Özer KÖSEOĞLU, Mustafa ŞEN
Kamu Sektöründe Performans Yönetimi: Politikalar, Uygulamalar ve Sorunlar
Kamu sektöründe performans ölçümü ve yönetimi, 20. yüzyılın başında ABD’de personel ve örgüt düzeyinde girişilen uygulamalarla başlamış, zaman içinde kapsamı, örgütsel görünürlüğü, yöntem ve amaçları değişerek gelişme göstermiştir. Performans yönetiminin kamu kurumlarında yaygınlaşması ise 1980’lerden sonra yeni kamu işletmeciliği reformlarının gündeme gelmesiyle birlikte söz konusu olmuştur. Bu çalışmada, kamu sektöründe performans ölçümü ve yönetimine ilişkin politikalar, uygulamalar ve bu süreçte karşılaşılan sorunlar karşılaştırmalı bir perspektiften incelenmektedir. Ülke karşılaştırmalarından elde edilen bulgular, Türkiye’de kamu sektöründe performans yönetimine geçiş süreci, bu kapsamdaki politikalar ve uygulamalarla kıyaslanarak ampirik araştırmalara konu edilmesi gereken bazı önerilere ulaşılmaktadır. Çalışma, ayrıca, genel olarak kamu sektöründe performans yönetimi yazınının gelişme seyriyle ilgili de ipuçları sunmaktadır.
Anahtar Kelimeler: Yeni Kamu İşletmeciliği, Kamu Sektöründe Performans Yönetimi, Karşılaştırmalı Kamu Yönetimi
Performance measurement and management in public sector traces back to the practices carried out at personnel and organizational levels in the US federal, state and local governments in the beginnings of the 20th century; but in time, has evolved through changes of content, organizational visibility, methods and aims. Performance management has been disseminated among public organizations when the new public management reforms arose in 1980s. In this study, policies, practices and problems related with performance measurement and management in public sector has been investigated with a comparative perspective. Empirical findings and policy experiences of various countries are compared with regard to both transition process to public sector performance management in Turkey, and policies and problems within this context. As a conclusion, premises and insights that are open to further empirical testing have been asserted. The paper, additionally, trails the development route of the public sector performance management literature
Anahtar Kelimeler: New Public Management, Public Sector Performance

Kaynakça

Alford, J. &Hughes, O. (2008). Public value pragmatism as the next phase of public management. The American Review of Public Administration, 38 (2), 130-148.

Barca, M. & Nohutçu, A. (2013). Kamu sektöründe stratejik yönetim ve Türk kamu yönetiminde stratejik planlama uygulamasına eleştirel bir bakış. A. Balcı, A. Nohutçu, N. K Öztürk ve B. Coş- kun (Ed.), Kamu yönetiminde çağdaş yaklaşımlar (s. 339-362). Ankara: Seçkin Yayınları.

Bartoli, A. (2008). The study of public management in France. In Wal- ter Kickert (Edt.), The study of public management in Europe and the US: A comparative analysis of national distinctiveness (p. 14-41). New York, NY: Routledge.

Bilge, S. & Kiracı, M. (2010). Kamu sektöründe iç denetim ve iç de- netimin başarıyla uygulanmasında rol oynayan faktörler: Kamu iç denetçileri üzerine bir araştırma. Ankara: Gazi Kitabevi Ya- yınları.

Boyle, G. A. (1999). Introduction: Processes, performance and best value in local government. Local Government Studies, 25 (2), 1-15.

Carter, N. & Greer, P. (1993). Evaluating agencies: Next steps and per- formance indicators. Public Administration, 71 (1/2), 407-416.

Cole, A. & Jones, G. (2005). Reshaping the state: Administrative re- form and new public management in France. Governance, 18 (4), 567–588.

Demirbaş, T. (2010). Türkiye’de yerel yönetimlerin faaliyet raporları ile saydamlığı sağlama çabaları: Belediyeler üzerine bir araştır- ma. F. Altuğ, Ö. Çetinkaya ve S. İpek (Der.), Mahalli idareler maliyesi üzerine yazılar (s. 287-316). Bursa: Ekin Yayınları.

DPT (2013). Boşluk değerlendirme raporu. Stratejik Yönetimde Ka- pasite Geliştirme Projesi, http://www.sp.gov.tr/tr/html/54/Stra- tejik+ Yonetimde+Kapasite+Gelistirme+Projesi, [Erişim Tarihi: 23.06.2014].

Frederickson, D. G. & Frederickson, H. G. (2006). Measuring the per- formance of the hallow state. Washington: Georgetown Univer- sity Press.

Guyomarch, A. (1999). ‘Public service’, ‘public management’ and the ‘modernization’ of French public administration. Public Admin- istration, 77 (1), 171-193.

Halligan, J. (2007). Reform design and performance in Australia and New Zealand. In T. Christensen & P. Laegreid (Eds.), Tran- scending new public management: The transformation of public sector reforms (p. 43-64). Hampshire: Ashgate Publishing.

Heinrich, C. J. (2002). Outcomes based performance management in the public sector: Implications for government accountability. Public Administration Review, 62 (6), 712-725.

Heinrich, C. J. (2011). Measuring public sector performance and effec- tiveness. B. Guy Peters & Jon Pierre (Eds.), Handbook of public administration (p. 25-37). London: Sage Publications.

Horner, L., Fauth, R. &Mahdon, M. (2006).Creating public value. London: The Work Foundation.

Kester, I., Painter, C. H. &Barrnes, C. (1993). Management in the pub- lic sector: Challenge and change. USA: Chapman&Hall.

Karacan, E. (2010). Performans esaslı bütçeleme sistemi ve Türkiye uygulaması. (DPT UzmanlıkTezi). Ankara: KozaYayıncılık.

Kuhlmann, S. (2010). Performance measurement in European local- governments: A comparative analysis of reform experiences in Great Britain, France, Sweden and Germany. International Re- view of Administrative Sciences, 76 (2), 331-345.

Long, E. & Franklin, A. L. (2004). The paradox of implementing the government performance and results act: Top-down direction for bottom-up implementation. Public Administration Review, 64 (3), 309-319.

Norman, R. (2007). Managing outcomes while accounting for outputs: Redefining “public value” in New Zealand’s performance man- agement system. Public Performance & Management Review, 30 (4), 536-549.

OECD (1997), In search of results: Performance management prac- tices, Paris: OECD.

O’flynn, J. (2007). From new public management to public value: Par- adigmatic change and managerial implications. The Australian Journal of Public Administration, 66 (3), 353-366.

Pollitt, C. &Bouckaert, G. (2011). Public management reform. Third Edition, New York: Oxford University Press.

Rouban, L. (2008). Reform without doctrine: Public management in France. International Journal of Public Sector Management, 21 (2), 133-149.

Sanderson, I. (2001). Performance management, evaluation and learn- ing in ‘modern’ local government. Public Administration, 79 (2), 297-313.

Schick, A. (2001). Getting performance measures to measure up. D. W. Forsythe (Eds.), Quicker, better, cheaper: Managing perfor- mance in American Government (p. 39-60). New York: Rock- feller Institute Press.

Songür, N. (2008). Belediyelerin stratejik planlama sürecindeki gerek- lilikleri yerine getirme durumları üzerine bir araştırma. Çağdaş Yerel Yönetimler, 17 (4), 63-86.

Songür, N. (2009). Belediyelerin stratejik planlama yaklaşımına bakış açıları. Çağdaş Yerel Yönetimler, 18 (4), 27-52.

State Service Commission (2002). New Zealand’s state sector reform: a decade of change. http://www.ssc.govt.nz/display/document. asp?NavID=82&DocID=2384,[Erişim Tarihi: 15.02.2014].

VanDooren, W., Bouckaert, G. &Halligan, J. (2010).Performance management in the public sector. New York: Routledge.

Yılmaz, O. (2001). Kamu yönetimi reformu: Genel eğilimler ve ülke deneyimleri. Ankara: DPT Yayını.