Örgütsel Güven ile Bireysel İş Performansı Arasındaki İlişki

Yapılan bu araştırma ile örgütsel güven ve bireysel iş performansı arasındaki ilişkinin tespit edilmesi amaçlanmaktadır. Araştırmanın örneklem grubunu Mersin’de görev yapmakta olan 100 adet banka çalışanı oluşturmaktadır. Çalışma kapsamında veri toplanmasında Nyhan ve Marlowe 1997 , Cook ve Wall 1980 tarafından geliştirilen ve Omarov 2009 tarafından yapılan araştırmada kullanılan yöneticiye, örgüte ve arkadaşlara güven olmak üzere toplam üç boyuttan oluşan Örgütsel Güven Ölçeği ve Kirkman ve Rosen 1999 tarafından geliştirilen, Altaş ve Kuzu 2013 tarafından uyarlanan İş Performansı Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler, student t testi, ANOVA, Pearson Korelâsyon analizi, Kanonik korelasyon ve Regresyon analizine tabi tutulmuş olup yapılan analiz ve testler IBM SPSS 24 Demo versiyonu kullanılarak değerlendirilmiştir. Araştırma sonucunda çalışanların bireysel iş performanslarının yöneticiye güven, örgüte güven ve arkadaşlara güven ile aralarında pozitif yönde ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca arkadaşlara güven boyutunun bireysel performans üzerinde etkisi olduğu tespit edilmiştir.

Relationship Between Organizational Trust and Individual Job Performance

This study aims to investigate the relationship between the organizational trust and individual job performance. The sample group of the research is composed of 100 bank employees who are active in the Mersin. In the scope of the study, Organizational Trust Scale which is composed of three dimensions in total consisting of manager trust, coworkers trust and organizational trust scale was used for data collection devoloped by Nyhan and Marlowe 1997 , Cook and Wall 1980 and adopted by Omarov 2009 . Individual Job Performance scale was used for data collection devoloped by Kirkman ve Rosen 1999 and adopted by Altaş and Kuzu 2013 . Statistical methods used in this research can be summarized as Student t test one way ANOVA, Pearson Correlation test, canonical correlation and regression analysis which were performed by using IBM SPSS 24 Demo Version. According to research findings indicate that there is a statistically significant and positive relationship between manager, coworkers, organizational trust and individual job performance. Moreover, research findings indicate that empathic tendency has a positive effect on communication skills. It was also found that trust dimension to coworkers had an effect on individual performance.

Kaynakça

Altaş, S. S., Kuzu, A. (2013). Örgütsel etik, örgütsel güven ve bireysel iş performansı arasındaki ilişki: okul öncesi öğretmenleri üzerinde bir araştırma. Elektronik Mesleki Gelişim ve Araştırmalar Dergisi, 1(2), 29-41.

Akgül, A., Çevik, O. (2003). İstatistiksel analiz teknikleri, SPSS’te işletme yönetimi uygulamaları. Emek Ofset, Ankara.

Asunakutlu, T. (2011). Örgütsel güvenin oluşturulmasına ilişkin unsurlar ve bir değerlendirme. Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 1(9), 1-13.

Bell, C., Mjoli, T. (2014). The Effect of participative leadership on organisational commitment: Comparing its effects on two gender groups among bank clerks. Academik Journal, 8 (12), 451-459.

Büte, M. (2011). Etik iklim, örgütsel güven ve bireysel performans arasındaki ilişki. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25(1). 171-191.

Cook, J., Wall, T. (1980). New work attitude measures of trust, organizational commitment and personal need non‐fulfilment. Journal of Occupational and Organizational Psychology, 53(1), 39-52.

Costigan, R. D., Ilter S. S., Berman, J. J. (1998). A multi-dimensional study of trust in organizations. Journal of managerial issues, 10 (3), 303-317.

Cummings, L. L., Bromily, P. (1996). The organizational trust inventory (OTI): Development and validation, in Kramer, R. and Tyler, T.(Eds.), Trust in Organizations, Thousand Oaks, Sage, CA.

Demircan, N., Ceylan, A. (2003). Örgütsel güven kavramı: Nedenleri ve sonuçları. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2), 139-150.

Ferres, N., Connell, J., Travaglione, A. (2004). Co-worker trust as a social catalyst for constructive employee attitudes. Journal of Managerial Psychology, 19(6), 608-622.

Greenberg, J. (2006). Losing sleep over organizational injustice: Attenuating insomniac reactions to underpayment inequity with supervisory training in interactional justice. Journal of applied psychology, 91(1), 58-69.

Güney, S.(2015). İnsan kaynakları yönetimi. Nobel, Ankara.

Gürbüz, S. (2017). İnsan kaynakları yönetimi teori, araştırma ve uygulama. Seçkin, Ankara.

Horuz, F. I. (2014). Mesleki Doyum ve örgütsel güven arasındaki ilişki: Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezlerinde görev yapan sınıf öğretmenleri üzerine bir inceleme. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Yeditepe Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

House, R.J. (1971). A path goal theory of leader effectiveness. Administrative Science Quarterly, 16 (3), 321-339.

House, R.J. (1996). Path-goal theory of leadership: Lessons, legacy and a reformulated theory. Leadership Quarterly, 7 (3), 1-17.

Huff, L., Kelley, L. (2003). Levels of organizational trust in individualist versus collectivist societies: A seven-nation study. Organization Science, 14(1), 81-90.

Goris, J. R., Vaught, B. C., Pettit, J. D. (2003). Effects of trust in superiors and influence of superiors on the association between individual-job congruence and job performance/satisfaction. Journal of Business and Psychology, 17(3), 327-343.

İçerli, L. (2009). Örgüt yapısı ve örgütsel adalet arasındaki ilişkiler. Yayınlanmamış doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.

Kirkman, B. L., Rosen, B. (1999). Beyond self-management: Antecedents and consequences of team empowerment. Academy of Management journal, 42(1), 58-74.

Koç, H., Yazıcıoğlu, İ. (2011). Yöneticiye duyulan güven ile iş tatmini arasındaki ilişki: Kamu ve özel sektör karşılaştırması. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 12 (1), 46-57.

Mathieu, J.E., Zajac, D.M. (1990). A Review and meta-analysis of the antecedents, correlates and consequences of organizational commitment. Psychological Bulletin, 108 (2),171- 194.

Mayer, R. C., Davis, J. H., Schoorman, F. D. (1995). An integrative model of organizational trust. Academy of management review, 20(3), 709-734.

Nyhan, R. C., Marlowe Jr, H. A. (1997). Development and psychometric properties of the organizational trust inventory. Evaluation Review, 21(5), 614-635.

Omarov, A. (2009). Örgütsel güven ve iş doyumu: özel bir sektörde uygulama. Yayınlanmamış Doktora Tezi, DEÜ Sosyal Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Özdamar, K. (2003). SPSS ile biyoistatistik. Kaan Kitabevi, Eskişehir.

Polat, S., Celep, C. (2008). Ortaöğretim öğretmenlerinin örgütsel adalet, örgütsel güven, örgütsel vatandaşlık davranışlarına ilişkin algıları. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 14(2), 307-331.

Stecher, M., Rosse,J.G. (2005). The distributive side of ınteractional justice: The effects of interpersonal treatment on emotional arousal. Journal of Managerial Issues, ProQuest Psychology Journals, 17 (2), 229-246.