ATATÜRK DÖNEMİNDE TÜRKİYE’DE TARIMIN GELİŞİMİNDE ALMAN ETKİSİ

Ankara’da kurulan Büyük Millet Meclisi Hükümeti’nin 1923 yılında LozanAntlaşması’nı imzalamasıyla birlikte Anadolu’da yeni bir Türk Devleti’nin kurulduğu dünyatarafından da resmen kabul edilmiş oldu. Ancak Lozan Antlaşması bedeli ağır olan savaşsüreçlerinin bir sonucuydu. Ülkenin yetişmiş insan gücü savaşlarda yok olmuş, Türkiyekalkınmak için yetişmiş insan gücüne ve her çeşit uzmana muhtaç hale gelmişti. I. DünyaSavaşı’nın galip devletlerinden İngiltere ve yanı sıra Fransa; Türkiye’yi, Cumhuriyet’in ilkyıllarında dış politikada yalnızlaştırmaya çalıştı. Yalnızlık konusunda Türkiye ile benzer birkaderi paylaşan bir diğer ülke de Weimar Cumhuriyeti Almanya’sıydı. Almanya ve Türkiyebu süreçte dış politikada birbiriyle iş birliği yapan iki ülke oldu. Cumhuriyet’in ilk yıllarında Türkiye’de savaşların meydana getirdiği yetişmiş insangücü eksikliğini büyük ölçüde Almanlar karşıladı. Alman uzmanlar ve bilim insanları budönemde Türkiye’de mühendislikten, sanayiye, tarımdan, hayvancılığa, vb. pek çok alandadanışmanlık sunarak ülkenin gelişimine katkı sundular. Almanların etkilerinin görüldüğüalanların başında tarım geldi. Cumhuriyetin ilk yıllarında, Türkiye’nin ekonomisi büyükölçüde tarıma dayalıydı. Buna karşın tarım sektörünün ciddi sorunları vardı. Bu sorunlarınçözülmesi; Türkiye’de tarımın gelişimi açısından son derece gerekliydi. Bu aşama Türkiyetarım sektörünün sorunlarını çözebilmek için yurt dışından getirdiği uzmanlara çeşitliraporlar hazırlattı. Alman ziraat uzmanları ve bilim insanları Türkiye’de tarımın sorunlarınınbelirlenmesinde ve atılacak adımlarla ilgili önemli katkılar sundular. Bunun yanı sıraTürkiye’de açılan ziraat okullarında görevlendirilen Almanlar, yeni kadroların yetişmesineakademik olarak destek de oldular. Böylece Atatürk Döneminde Türkiye’de tarım alanındaönemli gelişmeler kaydedildi. Bu makalede Almanların Türkiye’de tarımın gelişimine olanetkileri üzerinde durulacaktır. 

THE GERMAN EFFECT IN THE DEVELOPMENT OF AGRICULTURE IN TURKEY DURING ATATÜRK PERIOD

 Upon the signing of the Treaty of Lausanne in 1923 by the Grand National AssemblyGovernment formed in Ankara, it was also officially recognized by the world that a newTurkish State was established in Anatolia. However Treaty of Lausanne was a result of thewars which caused severe conclusions. The trained human power of the country had diedout in the wars, and Turkey had become dependent on qualified manpower and professionalsin order to develop. Moreover Britain and as well as France, the victorious states of WorldWar I tried to isolate Turkey in foreign politics during the first years of the Republic. TheGerman Weimar Republic, which had a similar fate with Turkey at the time regarding thesaid isolation. Germany and Turkey had collaborated in foreign policy during this process. Germany had met lack of qualified man power resulted with wars in Turkey in thefirst years of Republican era. German experts and scientists contributed to the developmentof the country within this period by offering consultancy in so many different fields fromengineering and industry to agriculture, animal husbandry etc. in Turkey. Agriculture wasthe preliminary field that Germans had affected. Economy of Turkey was highly based onagriculture in the first years of the Republic. However, agriculture sector had big problems. Itwas essential to solve these problems to develop agriculture sector in Turkey. Turkey had theexperts coming abroad prepare various reports to solve these problems. German agriculturalexperts and scientists had made great contributions in determining agricultural problems inTurkey and measures to be taken. In addition, Germans who were appointed to agriculturalschools in Turkey had helped to bring up new teams. Therefore, great developments had beenachieved during Atatürk Era in Turkey. In this article, German effect in the development ofagriculture in Turkey will be pointed out. 

Kaynakça

Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi

DAĞLI, Erkan, “Atatürk Dönemi Alman Büyükelçileri 1923-1938” SelçukÜniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Anabilim Dalı Atatürk İlkeleri veİnkılap Tarihi Bilim Dalı, Konya, 2013.

Cumhuriyet

AFETİNAN A., İzmir İktisat Kongresi (17 Şubat-4 Mart 1923), Atatürk Kültür, Dilve Tarih Yüksek Kurumu Türk Tarih Kurumu yay., Ankara, 1989.

AKMAN, Numan, “Cumhuriyet Döneminde Sığırcılık” Cumhuriyet DönemiTürkiye Ansiklopedisi 9. Cilt, ss.2430-2437, İletişim yay., İstanbul, 1983.

AKMAN, Arif, “Yüksek Ziraat Enstitüsü’nün Öyküsü”, Gıda(1990), Yıl 15,Sayı:(1), Ocak-Şubat, ss,3-12. E.T.27.02.2018 http://dergipark.gov.tr/download/article-file/78503 E.T.27.02.2018.

AKMAN, Arif, “Türkiye’de Fermantasyon ve Teknolojisinin GelişimiÖyküsü”, Gıda/The Journel of Food Cilt(yıl):12, Sayı:3, Mayıs-Haziran1987, s.145 http://dergipark.ulakbim.gov.tr/gidader/article/view/5000096862/5000090186 E.T.27.02.2018.

ARUOBA, Çelik, “Cumhuriyet’in Kuruluş Yıllarında Türkiye’nin TarımsalYapısı ve Tarıma Yönelik Politikalar”, Atatürk Dönemi Ekonomi Politikasıve Türkiye’nin Ekonomik Gelişimi, A.Ü. Siyasal Bilgiler Fakültesi veTürkiye’nin Ekonomi Kurumu, Ankara, 1982.

AŞKIN, Yücel, “Cumhuriyet Döneminde Koyunculuk” Cumhuriyet DönemiTürkiye Ansiklopedisi 9. Cilt, İletişim yay., İstanbul, 1983, ss.2437-2440.

ATAY, Falih Rıfkı, Çankaya, Pozitif yay., İstanbul, 2004.

1931 Birinci Ziraat Kongresi İhtisas Raporları 1, Milli İktisat ve Tasarruf Cemiyeti,Ankara.

DUMAN, Doğan, “Türkiye’nin Sanayi ve Tarım Politikasının OluşturulmasındaBirinci Sanayi ve Birinci Ziraat Kongrelerinin Etkileri”, JASSS ( TheJournal of Academic Social Science Studies), S.41, Kış, 2015, ss131-145.

EMİROĞLU, Kudret – DANIŞOĞLU, Bülent – BERBEROĞLU, Binnur, EkonomiSözlüğü, Bilim ve Sanat Yay., Ankara, 2006.

ERİCHSEN, Regine, The Politics Behind Scientific Transfer Between Turkey andGermany In The Case Of The “Yüksek Ziraat Enstitüsü” In Ankara,Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi (SBF) Dergisi, Cilt 55/Sayı: 2 (Nisan – Haziran) ,2000, ss.37-53, http://dergipark.ulakbim.gov.tr/ausbf/article/view/5000094429 E.T.27.02.2018

GENCER, Mustafa, Jöntürk Modernizmi ve “Alman Ruhu” 1908-1918 Dönemi Türk Almanİlişkileri ve Eğitim, İletişim yay., İstanbul, 2015.

KADIOĞLU, Sevtap, “Ankara Yüksek Ziraat Enstitüsü’nde Mülteci BilimAdamları”, Osmanlı Bilimi Araştırmaları IX/1-2(200-2008), ss.,183-197,http://dergipark.gov.tr/download/article-file/13236 E.T.27.02.2018

KAZGAN, Gülten, “Tarım” Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi 9. Cilt,İletişim yay., İstanbul, 1983, ss.12-2430.

KILIÇ, Sezen, Türk-Alman İlişkileri ve Türkiye’deki Alman Okulları (1852’den -1945’eKadar) Atatürk Araştırma Merkezi Yay., Ankara, 2005.

KRAL, August R. Von, Kemal Atatürk’ün Ülkesi- Modern Türkiye’nin Gelişimi,(Almanca aslından çev: S. Eriş Ülger), Alfa yay., İstanbul, 2010.

KOÇAK, Cemil, Türk-Alman İlişkileri (1923-1939) İki Dünya Savaşı ArasındakiDönemde Siyasal, Kültürel, Askeri ve Ekonomik İlişkiler, Türk Tarih Kurumuyay., Ankara, 1991.

ÖZGÜLDÜR, Yavuz, Türk-Alman İlişkileri (1923-1945) Genelkurmay Basımevi,Ankara, 1993.

REİSMAN, Arnold, Nazizmden Kaçanlar ve Atatürk’ün Vizyonu, (Çev: Gül ÇağalıGüven) Türkiye İş Bankası Kültür yay., İstanbul, 2011.

TEKELİ, İlhan, İLKİN Selim, İktisadi Politikaları ve Uygulamalarıyla İkinci DünyaSavaşı Türkiyesi, İkinci Cilt, İletişim yay., İstanbul, 2014.

TURAN, Kemal, Türk-Alman Eğitim İlişkilerinin Tarihi Gelişimi, Ayışığı Kitapları,İstanbul, 2000.

Türk Dış Politikası Kurtuluş Savaşından Bugüne Olgular, Belgeler, Yorumlar, Cilt I:1919-1980 (Editör: Baskın Oran), 15. baskı, İletişim yay., İstanbul, 2009.

TÜRK, Fahri – ÇINAR, Servet, “Türkiye ile Almanya Arasındaki Bilimselİlişkiler: Türk-Alman Üniversiteleri”, Gazi Akademik Bakış, Cilt 7- Sayı13 -Kış 2013, file:///C:/Users/kullanici/Downloads/200-366-1-SM%20(1).pdf E.T.30.01.2018

YILDIRIM, Seyfi, “Osmanlı’dan Cumhuriyete Bir Bürokrat ve Siyasetçi: MehmetSabri Toprak (1878-1938)”, http://www.atam.gov.tr/dergi/sayi-71/osmanlidan-cumhuriyete-bir-burokrat-ve-siyasetci-mehmet-sabritoprak-1878-1938E.T. 25.02.2018

Sayfa 1.27663397789 Saniyede Yüklendi