Çağrınur SAĞ, Fatma ÜNAL

35 7

ÖĞRENCİLERİN SOMUT OLMAYAN KÜLTÜREL MİRASA İLİŞKİN FARKINDALIKLARININ BELİRLENMESİ

Öz Bu araştırma, Safranbolu’da bir devlet okulunda öğrenim gören 4. sınıf öğrencilerinin, somut olmayan kültürel mirasa ilişkin farkındalık düzeylerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması kullanılmıştır. Kolay ulaşılabilir örneklem ile Karabük ilinin Safranbolu ilçesinde bir devlet okulunda öğrenim görmekte olan 4.sınıf öğrencilerinden belirlenen toplam 11 katılımcı ile araştırmanın amacı doğrultusunda görüşme yapılmıştır. Araştırmada nitel verilerin analizinde betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda öğrencilerin somut olmayan kültürel mirasa ilişkin farkındalık düzeylerinin sınırlı olduğu, geleneksel çocuk oyunları dışında öğrencilerin neredeyse tamamının somut olmayan kültürel mirasa ilişkin farkındalıklarının bulunmadığı tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler:

Sosyal bilgiler, kültürel miras, somut olmayan kültürel miras

Kaynakça

Altunsabak, E. (2016). Somut olmayan kültürel mirasın kuşaktan kuşağa aktarımı ve gençlik: Kars ili örneği. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Avcı, M. (2014). Sosyal bilgiler dersinde kültürel miras eğitimine ilişkin öğrenci ve öğretmen görüşleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.

Bölücek, B. (2008). Sosyal bilgiler öğretiminde türkülerden yararlanmanın öğrencilerin akademik başarısına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F.(2016).Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

Birleşmiş Milletler Eğitim, Bilim ve Kültür Kurumu (UNESCO). (2017). Somut olmayan kültürel mirasın korunması sözleşmesi. http://www.unesco.org.tr/dokumanlar/somut_olmayan_km/SOKM_KORUNMASI.pdf sitesinden alınmıştır.

Can, M. (2009). Kültürel miras ve müzecilik. //teftis.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/1279,muserrefcanpdf.pdf?0 sitesinden alınmıştır.

Çelepi, M. S. (2016). Somut olmayan kültürel miras ve üniversite gençliği. Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3 (3), 5-35.Çengelci, T. (2012). Sosyal bilgiler öğretim programında somut olmayan kültürel mirasın yeri. Eğitim Fakültesi Dergisi, 25 (1), 185-203.

Çiçekoğlu, N. (2014).Somut olmayan kültürel miras taşıyıcıları: Rize el sanatları ustaları üzerine bir inceleme. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Deniz,T.,Diker, O. & Çetinkaya, A.(2017).Somut olmayan kültür öğesi olarak yerel iklim bilgisi ve halk takvimi: Safranbolu’da (Karabük) bir saha araştırması. Doğu Coğrafya Dergisi, 22(38), 205-226.

Gökalp, Z. (2012). Türkçülüğün Esasları. İstanbul: Anonim Yayınları.

Gürkan, B. (2015). Sosyal bilgiler ders kitaplarının somut olmayan kültürel miras açısından incelenmesi.Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

Haviland, W.A. (2002). Kültürel antropoloji.(H. İnanç & S. Çiftçi,Çev), İstanbul: Kaknüs Yayınları.

Karabaşa, S. (2014). Uygulamaları açısından somut olmayan kültürel miras ve folklor. Folklor/Edebiyat Dergisi, 20(80), 99-105.

Kutlu, M. M. (2009). Somut olmayan kültürel mirasın korunmasında eğitime yönelik ilk adım: halk kültürü dersi. Milli Folklor Dergisi, 21 (82), 13-18.

Pehlivan, A. (2015). Açık ve örgün eğitim sosyal bilgiler ders kitapları ve öğretim programında somut olmayan kültürel miras ögelerinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Eskişehir Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.

Okuyucu, A. (2011). Osmaneli ilçe merkezinde kültürel mirasın korunması ve turizm amaçlı kullanımına yönelik bir araştırma.Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Özbek, Ö. & Çevik, S. (2018). Somut olmayan kültürel mirasın taşıyıcısı olarak geleneksel el sanatları: Gönen ilçesinin yaşayan mirası. Journal of Tourism and Gastronomy Studies,6(4),588-603.

Safran, M. (2011). Sosyal bilgiler öğretimine bakış. B. Tay & A. Öcal (Ed.)Özel öğretim yöntemleriyle sosyal bilgiler öğretimi (s. 1-19). Ankara: Pegem Akademi Yayınları.

Silverman, H. & Ruggles, D. F. (2007). CulturalHeritageand Human Rights. H. Silverman & D.F. Ruggles (Eds.).CulturalHeritageand Human Rights in (pp.3-22). USA:Springer.

Şahin, S. & Özdemir, Ö.(2018). İl kültür ve turizm müdürlükleri internet sitelerinde Türkiye’nin somut olmayan kültürel miras ürünlerinin tanıtılması. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi,7(2),563-583.

Türkdoğan,A.(2014).Nicel, nitel ve karma araştırma. S.B.Demir (Ed.) Eğitim araştırmaları(s.48).Ankara:Eğiten Kitap Yayınları.

Türk Dil Kurumu. (2017). Kültür. http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_bts&arama=kelime&guid=TDK.GTS.592eb85ee37d70.74513294 sitesinden alınmıştır.

Ünal, F. Sağ, Ç. & Güneş, S.(2018,Mayıs).Yetişkinlerin yerel tarihe ilişkin görüşlerinin incelenmesi: Safranbolu örneği. Uluslararası Tarih Eğitimi Sempozyumu,5.

Ünal, F. (2013). Sosyal bilgiler ders kitaplarında yer alan halk kültürü ögelerinin değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Sosyal Bilgiler Öğretimi Özel Sayısı, 6 (14), 611-644.

Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri.Ankara: Seçkin Yayınları.

Yolcu, M.A.(2014).Nevşehir’de yaşayan geleneksel mesleklerin değişim ve dönüşümü.International PeriodicalForTheLanguages, LiteratureandHistory of TurkishorTurkic,9(2),1719-1738.

26222 7863

Sayıdaki Diğer Makaleler

ORTAOKUL TÜRKÇE DERSİ ÖĞRETMEN KILAVUZ KİTAPLARININ KULLANILMASI VE KULLANILMAMASINA İLİŞKİN BİR DURUM ÇALIŞMASI

Üzeyir SÜĞÜMLÜ, Hasan Hüseyin MUTLU, Enes ÇİNPOLAT

İŞİTME YETERSİZLİĞİ OLAN ÖĞRENCİLERE KAYNAŞTIRMA ORTAMLARINDA UYGULANAN AKICI OKUMA ÇALIŞMALARINA YÖNELİK ÖĞRETMEN GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

Tüncay TUTUK, Macid Ayhan MELEKOĞLU

COĞRAFYA BÖLÜMÜ ÖĞRENCİLERİNİN OKUMA ALIŞKANLIKLARI HAKKINDAKİ GÖRÜŞLERİNİN İNCELENMESİ

Ziya İNCE, Vedat ŞAHİN

ÖĞRENME ORTAMLARININ FİZİKSEL DÜZENİ AÇISINDAN SINIF ÖĞRETMENLERİNİN KARŞILAŞTIKLARI SORUNLAR

Duygu KOZAN, Ayçin EMEKSEVER, Gönül ONUR SEZER

ORTAÖĞRETİM KİMYA DERSİ ÖĞRETİM PROGRAMI KAZANIMLARININ TOULMİN ARGÜMAN MODELİ BİLEŞENLERİNE GÖRE DEĞERLENDİRİLMESİ

Ümmüye Nur TÜZÜN, Volkan BİLİR, Gülseda EYCEYURT TÜRK

ORTAOKUL MATEMATİK ÖĞRETMENLERİNİN MATEMATİK ÖĞRETİMİNDE BİLGİ VE İLETİŞİM TEKNOLOJİLERİNİN KULLANIMINA YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Derya Özlem YAZLIK

ORTAOKUL ÖĞRETMENLERİNİN HESAP VEREBİLİRLİK ALGILARI İLE YÖNETİCİLERİNİN HİZMETKÂR LİDERLİK DAVRANIŞ DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ

Ayhan KANDEMİR, Nuri AKGÜN

ÖĞRETMENLERİN EŞLİ RUMİNASYON VE ÖZ- DUYARLIK DÜZEYLERİ İLE MESLEKİ TÜKENMİŞLİK DÜZEYLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Begüm TOPRAK, Sakine Gülfem ÇAKIR

ALTINCI SINIF ÖĞRENCİLERİN DOĞRU ORANTI VE TERS ORANTI BİLGİSİNİ OLUŞTURMA SÜRECİNİN RBC+C MODELİNE GÖRE İNCELENMESİ: BİR ÖĞRETİM DENEYİ

Özlem KALAYCI, Recai AKKAYA

2009-2013-2017 ORTAOKUL MATEMATİK ÖĞRETİM PROGRAMLARININ SAYI DUYUSU BİLEŞENLERİNE GÖRE KARŞILAŞTIRILMASI

Burak KARABEY, Ceren TUNALI, Sinan OLKUN, Gülünay ERGUT