Yapısal Aile Danışmanlığı ve Bir Olgu Örneği

İçinde yaşadığımız toplumun, bireysel gereksinimlerin ve beklentilerin gün geçtikçe değişmesi nedeniyle son yıllarda psikolojik danışmanlığa olan ihtiyaç giderek artmıştır. Psikolojik danışma, bireyin yaşantısını gözden geçirmesi ve hayatıyla ilgili kararlarını değerlendirmesi açısından da önemli bir yere sahiptir. Aile danışmanlığı yöntemleri arasında yapısal aile danışmanlığı yöntemi oldukça sık kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yapısal aile danışmanlığı yönteminin incelenmesi ve bir yapısal aile danışmanlığı olgusunun aktarılmasıdır. Çalışmada yapısal aile danışmanlığının tanımı, yaklaşımın kuramsal temelleri, yapısal aile danışmanlığının aşamaları, yapısal aile danışmanlığını organize ederken ve yapılandırırken dikkate alınması gereken faktörler, psikolojik danışmanın rolü, güçlü ve zayıf yönleri açıklanmakta ve bir olgu örneği sunulmaktadır.

Structural Family Counselling and a Case Example

he society we live in, our individual needs and our expectations change over time, thus, our need of counselling has increased recently comparing to the past. Psychological counselling has an importantpart in terms of individual’s review of their life and assessment of their decisions in their lifetime. Among family counselling methods, structural family counselling methods are used quite oten. In this study, structural family counselling method has been examined and the purpose is to transfer a case report of structural family counselling. Deinition, approaches, phases, necessary factors to organize and structure, the role of consultants, strengths and weaknesses of structural family counselling are explained and a case report is ofered.

Kaynakça

Adelman, D., Farwell, L. ve Saathof, A. (22 Eylül 2011). Yapısal aile terapisi-aile sistemi

terapisi yaklaşımı. (Cinsel Sağlık-Evlilik ve Aile Danışmanlığı Derneği [CİSEAD],

Çev.) Erişim tarihi: 6 Mart 2014, http://www.cisead.org/videolar/yapisal-aileterapisi-

aile-sistemi-terapisi-yaklasimi.html.

Carr, A. (2006). Family therapy. Consept, process and practice (Second Edition). England:

John Wiley&Sons Ltd.

Demmitt, A. D. (1998). Using literature to teach the art of diagnosis. he Family of Journal,

, ss. 147-149.

Fenell, D. L. ve Weinhold, B. (1989). Counseling families: an introduction to marriage and

family thearpy. Denver: Love Publishing Co.

Fishman, H. (1998). Treating troubled adolescents. New York: Basic Books.

Glading, S. T. (2002). Family therapy history, theory and practice. New Jersey: Merill

Prentice Hall.

Goldenberg, L. R. (1992). he development of markers for the big-five factor structure.

Psychological Assessment, 59, ss. 1216-1229.

Hines, M. (1988). Similarities and diferences in group work. Journal for Specialist in

Group Work, 13(4), ss. 173-179.

Kuzgun, Y. (1991). Rehberlik ve psikolojik danışma. Ankara: ÖSYM Yayınları.

Liles, R. E. (2007). he use of feature films as teaching tools in social work education.

Journal of Teaching in Social Work, 27(3/4), ss. 45-60.

Minuchin, S. (1974). Families and family therapy . USA: Harvard University Press.

Minuchin, S. ve Colapinto, J. (1998). Working with families of the poor. New York: Guilford.

Nazlı, S. (2000). Aile danışmanlığı. Ankara: Nobel Yayınları.

Nichols, M. P. ve Schwartz, R. C., (1997). Family therapy. Boston: Needham Heights MA:

Allyn and Bacon.

Nichols, M. P. (2010). Family therapy, concept and methods. Belmont CA: Prentice Hall.

Özabacı, N. ve Erkan, Z. (2013). Aile danışmanlığı kuram ve uygulamalara genel bir bakış.

Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Trotzer, J. E. (1988). Family theory as a group resource. Journal for Specialist in Group

Work, 13(4), ss. 180-185.

Vetere, A. (2001). Structural family therapy. Child Psychology and Psychiarty Review, 6(3),

ss. 133-139.