Is Job Central. Journal of Vocational Behavior, pp.16.
  • Vecchio, R. P. (1988). Organizational Behavior.The Dreyden Pres, Orlando. pp.117.
  • Weiss, H. M. ve Cropanzano, R. (1996). Affective Events Theory: A theoretical discussion of the structure, causes and consequences of affective experiences at work, In Cummıngs, L. L. and Staw, B. M. Research in Organisational Behaviour, Vol. 18, pp. 1-74.
  • Zeus, P. ve Skiffington, S. (2004). Behavioural Coaching, McGraw-Hill, Professional Series, paperback, p.48.