ÖĞRENCİLERİN ANLAMSAL WEB TEMELLİ ÖĞRENMEYE İLİŞKİN GÖRÜŞLERİ ÖNCE ÖĞRETMEN ANLATSIN SONRA WEB’DEN ÖĞRENELİM

Öz Öğretim tasarımcıları, etkili öğrenmeortamları tasarlayabilmek için öğrencilerin beklentilerini ve ihtiyaçlarınıdikkate almalıdır. Yapılan öğretim tasarımı ne kadar mükemmel olursa olsungeliştirilen ortamın etkililiği, öğrencilerin beklentilerini ve ihtiyaçlarınıkarşılamadığı sürece düşük olacaktır. Anlamsal Web teknolojileri ve ontolojilerkullanılarak geliştirilen öğrenme ortamları, öğretimin bireyselleştirilmesinde,Web üzerinde bulunan doğru ve güvenilir öğretimsel içeriklere hızlı erişimyapılabilmesinde akıllı çözümler sunabilmektedir. Ancak bu tür öğrenmeortamlarına ilişkin öğrencilerin beklentileri ve ihtiyaçları yeterli düzeydebilinmemektedir. Betimsel nitelikteki bu çalışmanın amacı, Anlamsal Web TemelliÖğrenme ortamına ilişkin öğrencilerin görüşlerini ortaya çıkarmaktır. Çalışma2012-2013 eğitim-öğretim yılı güz döneminde, Muğla il merkezinde bulunan Türdü100. Yıl Ortaokulunda öğrenimine devam eden 34 sekizinci sınıf öğrencisininkatılımıyla gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak açık uçlusorulardan oluşan bir anket formu kullanılmış ve veriler içerik analizi ileanaliz edilmiştir. Öğrencilerin öğrenme ortamına ilişkin görüşlerine yönelikolarak, ortamda beğenilen özellikler, beğenilmeyen özellikler, öğrenmeortamında hissettikleri ve öğrenme ortamında değiştirmeyi istedikleri ileilgili tema ve alt temalar belirlenmiştir. Bulgular, genel olarak öğrencilerin öğrenmeortamında animasyon ve sunuları beğendiklerini, metin ve ses türündekiiçerikleri beğenmediklerini, öğrenme sürecinde kendilerini meraklı ve gerginhissettiklerini, öğrenme ortamında yapmak istedikleri değişikliklerin iseöğretmensiz olmaz şeklinde olduğunu göstermektedir. Araştırmada merkezi sınavsisteminin, öğrencilerin geliştirilen öğrenme ortamının kullanımını olumsuzetkilediği, öğrencilerin öz düzenleme becerilerine sahip olmadıkları veöğretmen merkezli yaklaşımı benimsedikleri sonucuna ulaşılmıştır.

Kaynakça

Akcaoglu, M., Gumus, S., Bellibas, M. S. ve Boyer, D. M. (2015). Policy, practice, and reality: exploring a nation-wide technology implementation in Turkish schools. Technology, Pedagogy and Education, 24(4), 477–491.

http://dx.doi.org/10.1080/1475939X.2014.899264

Berners-Lee, T. (1996). The world wide web: Past, present and future. http://www.w3.org/People/Berners-Lee/1996/ppf.html (8.9.2016).

Berners-Lee, T., Hendler, J. ve Lassila, O. (2001). The Semantic Web. Scientific American, 284(5), 34–43.

http://dx.doi.org/10.1038/ scientificamerican0501-34

Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2009). Bilimsel araştırma yöntemleri (3. baskı). Ankara: Pegem Akademi.

Clark, R. C. (2000). Four architectures of instruction. Performance Improvement, 39(10), 31–38.

http://dx.doi.org/10.1002/pfi.4140391011

Devedžić, V. (2006). Semantic web and education. New York, USA: Springer.

Dowling, S. (2011). Web-based learning: Moving from learning Islands to learning environments. The Electronic Journal for English as a Second Language, 15(2), 1–27.

Dutta, B. (2006). Semantic Web based e-learning. http://citeseerx.ist.psu.edu/viewdoc/download?doi=10.1.1.587.8637&rep=rep1&type=pdf (20.10.2016).

Gagné, R. M. (1985). The conditions of learning (4th ed.). New York: Holt, Rinehart & Winston.

Heflin, J. D. (2001). Towards the Semantic Web: Knowledge representation in a dynamic, distributed environment. Unpublished Doctoral dissertation, Faculty of the Graduate School, University of Maryland, Baltimore, USA.

Hew, K. F. ve Brush, T. (2007). Integrating technology into K-12 teaching and learning: Current knowledge gaps and recommendations for future research. Educational Technology Research and Development, 55(3), 223–252.

http://dx.doi.org/10.1007/s11423-006-9022-5

Karalar, H. (2013). Anlamsal Web temelli öğretimde yönlendirmenin kazanıma ve kalıcılığa etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Karalar, H. ve Özdemir, S. (2013). Anlamsal Web temelli öğretimde yönlendirmenin kazanıma ve kalıcılığa etkisi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 1–16.

Maedche, A. ve Staab, S. (2001). Ontology learning for the Semantic Web. IEEE Intelligent Systems, 16(2), 72–79.

http://dx.doi.org/10.1109/5254.920602

McLoughlin, C. ve Lee, M. J. W. (2010). Personalised and self regulated learning in the Web 2.0 era: Internal exemplars of innovative pedagogy using social software. Australasian Journal of Educational Technology, 26(1), 28–43.

http://dx.doi.org/10.14742/ajet.1100

Merrill, M. D. (2002). First principles of instruction. Educational Technology Research and Development, 50(3), 43–59.

http://dx.doi.org/10.1007/BF02505024

Pintrich, P. R. ve De Groot, E. V. (1990). Motivational and Self-Regulated learning components of classroom academic performance. Journal of Educational Psychology, 82(1), 33–40. http://dx.doi.org/10.1037/0022-0663.82.1.33

Rosen, D. ve Nelson, C. (2008). Web 2.0: A new generation of learners and education. Computers in the Schools, 25(3–4), 211–225. http://dx.doi.org/10.1080/07380560802370997

Schunk, D. H. (2012). Learning theories: An educational perspective (6th. ed.). Boston: Pearson.

Sukic, C. (2009). Improving eLearning by personalization. Tecnics Technologies Education Management, 4(1), 15–20.

Üredi, I. ve Üredi, L. (2007). Öğrencilerin öz-düzenleme becerilerini geliştiren öğrenme ortamının oluşturulması. Yeditepe Üniversitesi Dergisi, 2(2). http://journal.yeditepe.edu.tr/index.php/edu7/article/view/37/35 (15.10.2016).

W3C. (1999). Resource description framework (RDF) model and syntax specification. http://www.w3.org/TR/1999/REC-rdf-syntax-19990222/ (12.10.2016).

W3C. (2014). RDF Schema 1.1. http://www.w3.org/TR/rdf-schema/ (12.10.2016).

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.Yu, L. (2011). A developer’s guide to the semantic web. London:Springer.