AVRUPA BİRLİĞİ'NİN ORTAK DIŞİŞLERİ VE GÜVENLİK POLİTİKASINA BİR BAKIŞ

Öz Avrupa’da bir birlik yaratma düşüncesi bu kıtada devletlerin ortaya çıkması kadar eskidir. AB’nin nihai amacı siyasi bütünleşmedir. Bu bağlamda ortak dışişleri ve savunma politikası (ODSP) siyasi bütünleşmenin gerçekleşmesine katkı sağlayacak belki de en önemli unsur olmaktadır. Birliğin II.dünya savaşından sonra gerek mevcut üyeler arasındaki entegrasyon derecesi gerek genişleme konusunda elde ettiği başarıdan, daha çok ekonomik boyutuyla bahsedilmektedir. Aynı başarının siyasi bütünleşme ve ODGP’de gösterilmediği görülmektedir. Bu konuda üye ülkelerin daha fazla gayret göstermeleri ve kurumsallaşmayı ileri götürerek yetkilerin uluslar üstü otoriteye devri konusunda tüm ülkelerin mutabakatı gerekmektedir. Siyasi bütünleşme ve ODGP’de mutabakat sağlanmadan AB’nin dünya platformunda istediği konuma kavuşması mümkün değildir.

Kaynakça

AB –Türkiye İşbirliği Derneği (2003), AB Ansiklopedisi , Yayın No.11, AB Birinci Serisi:4, İstanbul.

Alanat, M.(1995), “Ortak Dış Ve Güvenlik Politikası Ve Siyasal Birlik”, T.C. Merkez Bankası Avrupa Birliği El Kitabı, Ankara , Ss.125 136.

Arsava, A.F.(1985), Avrupa Toplulukları Hukuku Ve Bu Hukukun Ulusal Alanda Uygulanmasından Doğan Sorunlar, Aü Sbf Yayınları 545, Ankara .

Balkır, C. Ve Demirci, M.(1989), Uluslararası Ekonomik Bütünleşme Ve At, 2.Baskı, Filiz Kitabevi, İstanbul .

Bozkurt, Ö.(1988), Avrupa Parlamentosu, Yetkiler Ve Usuller, Türkiye Ve Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, No.225, Ankara.

Bozkurt,Ö.(1987), At’nin Bütünleşme Süreci Ve Yapısı: Bir Genel Bakış, Türkiye Orta Doğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları, No. 220.

Bozkurt, Ö.(1992), Bir Seminerin Ardından Maastricht Zirvesi Ve Sonrası, İkv. 103, İstanbul .

Ceyhan, A.(1991), 90’lı Yılların Başında Avrupa’nın Geleceği Tartışmaları, İkv 38., İstanbul .

Dura,C. Ve Atik, H.(2003), Avrupa Birliği, Gümrük Birliği Ve Türkiye, 2.Baskı, Nobel Yayınları, No:164, Ankara.

Eekelen William Van (1992), “Bab’ın Maastricht Sonrası Gündemi”, Nato , No.2, Ss.12 17.

European Documentation Series(1988), European Political Cooperation, Luxemburg.

European Political Cooperation Documentation Bulletin ,(1992),Question No. H-222/92 By Mr.Cushnahan Concerning Common Foreign And Security Policy, 92/102, 11 March 1992

Frei, D.(1982), Internationale Zusammenarbeit, Theoritische Ansätze Und Empirische Beiträge, Königstein/Ts: Hain.

Gönlübol, M.(1965), “Aet Kuruluşu Ve Gelişmesi ”, A.Ü. Sbf Dergisi, Cilt:20, Sayı:3-4, Ss.75-115.

Günuğur, H.(1992) Avrupa Siyasi İşbirliği Kavramı”, İkv 107-108, İstanbul.

Harp Akademileri Komutanlığı (1992a), Avrupa’nın Yeni Kimliği, İstanbul.

Harp Akademileri Komutanlığı (1992b), Avrupa’nın Yeni Siyasi-Stratejik- Ekonomik Ortamı, İstanbul .

Harp Akademileri Komutanlığı (1995), Batı Avrupa Birliği Ve Türkiye, İstanbul.

Hitiris, T.(1998), European Union Economics, 4. Baskı , Prentice Hall, Europe.

İşyar, Ö.G.( 1998), “ Avrupa Örgütlenme Ve Bütünleşme Arayışları Örneğinde Uluslararası Entegrasyon Modelleri ”, U.Ü.İİBF Dergisi, Cilt:16, Sayı:2

Kaleağası, B.(1995), Tek Pazardan Ekonomik Ve Parasal Birliğe Avrupa Birliği’nin Yetkileri Ve Karar Alma Mekanizmaları, İkv 132, İstanbul.

Kar, M. ve Arıkan, H.(2003), Avrupa Birliği Ortak Politikalar Ve Türkiye, Beta Basın Yayın Dağıtım A.Ş., İstanbul.

Karluk, S.R.(2003), Avrupa Birliği Ve Türkiye, Beta Basın Yayın Dağıtım A.Ş., İstanbul.

Kennedy, P.(1996), Yirmi Birinci Yüzyıla Hazırlanırken, (Çev. Fikret Üçcan), Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2 Nci Baskı, Ankara.

Kuruç, B.(1975), Avrupa Topluluğu Nedir? Avrupa Topluluğu Yayınları, Ankara.

Masclet, J. C.( 1974), Avrupa Siyasi Birliği, Çev. (Süheyl Gürbaşkan), Reklam Yayınları, No.37. İstanbul.

Nassauer, O.( 2003), “Die-Eu Sicherheit-Doktrin-Realistische Gegenentwurf Zur Offensiven Us-Strategie?”, Ndr Info, 28 Juni 2003.

Nıcoll,W. Ve Salmon, T. (1994), Understanding New European Community, Simon And Schuster International Group.

Reiter, E.( 2004), “ Die Sicherheitstrategie Der Eu ”, Das Parlament, 19 Januar 2004.

Rupp, M.(2002), Ab’nin Ortak Dışişleri Ve Güvenlik Politikası Ve Türkiye’nin Uyumu, İkv Yayınları, İstanbul.

Sarter, J.(1995) “ Avrupa Birliği’nin Güvenlik ve Savunma Boyutu “, Nato , No.4, Ss.3 9.

Schwarz, K-D.(2003), “ Die Erste Sicherheitsstrategie Der Eu ”, Swp-Aktuell, No:47, November 2003.

T.C. Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığı(2002), Avrupa Birliği ve Türkiye, Ankara.

Uludağ, Ş.(1993), Avrupa Parlamentosu ve Gelecekteki Rolü, Aü Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi), Ankara

Weidenfeld, W.(2003), “Transatlantische Nüchternheit”, Jahrbuch für Internationale Sicherheitspolitik 2003, ss.359 374.

Wenger, A. (2003), “Realistische europäische Sicherheitspolitik “, NZZ, 26 November 2003

www2.dw-world.de/turkish/politik/1.51655.1.html, (Erişim Tarihi 17.02.2004).

www.ikv.org.tr./araştırmalar/degerlendirmeler/konvansiyon-abanayasasi.htm,

(Erişim Tarihi 17.02. 2004)

www.deltur.cec.eu.int./kitap/politika/html.,( Erişim Tarihi 17.02.2004).

www.turan.tc/kalem/ab2.htm, (Erişim Tarihi 17.02.2004).