ZİHİN ENGELLİ ÖĞRENCİLERE ÇIKARMA İŞLEMİ ÖĞRETİMİNDE SABİT BEKLEME SÜRELİ ÖĞRETİMLE SUNULAN NOKTA BELİRLEME TEKNİĞİNİN ETKİLİLİĞİ

Öz Bu araştırmanın amacı, sabit bekleme süreli öğretim yöntemiyle sunulan nokta belirleme tekniğinin zihin yetersizliği olan bireylere çıkarma işlemi öğretiminde etkililiğini, kalıcılığını ve genellemesini belirlemektir. Araştırmada zihin yetersizliği olan üç öğrenci yer almıştır. Tek denekli araştırma desenlerinden denekler arası yoklama evreli çoklu yoklama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın bağımsız değişkeni sabit bekleme süreli öğretim yaklaşımına dayalı olarak sunulan nokta belirleme tekniği, bağımlı değişkeni ise zihin yetersizliği olan öğrencilerin çıkarma işlemini öğrenmeleridir. Uygulama süreci, araştırmacı tarafından; yoklama, öğretim, izleme ve genelleme oturumları olarak düzenlenmiştir. Tüm oturumlar birebir öğretim düzenlemesi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın bulguları sabit bekleme süreli öğretim yaklaşımına dayalı olarak sunulan nokta belirleme tekniğinin çıkarma işlemlerinin öğretiminde etkili olduğunu gösterir niteliktedir. Ayrıca, öğrenilen becerinin öğretim bittikten on gün ve yirmi gün sonrasında korunduğu, farklı kişilere ve ortamlara genelleyebildiği ve sosyal geçerlikle ilgili sorulara öğretmenlerin verdikleri cevaplar incelendiğinde sosyal olarak geçerli olduğu söylenebilir.

Kaynakça

Ault, M. J., Gast, D. L., Wolery, M. ve Doyle, P. M.. (1992). Data collection and graphing method for teaching chained tasks with the constant time delay procedure. Teaching Exceptional Children, 24 (2), 28-33.

Berry, D. (2007). The effectiveness of the touchmath curriculum to teach addition and subtraction to elementary aged students identified with autism. (http://www.touchmath.com/pdf/TouchmathAutism.pdf, Ağustos 2013 tarihinde erişildi).

Çalık, N. (2008). Genel egitim sınıflarında egitim gören zihin engelli ögrencilere temel toplama becerilerinin ögretiminde nokta belirleme tekniğinin etkililiğinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Özel Eğitim Anabilim Dalı.

Çalık, N. C. ve Kargın, T. (2010). Effectiveness of the Touch Math technique in teaching addition skills to students with intellectual disabilities. International Journal of Special Education, 25 (1), 195-204.

Dulgarian, D. (2000). TouchMath intervention vs. traditional intervention: is there a difference. (http://www.touchmath.com/pdf/TouchMathIntervention.pdf, Eylül 2013 tarihinde erişildi).

Eliçin, Ö., Dagseven-Emecen, D. ve Yıkmış, A. (2013). Zihin engelli çocuklara doğrudan öğretim yöntemiyle temel toplama işlemlerinin öğretiminde nokta belirleme tekniği kullanılarak yapılan öğretimin ekliliği. MÜ Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 37, 118-136.

Fletcher, D., Boon., R. T. ve Cihak, D. F. (2010). Effects of the touchmath program compared to a number line strategy to teach addition facts to middle school students with moderate intellectual disabilities. (http://www.touchmath.com/pdf/ AutismDDJournalSept2010. pdf, Ağustos 2013 tarihinde erişildi).

Hanrahan, J. P., Rapagna, S. ve Poth, K. (1993). How children vvith learning problems leam addition: a longitudinal study. Canadian Journal of Special Education, 9, 101-109.

Kırcaali-İftar, G., Ergenekon, Y. ve Uysal, A. (2008). Zihin özürlü bir öğrenciye sabit bekleme süreli öğretimle toplama ve çıkarma öğretimi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8 (1), 309- 320.

Kırcaali-İftar, G. ve Tekin E. (1997). Tek denekli araştırma yöntemleri. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.

Koscinski, S. T. ve Gast,D. L. (1993). "Use of constant time delay in teaching multiplication facts to students with learning disabilities., Journal of Learning Disabilities, 26 (8), 533-546

Kot, M., Terzioğlu,N.K., Aktaş, B. ve Yıkmış, A. (2018). Effectıveness of touch math technıque: Meta-Analysis. European Journal of Special Education Research, 3(4), 110-111.

Mays, D. (2008). Touchmath: an intervention to work. (http://www.touchmath. com/pdf/MaysTouchmathResearch.pdf , Ağustos 2013 tarihinde erişildi). MEB (2006). Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliği.

Miller, S. ve Mercer, C. D. (1997). Educational aspects of mathematics disabilities. Journal of Learning Disabilities, 30, 47-56.Newman, T. M. (1994). The effectiveness of a multisensory approach for teaching addition to children vvith Down syndrome. Montreal: Unpublished master's thesis, McGill University.

Nuhoğlu, H ve Eliçin Ö. (2013). Nokta belirleme tekniğinin (Touch Math) matematik becerilerinin öğretiminde kullanımı. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 14(1) 21-36

Pupo, M. (1994). Teaching intellectually disabled students addition through a multisensory approach. Montreal: Unpublished master's thesis, McGiII University.

Rudolph, A. C. (2008). Using touchmath to improve computations. (http://www. touchmath.com/pdf/RudolphResearch.pdf, Eylül 2013 tarihinde erisildi)

Scott, K.S. (1993). Multisensory mathematics for children with mild disabilities. Exceptionalty, 4(2), 97-111.

Simon, R., Hanrahan, J. ( 2004 ). An evaluation of the Touch Math method for teaching addition to students vvith learning disabilities in mathematics . European Journal of Special Needs Education, 19 ( 2) , 191-209.

Strand, L. (2001). The touchmath program and it’s effect on the performance of first graders. (http://www.touchmath.com/pdf/FirstGrade.pdf, Ağustos 2013 tarihinde erişildi).

Tekin, E. ve Kırcaali-İftar, G. (2001). Özel eğitimde yanlışsız öğretim yöntemleri. Ankara: Nobel Yayınları.

Terzioğlu, N.K., ve Yıkmış, A. (2018). Otizm spektrum bozukluğu olan öğrencilere temel çıkarma işlemi öğretiminde nokta belirleme tekniğinin etkililiği. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 19(1), 1-27.

Tongal, S. S. (2010). Zihinsel yetersizliği olan çocuklara adı söylenen kesrin resimli kart üzerinde gösterilmesi becerisinin öğretiminde sabit bekleme süreli öğretimin etkililiği. Yayınlanmamıs Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

Valesco, V. (2009). Effectiveness of touch math in teaching addition to kindergarten students. (http://gradworks.umi.com/1472250.pdf, Eylül 2013 tarihinde erisildi)Vinson, B. M. (2004). A Faoundational research base for the touchmath program. (http://www.touchmath.com/pdf/TouchMathResearchBase.pdf, Ağustos 2013 tarihinde erişildi)

Wisniewski, Z. G., ve Skarbek, D. (2002). How effective is touchmath for improving students with special needs academic achievement on math addition mad minute timed tests. (http://www.touchmath.com/pdf/Wisniewski-SkarbekPaper.pdf, Ağustos 2013 tarihinde erişildi)

Wolery, M., Ault, M. J., Doyle, P. M., ve Gast, D. L. (1986). Comparison of instructional strategies: A literature Review. Yayımlanmamış Çalışma, University of Kentucky, Lexington, ABD.

Yıkmış, A. (2005). Etkileşime dayalı matematik öğretimi. Ankara: Kök Yayıncılık

Yıkmış, A. ve Eldeniz Çetin, M. (2010). Zihin engelli öğrencilere bölme işleminin öğretiminde sabit bekleme süreli öğretimin etkililiği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi, 2(10), 69-78.

Yıkmış, A. ve Karabulut A. (2011). İlköğretimde kaynaştırma: matematik öğretimi için alternatif yaklaşım. Eğitimci Öğretmen Dergisi (3), 25-29