KONSERVATUVAR TÜRK HALK OYUNLARI BÖLÜMÜ ÖĞRENCİLERİNİN MÜZİK ÖĞRETİMİ ÖZ-YETERLİKLERİNİN BELİRLENMESİ

Öz Buaraştırmada, Konservatuvar Türk Halk Oyunları Bölümü son sınıf öğrencilerininMüzik Eğitimine yönelik öz-yeterlik algı düzeylerinin çeşitli değişkenlere görefarklılık gösterip göstermediği araştırılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu2016-2017 eğitim-öğretim döneminde öğrenimlerine devam eden 5 üniversiteninTürk Müziği Devlet Konservatuvarları Türk Halk Oyunları Bölüm öğrencileri oluşturmuştur.Çalışma, Dicle Üniversitesi (n=28), Ege Üniversitesi (n=20),  Gaziantep Üniversitesi (n=21), GiresunÜniversitesi (n=23)  ve Sakarya Üniversitesi(n=14)  olmak üzere, Konservatuvar TürkHalk Oyunları Bölümlerinde öğrenimlerine devam eden ve çalışmaya gönüllü olarakkatılan, 4. Sınıf öğrencileri ile tamamlanmıştır. Toplam 106 kişiden oluşançalışma grubunun 52’si erkek (%49,1), 54’ü (%50,9) kadındır.  Araştırmada, Özmenteş (2011) tarafındangeliştirilen ve 23 maddeden oluşan “Müzik Öğretimi Özyeterlik Ölçeği”kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen veriler SPSS (sürüm 20.0) ile analizedilmiş ve değerlendirilmiştir. Analizlerde, ilişkisiz gruplar için t-Testi ileTek Faktörlü Varyans Analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarınagöre, konservatuvar Türk halk oyunları bölüm mezunlarının müzik öğretimi özyeterlikdurumlarının orta seviyede (3,65) olduğu görülmüştür. Bu durumda Türk halkoyunları bölüm öğrencilerinin müzik öğretimi öz-yeterlikleri “yeterli düzeydedir”demek güç olmaktadır. Çalışmanın sonucuna göre; “Konservatuvar Türk HalkOyunları Bölümlerinde öğrenim gören 4. sınıf öğrencilerinin, Müzik Öğretimineyönelik Öz-yeterlikleri, cinsiyet ve öğrenim gördükleri okullar değişkeninegöre pozitif yönde eğilim göstermektedir denilebilir. Ancak her ne kadar bu ikideğişkene göre çıkan sonuç pozitif eğilim gösterse de, yapılan analizlersonucunda Konservatuvar Türk Halk Oyunları Bölüm öğrencilerinin MüzikÖğretimine Yönelik Öz-yeterlik algıları orta seviyede kalmıştır. Bu durumda,konservatuvar Türk halk oyunları bölüm öğrencilerinin lisans dönemindealdıkları müzik eğitiminin yanı sıra, müzik öğretmenliği mesleğiyle örtüşenalan derslerine de yoğunluk verilmelidir denebilir.

Kaynakça

Akbulut, E. (2006). Müzik Öğretmeni Adaylarının Mesleklerine İlişkin Öz Yeterlik İnançları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Cilt II/1. Sayı:II:24-33Aytekin, A. (2005). Meslek Seçimini Etkileyen Sosyo- Ekonomik Ve Kültürel Faktörler Isparta Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Yüksek Lisans TeziBandura, A. (1997). Self-efficacy: the exercises of control. New York: FreemanBatıbay, D. Piji, D. (2006). Müzik Öğretmeni Adaylarının Müzik Derslerindeki Başarıları İle Müzikal Yaratıcılıkları Arasındaki İlişki. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi. Sayı 23: 51-68 Duru, E.G. (2014). Müzik Öğretmeni Adaylarının Gözüyle Müzik Eğitimciliği. The Journal of Academic Social Science Studies. Sayı:25-1:157-163Ekinci, H. (2013). Öğretmen Adaylarının Özyeterlik Algıları: Müzik, Resim Ve Beden Eğitimi. Turkish Studies International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic. Sayı:8/3:189-196Girgin. D. (2015). Çalgı Performansı Özyeterlik İnancı Ölçeği: Geçerlik Ve Güvenirlik Analizi. PAU Eğitim Fakültesi Dergisi. Sayı:38:107-114.Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (19. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Karkın, M.A. Kılıç, I. (2011). Oyun, Dans ve Müzik Dersinin Müzik Öğretmenliği Mesleği Açısından Yeri Ve Önemi. Kastamonu Eğitim Dergisi. Cilt:19. No:1:103-112(MEB) Milli Eğitim Bakanlığı (2006). İlköğretim Genel Müdürlüğü, İlköğretim Müzik Dersi Öğretim Programı (1-8. Sınıflar). Ankara: Milli Eğitim Bakanlığı YayınlarıMilli, S. (2015). Müzik Öğretmeni Adaylarının Genel Özyeterlik Ve Müzik Yeteneğine Yönelik Özyeterlik Algılarının İncelenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies. Sayı:41:417-431 Özmenteş, S. (2011). Müzik Öğretimine Yönelik Özyeterlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. Dünya’daki Eğitim Ve Öğretim Çalışmaları Dergisi. Sayı:1:30-36Özmenteş, G. (2014). Mesleki Müzik Eğitimi Alan Öğrencilerin Müzik Özyeterlikleri, Benlik Saygıları ve Bireysel Özellikleri Arasındaki İlişkiler. Eğitim ve Bilim Dergisi. Cilt:39. Sayı:171:138-152Özdemir, S.M. (2008). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Öğretim Sürecine İlişkin Öz-Yeterlik İnançlarının Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi. Sayı:54:277-306Özden Y. (2003). Öğrenme ve Öğretme. Ankara: Pegem YayıncılıkÖzevin, B. (2006). Oyun, Dans Ve Müzik Dersine İlişkin Motivasyon Ölçeği. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu Bildirisi. 26-28 Nisan. Pamukkale-DenizliSenemoğlu, N. (2005). Gelişim öğrenme ve öğretim. (12. Baskı). Ankara: Gazi KitapeviYazıcı, T. (2014). Türk Halk Oyunları Bölümü Öğrencilerinin Müzik Öğretimi Özyeterlik Düzeyleri İle İlgili Görüşleri. Akademik Bakış Dergisi. Sayı:41Yazıcı, T. Kılıç, I. (2015). Güzel Sanatlar ve Tasarım Fakültesi İle Konservatuvar Öğrencilerinin Müzik Öğretmenliği Mesleğine Yönelik Tutumları. İnönü Üniversitesi Sanat Ve Tasarım Dergisi. Cilt:5. Sayı:11:79-88Yegül, B. U. (2014). Öğretmen Adaylarının Müzik Öğretimi Öz Yeterlik Algılarının İncelenmesi. 9. Uluslararası Balkan Eğitim Ve Bilim Kongresi – EdirneYokuş, T. (2014). Müzik Öğretmeni Adaylarının Eğitme Öğretme Öz-Yeterlikleri Açısından Değerlendirilmesi. Sanat Eğitimi Dergisi. Cilt 2. Sayı 2:43-56