KAYNAŞTIRMA KAPSAMINDA YETERSİZLİĞİ OLAN VE OLMAYAN OKULÖNCESİ ÇOCUKLARINA VERİLEN SERAMİK EĞİTİMİNİN ETKİLİLİĞİ

Öz Seramik eğitimisanat eğitiminin ayrılmaz bir parçası olarak, çocukların dil gelişimi, kasgelişimi, duygusal gelişim ve birlikte üretebilme becerilerininkazandırılmasında önemli bir unsurdur. Bu bağlamda çalışmada, zihinselyetersizliği olan ve olmayan okul öncesi çocuklara verilen seramik eğitimininetkililiği incelenmeye çalışılmıştır. Çalışma grubunu, Abant İzzet BaysalÜniversitesi anaokuluna devam eden 36 çocuk oluşturmuştur. Çocuklar tesadüfiyöntemle 18 deney, 18 kontrol grubu olmak üzere iki gruba ayrılmış ve her ikigrupta da özel gereksinimli ikişer çocuk yer almıştır. Karma yöntem olarakdesenlenen çalışmada nicel veriler; Kişisel Bilgi Formu, Descoeudres LügatçeTesti (DLT) ve Peabody Resim-Kelime Testi (PRKT) ile toplanmıştır. Nitelveriler ise; odak görüşme ve çalışmaya katılan çocukların ailelerinden veseramik eğitimi veren iki eğitimciden yarı yapılandırılmış görüşme iletoplanmıştır. Verilerin analizinde seramik eğitiminin çocukların dilbecerilerine olan etkilerini test etmek amacıyla Tek Faktör Üzerinde TekrarlıÖlçümler İçin İki Faktörlü ANOVA, deneysel işlemlerin kalıcılığını test etmekamacıyla İlişkili Örneklemler İçin t-Testi, deney grubu ve kontrol grubundakiçocukların dil becerileri ile sınıf, cinsiyet, yaş değişkeni arasındaki ilişkiyitest etmek amacıyla İlişkisiz Örneklemler İçin t-Testi ya da İlişkisiz Ölçümlerİçin Mann Whitney U-Testi kullanılmıştır. Nitel verilerin değerlendirilmesindebetimsel analiz kullanılmıştır. Araştırma sonucunda seramik eğitiminin deneygrubundaki çocukların dil becerilerinde kısmen artışa neden olduğu, ancak deneyve kontrol grupları arasında anlamlı fark gözlenmediği sonucuna ulaşılmıştır.Ailelerle yapılan odak görüşmede; aileler çalışmadan çok memnun olduklarını,programın sürmesini istediklerini, hem yetersizliği olan hem de olmayançocuklarına programın çok yarar sağladığını, çalışma sonundaki sergiden vekaynaştırma kapsamındaki çalışmadan çok memnun olduklarını ve kaynaştırmakapsamında yeni sanat etkinlikleri içeren çalışmalar istediklerini belirtmişlerdir.Eğitimciler ise böyle bir çalışmada ilk kez bulunduklarını, tüm çocuklarınkolayca kaynaştıklarını, yetersizliği olan ve olmayan çocuklarınyaratıcılıklarını sergilediklerini ve sonuçta her iki grupta da başarılısonuçlar elde ettiklerini belirtmişlerdir.

Kaynakça

Ayancı, Y. (2006). 3-6 Yaş Okulöncesi Çocuklarında Seramik Eğitiminin Yeri ve Önemi İle Yeterliliği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.

Barmore, K. (2011). National Standarts. www.artsandactivities.com. February, 28-29.

Blackwell, E. (2012). What A Chracter! Art & Activities. February. www.artsandactivities.com. 36-41.

Coşkun, H.D. (2007). 4 Yaş Grubundaki Çocuklara Uygulanan Seramik Eğitimi Programında Ürünlerin Değerlendirilmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.

Daddino, M. (2010). Picasso Masks Cubism in Clay. www.artsandactivities.com. February. 29.

Eracar, N. (2013). Sözden öte. Sanatla terapi ve yaratıcılık. İstanbul: 3P Yayıncılık.

Erdoğan, S., Bekir, Ş. H. & Aras, E.S. (2005). Alt Sosyo Ekonomik Bölgelerde Ana Sınıfına Devam Eden 5-6 Yaş Grubundaki Çocukların Dil Gelişim Düzeylerine Bazı Faktörlerin Etkisinin İncelenmesi, Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14 (1): 231-246.

Erinç, M. Sıtkı. (1988). Sanat ve Eğitim. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3.

Ertok Atmaca, A. (2014). Özel gereksinimli çocuklar için sanatsal etkinlikler. (Ed. Eratay, E.). Ankara: Eğiten Kitap.

Feiner, L. (2011). Birds of a Feather… And Clay, Wire, Tissue and Paint. www.artsandactivities.com. February, 36-42.

Gibson, M. (2007). Tea in the Garden. www.artsandactivities.com. February. 32-44.

Gibson, M. (2008). Charming Chalices Inspired By Beatrice Wood. www.artsandactivities.com. February. 26.

Herman, D.V. (2008). Response Ability Pathways Celebrating the Gifts. Reclaiming Children and Youth. www.reclaiming.com. Summer 17(2): 54-55.

Kacar, B. (2010). İlköğretim Okullarına Yönelik Seramik Eğitimi Program Önerisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, İzmir.

King, L. (2008). The Brick Sculptures of Peter Lange Tokens from the Game. Ceramics: Art and Perception. 72: 69-72.

Köse, E. (2005). Özel Eğitim Gereksinimi Olan Çocukların Gelişimine Seramik Eğitiminin Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.

Kulaksızoğlu, A. (2003). Farklı Gelişen Çocuklar. İstanbul: Epsilon Yayınevi.

Lily, D. (2007). Clay Corner. www.artsandactivities.com. October. 48-49.

Öner, N. (2006). Türkiye’de Kullanılan Psikolojik Testlerden Örnekler, Bogaziçi Üniversitesi Yayınevi, İstanbul.

Öztürk, Ö. (2006). İlköğretim I. Kademe 3. Sınıf Öğrencilerinin Sanat Eğitiminde Üç Boyutlu Seramik Çalışmalarının Gerekliliğine Yönelik İnceleme. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara.

Paksoy, S. (2003). 8-12 yaş eğitilebilir zihinsel engelli çocukların resim-iş eğitimi. İstanbul: Marmara Üniversitesi.Ramirez, K. (2010). Corsicana. www.texasmonthly.com. February. 38-40.

Salderay, B. (2001). Zihin engelli bireylerle çalışan özel eğitim öğretmenlerinin plastik sanatlar eğitimine ilişkin görüşleri. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

San, İ.. (1979). Sanatsal Yaratma Çocuklukta Yaratıcılık. Ankara: Türkiye İş Bankası Yayınları.

San, İ. (1985). Sanat ve Eğitim. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim BilimleriFakültesi Yayınları,151.

San, İ. (2004). Sanat ve Eğitim. Ankara: Ütopya Yayınevi.

Sucuoğlu,B.,Kargın,T.(2005).İlköğretimde Kaynaştırma: Yaklaşımlar, stratejiler ve Yöntemler. İstanbul: Morpa Yayınları. Sustar, M. (2005). Finding a Language to Share. Ceramics Technical. 20: 110.

Terwiel, C. (2010). Okulöncesi Sanat Eğitiminde Bir Malzeme Olarak “Kil” in Yeri. Ankara: Ankara Üniversitesi Rektörlüğü Yayınları, 258.

Vuran, S., Vuran, S. & Bakar, S. (2001). 10. Ulusal Özel Eğitim Kongresi Bildirileri. Antakya-Hatay: İkiz Ofset, 207-214.

Vuran, S. (2008). Empowering leisure skills in adults with autism: An experimental investigation on through the most to least prompting procedure. International Journal of Special Education. 23(1): 174-181.