Türk Eğitim Sisteminde Yeni Kanun (4+4+4) Değişikliği Üzerine Düşünceler

Türk eğitim sistemi, hükmet politikaları veya Milli Eğitim Bakanlığı (özellikle Talim Terbiye Kurulu)’nın tutumu gereği her dönem değişikliklere uğramaktadır. Oysa bir ülkenin en istikrarlı ve uzun vadeli devlet politikası oluşturması gereken kurumu Eğitim Bakanlığıdır. Yeni yasalaşan 5.1.1961 tarihli ve 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanununun 7 inci maddesinin birinci fıkrasındaki değişiklikle, zorunlu öğretim süresi 12 yıla çıkarılıp kademeler 4+4+4’e ayrılıyor. Kanun değişikliği, eğitim sisteminin yeniden yapılandırılmasını tartışmaya açıyor. Yasanın mantığı, çocukların yeteneklerine göre erkenden yönlendirilmesi ve meslek eğitiminin canlandırılması gerekçesiyle yeniden düzenlenmesi ihtiyacından yapıldığı savunulmaktadır. Bu çalışma, getirilen değişikliğin olumlu ve olumsuz yanlarını demokratik kitle örgütleri ve üniversitelerin önerileri çerçevesinde şekillendirmeyi amaçlamaktadır. Betimsel bir çalışma olup, eğitim bilimi alanında gittikçe azalan Betimsel çalışmalara olan gereksinimi de yeniden tartışmaya açmayı hedeflemektedir.

Thoughts Upon New Regulation Change (4+4+4) in Turkish Education System

Turkish education system, as a part of governmental policies and due to ministry’s attitude, changes termly. However the most crucial governmental policy of a country, which must be consistent and long-term, is education. With a recent regulation “ dated 5.1.1961 and the law no. 222 and 7th matter 1st clause of Education Law” it is aimed to elevate compulsory Education to 12 years and divided its levels into 4+4+4. This amendment in the law aims to turn Education system to a new format. According to the government, there a son of employing this law is to lead children, depending on their abilities, to their future professions and to animate the vocational education. This study aims at shaping the positive and negative sides of the amendment based on universities’ and non-governmental organizations’ suggestions. Being a descriptive study, its purpose is also to discuss the necessity of descriptive studies, which decrease gradually in pedagogy.

Kaynakça

AB Komisyon(2012) Almanya eğitim sistemi. Retrieved May 22, 2012, from eacea.ec.europa.eu/education/eurydice/documents/.../DE_EN.pdf

AÇEV(2012). 222 sayılı ilköğretim ve eğitim kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi” ile ilgili görüş ve öneriler. Retrieved April 23, 2012, from http://www.acev.org/docs/default-document-library/yeni_kanun_teklifi_okul_oncesi_egitim.pdf.

Ankara üniversitesi raporu (2012). 222 sayılı ilköğretim ve eğitim kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi” ile ilgili görüş ve öneriler. Retrieved April 16, 2012, from http://www.bilimania.com/haber/766/4-4-4-duyurusu-

Anıl, D. (2009). Uluslararası öğrenci başarılarını değerlendirme programında Türkiye’deki öğrencilerin fen bilimleri başarılarını etkileyen faktörler. Eğitim ve Bilim Dergisi, 34(152),87-100.

Aydınonat, E. (2012). Gelişmiş ülkelerde kademeli eğitim var mı? Retrieved April 29, 2012, from http://www.tepav.org.tr/upload/files/ 1330340023-. Gelismis_Ulkelerde_Kademeli_Egitim_Var_mi.pdf

Boğaziçi üniversitesi raporu (2012). 222 sayılı ilköğretim ve eğitim kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi” ile ilgili görüş ve öneriler. Retrieved April 18, 2012, from http://www.fed.boun.edu.tr/default.asp?MainId=18

Brenner, Peter J. (2006). Schule in Deutschland. Stuttgart: Verlag W. Kohlhammer

Daş, R. & Varol, N.(2001). Günümüzde uzaktan eğitim uygulamalarına genel bakış. UBMK 2001 Ulusal Bilişim – Multimedya Konferansı (pp.53-62). Elazığ: Fırat Üniversitesi.

Erdoğan, İ. (2007). 17. Milli Eğitim Şurası açış konuşması. Retrieved May 23, 2012, from http://ttkb.meb.gov.tr/ meb_iys_dosyalar /2012_06/ 06021327_ 17_ sura.pdf

Eşme, İ. (2007). Türkiye’de mesleki ve teknik eğitimin bugünkü durumu ve sorunları: Uluslararası Mesleki Ve Teknik Eğitim Konferansı (pp.15-117). Ankara: Yüksek Öğretim Kurumu.

Gardner, H. (2002). The unschooled mind: how children thik and how schools should teach. Basic Book, New York.

Genel Üniversite Raporları (2012). 222 sayılı ilköğretim ve eğitim kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi” ile ilgili görüş ve öneriler. Retrieved April 16, 2012, from http://egitimtercihi.com/index.php/gundem/1274-ueniversiteler-444e-kars-seslerini-yuekseltti.html.

İnal, K.(2012). Kesintisiz zorunlu kamusal bilimsel eğitim. Eğitim-Sen Bilimsel Kurul Çalıştayı. Retrieved May 10, 2012, from http://www.egitimsen.org.tr/

Karasar, N.(1982). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Rehber Yayınevi

Kurul, N. (2012). Kesintisiz zorunlu kamusal bilimsel eğitim. Eğitim-Sen Bilimsel Kurul Çalıştayı. Retrieved May 10, 2012, from http://www.egitimsen.org.tr/

Kuzgun, Y. ve Deniz D. (2004). Bireysel farklılıklar ve eğitimde yansımalar(Böl.2). Kuzgun, Y. & Deniz, D. (eds.), Ankara: Nobel Yay.

Kuzgun, Y. (2004). Eğitimde bireysel farklılıklar; zekâ ve yetenekler. (ed.) Kuzgun, Y. & Deniz, D. (eds.), Ankara: Nobel Yay.

MEB Verileri (2007, 2008, 2009, 2010, 2011). Mesleki ve Genel Öğretim verileri. Retrieved March 23, 2012, from http://sgb.meb.gov.tr/ istatistik/meb_istatistikleri_orgun_egitim_2011_2012.pdf

Mıkhael, S. (2007). A North American perspective: Canada and USA. Uluslararası Mesleki Ve Teknik Eğitim Konferansı (pp.157-174). Ankara: Yüksek Öğretim Kurumu.

Odabaşı, B.(2012). Mesleki ve teknik ön lisan programlarında kalite arayışı: sınavsız geçiş. EAB2012 Sempozyum(pp.2179-2189). İstanbul: Yıldız Tek. Ünv.

ODTÜ Raporu (2012). 222 sayılı ilköğretim ve eğitim kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanun teklifi” ile ilgili görüş ve öneriler. Retrieved April 18, 2012, from http://www.oed.org.tr/oed/images//.

Öz, V. Almanya eğitim sistemi (Almanya Mainz Başkonsolosluğu Eğitim Ataşesi). Retrieved April 01, 2012, from http://www.junior.projevi.org/education/AlmanEgitimSistemiHakkinda.pdf.

Özdemir, E. Alman meslek eğitim sistemi ve Türkiye ile karşılaştırılması. Retrieved May 20, 2012, from Http://www.tobb.org.tr/AvrupaBirligiDairesi/Dokumanlar/Faaliyetler/MeslekiEgitim/Almanya.pdf.

Özer, A. (2012). 4+4+4 sitemi ile ilgili görüşler. Retrieved April 18, 2012, from http://www.kamudanhaber.com/sendika/egitimbir-sen/gaz-almak-icin-degil-sonuc-almak-icin-eylem-yapariz-h84689.html

Özkul, A. E. (2007). Mesleki ve teknik eğitimde uluslararası uygulamalar: Kore ve Japonya örneği. Uluslararası Mesleki Ve Teknik Eğitim Konferansı (pp.175-192). Ankara: Yüksek Öğretim Kurumu.

PISA Verileri (2012). PISA OECD ülke verileri. Retrieved March 22, 2012, from http://www.pisa.oecd.org/pages/0,2987,en_32252351 _32235731_1_1_1_1_1, 00.html

Reid, V. (2007). Vocation education & training. Uluslararası Mesleki Ve Teknik Eğitim Konferansı (pp.147-156). Ankara: Yüksek Öğretim Kurumu.

Reinhard, R. (2007). Mesleki eğitim öğretim sisteminin güçlendirilmesi projesi. Uluslararası mesleki ve teknik eğitim konferansı (pp.147-156). Ankara: Yüksek Öğretim Kurumu.

Saban, A. (2002). Çoklu zekâ teorisi ve eğitim. Ankara: Nobel Yay.

Semerci, N. Japonya ve Almanya eğitim sistemine genel bir bakış eğitim açısından Türkiye ile karşılaştırma. Retrieved April 10, 2012, from http://web.firat.edu.tr/sosyalbil/dergi/arsiv/cilt10/sayi1/159-1681.pdf.

Şen F. & Sedef, K. ( 1999). Türkiye’den Avrupa topluluğuna göç hareketleri. İstanbul: Önel yayınevi.

Tatlıdil, E. (1987). Yurtdışında çalışan işçi çocuklarının yurt dışında ve yurda dönüşlerinde eğitim sorunları. Seminer Dergisi, Sayı.5, 282-297.

Tezcan, M.(1987). Yurt dışından dönen gençlerin uyum sorunları, eğitim sistemi ve topluma uyum. Ankara: Engin Kitabevi.

TOBB(2012). Alman mesleki eğitim sisteminde özel sektörün rolü ve ülkemiz mesleki eğitim ve oda sistemi için çıkarımlar. Almanya Mesleki Eğitim Raporu. Retrieved April 22, 2012, from http://www.tobb.org.tr/AvrupaBirligiDairesi/Dokumanlar/ Faaliyetler/ MeslekiEgitim/ Almanya.pdf,

UNESCO(2012). Education for monitoring report. Retrieved March 23, 2012, from http://www.unesco.org/new/en/education/themes/leading-the-international-agenda/efareport/

Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2004). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yay.