Maliye Teorisinde Klasikten Neoklasiğe Geçiş: Yönetimsellik Perspektifinden Bir Analiz

Öz Bu çalışma Michel Foucault’nun yönetimsellik analizine başvurarak, 18. yüzyıl klasik politik iktisadın ve Ricardo sonrası iktisatta gelişim gösteren neoklasik aklın maliye teorisini liberalizmin dönüşümü bağlamında ele almaktadır. Genel yaklaşım klasik ve neoklasik ayrımını 19. yüzyılın son çeyreğine yerleştirirken, Keynes’in Ricardo sonrası iktisadı ‘klasik’ olarak niteleyip kendi teorisini ayrıştırması maliye teorisinde klasik-neoklasik ayrımının muğlaklaşmasına neden olmaktadır. Keynes’in tanımladığı bu ayrımın anlamının belirginleştirilmesi liberalizmin yönetim mantığı, etik felsefesi ve siyaseti üzerinden sağlanabilir. 18. yüzyıldan itibaren dönüşen liberal yönetimsel aklın ve sorunsallarının en somut hali kamu maliyesi üzerinden gözlemlendiğinden ötürü maliye teorisinin klasikten neoklasiğe, oradan Keynes’e ve devamında neoliberalizme geçişinin bu analiz ışığında değerlendirilmesi mümkündür. Foucault’nun yönetimsellik tarihi ve analitiği kamu maliyesinin tarihini ve teorisini farklı bir perspektifle ele alabileceğimiz bir çerçeve, yöntem ve araçlar seti sunmaktadır.

Kaynakça

Referans 1Backhouse, Roger E. (2008), “Keynesçi Devrim”, Backhouse, Roger E. ve Bradley W. Bateman(Der.), Keynes (Ankara: Dost): 28-45 (Çev. Müfit Günay).