KIRIK BİR KALP HİKÂYESİ: OSMAN FAHRİ ŞİİRİNDE KAYIP NESNE

Sanat eserleri yaratıcılarının bilinçdışlarından izler taşımaktadır. Hiçbir sanat eseri onu yaratanın bilinçdışından soyutlanmış bir şekilde olarak ortaya çıkamaz. Henüz 30 yaşında iken kendi hayatına son veren Osman Fahri’nin; 1909-1920 yılları arasında yazmış olduğu şiirlerde onu intihara götüren büyük aşkın- Şükûfe Nihal- izleri, çektiği aşk acısının onun üretimine yansıması, yaşam dürtüsünün ölüm dürtüsüne dönüşümü ve son olarak da ‘hep ilk aşklara dönülür’ cümlesini haksız çıkarmayan anneye duyulan özlem kronolojik olarak incelenmiştir. Osman Fahri şiirleri özellikle 1916-1919 yılları arasında yoğun olarak ölüm dürtüsünün etkisi altında üretilmiş olduğu ve aslında şiirlerinde ölümü arzuladığı ve düşlemlediği ile ilgili bilgiler bulunmaktadır.  

A Story of a Broken Heart: Lost Object in the Osman Fahri’s Poems

Artworks always carry traces of the unconscious of their creators, any artwork could not occur abstracted from the unconscious of their creators. Osman Fahri a poet, who ended his life at the age of 30. Poems, written by him between 19091920 for his great love Sukufe Nihal. This study examines chronological the impressions of that great love that brought the poet to suicide, his feelings of love pain that reflected his outturn, the transformation of the life drive into death drive and once for all longing for mother that vindicate the proposition: revert to first love. Especially the poems written by Osman Fahri between the years of 1916-1919 written under the influence of death drive, he wishes and phantasies his own death.

Kaynakça

Çalışkan, Vedat ve Özbey, Ezgi (2016). Darülfünün’dan mezun ilk kadın coğrafyacı: Şükûfe Nihal (1897-1973), Türk Coğrafya Dergisi, 67: 61-66.

Çetindaş, Dilek (2010). Hüzünlü Bir Aşkın Biyografik Okuması: Şükûfe Nihal ve Yakut Kayalar, Tübar, 28: 155-169.

Freud, Sigmund (1912). On the Universal Tendency to Debasement in the Sphere of Love(Contributions to the Psychology of Love II) Standart Edition, Vol XI içinde. James Starchey (Ed.). The Hogart Press 2001, London. 177-190.

Freud, Sigmund (1920). Haz İlkesinin Ötesinde, Ben ve İd, Metis Yayınları, İstanbul.

İspirli, Serkan Alkan (2007). Osmanlı Kadınının Şiiri, Turkish Studies, International Periodical For the Languages, Literature and History of Turkish and Turkic, 2(4): 445-454.

Kayhan, Türkan Yeşilyurt (2005). Kadın Şairde Kadın: Şükûfe Nihal’in Şiirleri, Bilkent Üniversitesi Ekonomi ve Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara.

Kerman, Zeynep (1988). Osman Fahri Hayatı ve Şiirleri, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları, Ankara.

Özdem, Filiz (2006). İntiharı Seçmek, Belki de Kaderden Kuşkulanma Anı, Cogito, Freud ve Kültür, 26; 16-18.

Özenen, Ferhan (2009). Babayı Öldürmek ve Yaratıcılık, Psikanaliz Yazıları, 18, 23-31.

Özenen, Ferhan (2017). Ölüm Yaşam Olunca, Psikanaliz Buluşmaları, 10, 27-31.

Parman, Talat (2005). Sanatsal Yaratıcılık ve Psikanaliz, Psikanaliz Yazılar,ı 10, 99-111.

Parman, Talat (2009). Psikanalist ve Sanatçı, Psikanaliz Yazıları, 18, 15-22.

Phillips, Adams (2001). Poetry and Psychoanalysis, Promises, Promises, Essays on Literature and Psychoanalysis, Basic Books, New York: 1-34.

Sunat, Haluk (2011). Yaratıcı Sanatsal Edim ve Yüceltme’nin Psikanalitik Bağlamda Sorgulanışı, Doğu Batı, 56, 161-179.

Yeşilyurt, Türkan (2009). Yeni Kadın: Şükûfe Nihal, Folklor/Edebiyat, 15(59): 23-30.