DİL PARTNERLİĞİ (TANDEM) YÖNTEMİNİN TÜRKÇE ÖĞRETMENİ ADAYLARININ KÜLTÜREL ZEKÂLARINA ETKİSİ: KARMA YÖNTEMLİ BİR YAKLAŞIM

Öz Bu çalışmada dil partnerliğinin Türkçe öğretmeni adaylarının kültürel zekâlarını geliştireceğinden hareketle hem nicel hem nitel yaklaşımların bir arada olduğu karma yöntem kullanılarak öğretmen adaylarının kültürel zekâlarının nasıl bir ivme kazandığı araştırılmıştır. Araştırmada nicel veri toplama aracı olarak Ang, Van Dyne, Koh, Ng, Templer, Tay ve Chandrasekar (2007) tarafından geliştirilen, İlhan ve Çetin (2014) tarafından ise Türkçeye geçerlik ve güvenirlik çalışmasının yapıldığı Kültürel Zekâ Ölçeği kullanılmıştır. Öğretmen adaylarının araştırmanın başında benzer kültürel zekâya sahip oldukları belirlenmiştir. Araştırmanın nitel verileri ise odak grup görüşmeleriyle toplanmış, her iki yöntemle toplanan veriler çalışmanın sonunda birleştirilerek kapsamlı bir yorumlamaya gidilmiştir. Araştırma sonucunda, farklı dil ve kültüre sahip öğrencilerle dil partnerliği sürecine giren Türkçe öğretmeni adaylarının, farklı kültürel özelliklere sahip bireylere yönelik önyargılı bir tutumdan kurtuldukları, farklı kültürden gelen bireylerle daha olumlu bir iletişim yolunu tercih etmeye başladıkları ve öntest sontest puanları karşılaştırıldığında kültürel zekâ puanlarının sontest lehine anlamı oranda farklılaştığı tespit edilmiştir.

Kaynakça

Akın, E. (2016). Türkçe öğretmen adaylarının kültürlerarası duyarlılıklarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi (Siirt üniversitesi örneği). Turkish Studies, 11(3), 29-42.Ang, S., Van Dyne L. and Koh, C. (2006). Personality correlates of the four-factor model of cultural intelligence Group Organization Management, 31(1), 100-123. DOI: 10.1177/1059601105275267.

Ang, S., Van Dyne, L., Koh, C., Ng, K. Y., Templer, K. J., Tay, C. and Chandrasekar, N. A. (2007). Cultural intelligence: Its measurement and effects on cultural judgment and decision making, cultural Adaptation and task Performance. Management and Organization Review, 3(3) 335-371. DOI: 10.1111/j.1740-8784.2007.00082.x.

Appel, M. C. (1999). Tandem language learning by e-mail: Some basic principles and a case study. CLCS Occasional Paper No. 54. Dublin: Tirinity College.

Appel, M. C. and Mullen, T. (2000). Pedagogical considerations for a web-based tandem language learning envireonment. Computers & Education, 34, 291-308.

Banks, J. A. (2010). Multicultural education: Characteristics and goals. In J. A. Banks & C.A.M Banks (Eds.), Multicultural education: Issues and perspectives (7th ed.) (pp. 3-26). Hoboken: Wiley.

Banks, J. A. (2013). Çokkültürlü eğitime giriş (Çev. Editörü H. Aydın, Beşinci Baskıdan Çeviri) Ankara: Anı Yayıncılık.

Başbay, A., Kağnıcı, D. Y. ve Sarsak, F. (2013). Eğitim fakültelerinde görev yapmakta olan öğretim elemanlarının çokkültürlü yeterlik algılarının incelenmesi. Turkish Studies, 8(3), 47-60.

Brammerts, H. (1996). Language learning in tandem using the internet. In M. Warschauer (Ed.), Telecollaboration in Foreign Language Learning: Proceedings of the Hawai’i Symposium (Technical Report 12) (pp 121-130). Hawai: Second Language Teaching & Curriculum Center.

Calvert, M. (1999). Tandem: A vehicle for language and intercultural learning. Language Learning Journal, 19(1), 56-60. DOI: 10. 1080/09571739985200111.

Chartock, R.K. (2010). Strategies and lessons for culturally responsive teaching: A primer for K-12 teachers. Boston, MA: Pearson.

Creswell J. W. and Plano Clark, V. L. (Eds.). (2015). Karma yöntem desen seçimi. (Çev. Editörleri Y. Dede ve S. B. Demir, Bölüm Çev. A. Delice, İkinci Baskıdan Çev.) Karma Yöntem Araştırmaları Tasarımı ve Yürütülmesi (İkinci Baskı) içinde (s. 61-116). Ankara: Anı Yayıncılık. (Eserin orijinali 2011’de yayımlandı).

Cziko, G. A. (2004). Electronic tandem language learning (etandem): A third approach to second language learning for the 21st century. CALICO Journal, 22(1), 25- 39.

Çoban, A. E., Karaman, N. G. ve Doğan, T. (2010). Öğretmen adaylarının kültürel farklılıklara yönelik bakış açılarının çeşitli demografik değişkenlere göre incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 10(1), 125-131.

Earley, P. C. and Ang, S. (2003). Cultural intelligence: Individual interactions across cultures. Stanford, CA: Stanford University Press.

Ekiz, D. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (3. Baskı). Ankara: Anı Yayıncılık.

Goh, M. (2012). Teaching with cultural intelligence: Developing multiculturally educated and globally engaged citizens. Asia Pasific Journal of Education, 32(4), 395-415. DOI: 10.1080/02188791.2012.738679.

İlhan, M. ve Çetin, İ. (2014). Kültürel zekâ ölçeğinin Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 94-114.

Karaçam, M. Ş. ve Koca, C. (2012). Beden eğitimi öğretmen adaylarının çokkültürlülük farkındalıkları. Spor Bilimleri Dergisi, 23(3), 89-103.

Kızıltan, N. (2012). Teaching Turkish through teletandem. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 46, 3363-3367.

Kolb, D. A. (1976). Management and the learning process. California Management Review, 18(3), 21-31.

Little, D. (2001). Learner autonomy and the challenge of tandem language learning via the Internet. In A. Chambers & G. Davies (Eds.), ICT and language learning: A European perspective (pp. 29-38). Lisse, The Netherlands: Sweets & Zeitlinger Publishers.

Little, D. and Helmut, B. (1996). A guide to language learning in tandem via the internet. CLCS Occasional Paper No. 46. Dublin: Tirinity College.

Little D. and Ushioda E. (1998). Designing, implementing and evaluating a project in tandem language learning via e-mail. ReCALL, 10(1), 95-101.

MEB (2002). Öğretmen yeterlikleri. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı Öğretmen Yetiştirme ve Eğitimi Genel Müdürlüğü Yayınları.

Mercan, N. (2016). Çok kültürlü ortamlarda kültürel zekânın kültürler arası duyarlılık ile ilişkisine yönelik bir araştırma. Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 9(1), 1-13.

Polat, İ. ve Kılıç E. (2013). Türkiye’de çokkültürlü eğitim ve çokkültürlü eğitimde öğretmen yeterlilikleri YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 352-372.

Schwienhorst, K. (2002). Evaluating tandem language learning in the MOO: Discourse repair strategies in a bilingual internet project. Computer Assisted Language Learning, 15(2), 135-145. DOI: 10.1076/call.15.2.135.8194.

Sternberg, R. J. (1986). A framework for understanding conceptions of intelligence. In R. J. Sternberg & D. K. Detterman (Eds.), What is intelligence? Contemporary viewpoints on its nature and definition (pp. 3-15). Norwood, NJ: Ablex.

Şengül, K. (2016). Türkçe öğretmeni adaylarının kültürlerarası iletişim duyarlılıkları. II. Uluslararası Dil Eğitimi ve Öğretimi Sempozyumu’nda sunulmuş sözlü bildiri. Belgrad Üniversitesi, Belgrad.

Thomas, D.C. and Inkson, K. (2004). Cultural intelligence: People skills for global business. San Francisco: Berrett-Koehler.

Van Dyne, L., Ang, S., and Livermore, D. (2010). Cultural intelligence: A pathway for leading in a rapidly globalizing world. Leading across differences. In K.M. Hannum., B. McFeeters, & L. Booysen (Eds.), Leadership across differences: Cases and perspectives (pp. 131-138) San Francisco, CQ: Pfeiffer.

Van Dyne, L., Ang, S., Ng, K. Y., Rockstuhl, T., Tan, M. L. and Koh, C. (2012). Sub-dimensions of the four factor model of cultural intelligence: Expanding the conceptualization and measurement of cultural intelligence. Social and Personality Psychology Compass 6(4), 295-313, DOI: 10.1111/j.1751-9004.2012.00429.x.

Vavrus, M. (2002). Transforming the multicultural education of teachers: Theory, research and practice. Columbia University New York and London: Teachers College Press.

Wasonga, T. A. and J. A. Piveral (2004). Diversity and the modeling of multicultural principles of education in a teacher education program. Multicultural Perspectives, 6(3), 42-47. DOI: 10.1207/s15327892mcp0603 9.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.