TÜRKÇE DERSİ ÖĞRETİM PROGRAMINI DEĞERLENDİRME ÖLÇEĞİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Öz Bu araştırmanın temel amacı, öğretmenlerin İlkokul Türkçe Dersi Öğretim Programını değerlendirmesini sağlayacak bir ölçme aracı geliştirmektir. Bu amaç doğrultusunda, program geliştirme ve değerlendirme kaynakları da dikkate alınarak bir ölçek oluşturulmuştur. Pilot çalışması yapılmak üzere hazırlanan ilk ölçekte 47 madde yer almış ve maddeler beşli Likert olarak oluşturulmuştur. Güvenirlik ve geçerlik çalışmaları kapsamında ölçek, Adana, Mersin, Urfa, Mardin, Gaziantep, İstanbul, Kayseri ve Hatay illerinde  birinci sınıf okutan 210 öğretmene uygulanmıştır. Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri ile ölçeğin yapı geçerliği sınanmış; ayrıca ölçüt bağıntılı geçerliğine bakılmıştır. Açımlayıcı faktör analizi sonucunda, faktör yükü .50'nin altında olan veya iki faktöre birden yüklenen maddeler atılmış, beş faktörlü 26 maddelik bir yapı ortaya çıkmıştır. Ölçeğin alt faktörleri, “kazanım, tema, ölçme ve değerlendirme, dil bilgisi ile ilk okuma yazma” olarak adlandırılmıştır. Ortaya çıkan bu beş faktörlü yapı, doğrulayıcı faktör analizi ile sınanmıştır. Sonuçta ölçeğin iyi uyum değerlerine sahip olduğu belirlenmiştir. Bu ölçeğin güvenirliğini test etmek için Cronbach Alfa güvenirlik katsayıları, maddeler ve alt ölçekler arasındaki korelasyon katsayıları hesaplanmıştır. Sonuç olarak, "Türkçe Dersi Öğretim Programını Değerlendirme Ölçeği"nin güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı olduğu saptanmıştır.

Kaynakça

Baş, G. (2016). Eğitim programlarını değerlendirme ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Journal of Educational Studies, 3(1), 53-80.

Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: PegemA Yayınevi.

Demirel, Ö. (2005). Eğitimde program geliştirme. 8. Baskı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Durukan, E. (2013). Öğretmen görüşleri açısından Türkçe dersi öğretim programı kazanımları. Giresun Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 5(8), 1-14.

Epçaçan, C., & Erzen, M. (2008). İlköğretim Türkçe dersi öğretim programının değerlendirilmesi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(4), 182-202.

Erden, M. (1993). Eğitimde program değerlendirme. 1. Baskı. Ankara: Pegem Personel Eğitim Merkezi Yayınları.

Güven, A. Z. (2011). İlköğretim II. kademe Türkçe dersi öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri. Buca Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 121-133.

Hooper, D., Coughlan, J., & Mullen, M. R. (2008). Structural equation modelling: guidelines for determining model fit. The Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53 - 60, Retrieved February 20, 2019, from www.ejbrm.com.

Hu, L.,& Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling: A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.

Jöreskog, K. G., & Sörbom, D. (1993). Lisrel 8 : Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Lincolnwood, IL: Scientific Software International. Karakoç Öztürk, B. (2008). İlköğretim altıncı sınıf Türkçe dersi öğretim programı okuma alanının öğretmen görüşlerine göre değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Çukurova Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Adana.

Kırmızı, F. S., & Akkaya, N. (2009). Türkçe öğretimi programında yaşanan sorunlara ilişkin öğretmen görüşleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 25 (1), 42-54.

Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. New York: Guilford Publications, Inc.

Kline, R. B. (1998). Principles and practice of structural equation modeling. New York: The Guilford Press.

Korkmaz, İ. (2007). Yeni ilköğretim birinci sınıf programının öğretmenler tarafından değerlendirilmesi, Retrieved March 01, 2019, from http://www.sosyalbil.selcuk.edu.tr/sos_mak/makaleler%5C%C4%B0sa%20KORKMAZ%5CKORKMAZ,%20%C4%B0sa.pdf

Marsh, C. J., & Willis, G. (2007). Curriculum: Alternative approaches, ongoing issues (4th ed.). Upper Saddle River, NJ: Pearson Education, Inc.

Menteşe, H.,& Gündoğdu, K. (2016) Ortaokul Türkçe dersi öğretim programının öğretmen görüşlerine göre incelenmesi. International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 11(3), 1723-1752

Ornstein, A. C.,& Hunkins,. F.P. (2009). Curriculum: Foundations, principles and issues. Boston: Allyn and Bacon.

Sağırlı, M. (2006). Ses temelli cümle yönteminin ilkokuma-yazma öğretimi süreç ve etkinlikler üzerindeki başarısının uygulama öğretmenleri tarafından değerlendirilmesi, Ulusal Sınıf Öğretmenliği Kongresi, Gazi Üniversitesi, Ankara: Kök Yayıncılık.

Şahin, İ. (2007). Yeni ilköğretim 1. kademe Türkçe programının değerlendirilmesi. Elementary Education Online, 6(2), 284-304.

Tabachnick, B. C., & Fidell, L. S. (2001). Using multivariate statistics (4th ed.). Needham Heights, MA: Allyn and Bacon.

Tavşancıl, E. (2005). Tutumların ölçülmesi ve spss ile veri analizi. Ankara: Nobel Yayınevi

Turan, M.,& Akpınar, B. (2008). İlköğretim Türkçe dersi ilkokuma-yazma öğretiminde kullanılan ses temelli cümle ve bitişik-eğik yazı yöntemlerinin değerlendirilmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 18(1), 121-138.

Varış, F. (1988). Eğitimde program geliştirme. (4. Baskı), Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Yayınları No:157.

Yaman, H. (2009). İlköğretim Türkçe dersi programının kalabalık sınıflarda uygulanabilirliğine ilişkin öğretmen görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9 (1), 329-359.

Willis, G. (1988). “The human problems and possiblities of curriculum evaluation”, L. E. Beyer ve M. W. Apple (Ed), The Curriculum: Problems, Politics, and Possibilities, ss: 315-333, New York: Sunny Press.

46520 12848

Arşiv