Kaynaştırma Sınıfı Öğretmenlerinin Öğretimin Uyarlanmasına İlişkin Yaptıkları Çalışmaların Belirlenmesi

Kaynaþtýrma uygulamalarýnýn etkili bir þekilde uygulanabilmesi için dikkat edilmesi gereken etmenlerden bir tanesi de öðretimsel uyarlamalarýn yapýlmasýdýr. Dolayýsýyla kaynaþtýrma sýnýflarýnda görev yapan sýnýf öðretmenlerine bu konuda önemli görevler düþmektedir. Bu durumda kaynaþtýrma sýnýfý öðretmenleri öðretimsel uyarlamalar konusunda gerekli bilgi donanýmýna sahip olmalýdýr. Kaynaþtýrma öðrencisine ilköðretim programýný uyarlayabilmeli, uyarlanan programdan etkili bir þekilde yararlanmasýný saðlayabilmelidir. Bu nedenle kaynaþtýrma sýnýfý öðretmenlerinin, öðretimin uyarlanmasýna iliþkin yaptýklarý çalýþmalarýn belirlenmesinin önemli olduðu düþünülmektedir. Bu çalýþma, kaynaþtýrma sýnýfý öðretmenlerinin öðretimin uyarlanmasýna iliþkin yaptýklarý çalýþmalarýn belirlenmesini amaçlamaktadýr. Çalýþmanýn verileri yarý yapýlandýrýlmýþ görüþmelerle toplanmýþtýr. Veriler içerik analizi tekniði kullanýlarak analiz edilmiþtir. Araþtýrma sonucunda kaynaþtýrma sýnýfý öðretmenlerinin öðretimsel uyarlama konusunda yeterli bilgiye sahip olmadýklarý ve yaptýklarý bazý öðretimsel uyarlamalarýn ise sýnýrlý kaldýðý görülmüþtür.

A DETERMINATION OF THE STUDIES MADE ON I NSTRUCTIONALADAPDATION BY INCLUSIVE CLASSROOM TEACHERS

It is esssential to make instructional adaptations for effective practice of inclusive activities. For this reason, inclusive classroom teachers have several responsibilities. They should have necessary information about instructional adaptations; they should adapt the primary school curriculum to inclusive student and provide necesssary conditions to inclusive students in order to use the adapted cirriculum efficiently. Because of the these reasons, investigating the adaptation practices of inclusive classroom teachers is important. The goal of this study is to determine the views of the teachers about the adaptations used in inclusive classrooms. The data was gathered by means of the semi-structured interview technique. The data were analyzed using the content analysis method. At the end of the study, it was concluded that inclusive classroom teachers do not have sufficient information about instructional adaptation; some of their adaptations are limited; and they do not have got instructional adaptation plans

Kaynakça

Allan, J., Sproul, G. (1985). Mainstreaming Readings and Activities for Counsellors andTeachers. University of Toronto: Guidance Centre.

Avcýoðlu, H., Eldeniz-Çetin, M., Özbey, F. (2005) Sýnýfýnda Kaynaþtýrma Öðrencisi BulunanSýnýf ve Branþ Öðretmenlerinin Kaynaþtýrmaya Yönelik Tutumlarýnýn Ýncelenmesi.14. Ulusal Özel Eðitim Kongresi’nde Sunulan Bildiri, Bolu, Türkiye.Battal, Ý. “Sýnýf Öðretmenlerinin Ve Branþ Öðretmenlerinin Kaynaþtýrma Eðitimine IliþkinYeterliliklerinin Deðerlendirilmesi”. Yüksek Lisans Tezi., Afyon: AfyonkarahisarKocatepe Üniversitesi, Mayýs, 2007.

Batu, S. (2000). Kaynaþtýrma, Destek Hizmetler ve Kaynaþtýrmaya Hazýrlýk Etkinlikleri. ÖzelEðitim Dergisi, Sayý:2

Gözün; Ö., Yýkmýþ, N. (2005). Ýlköðretim Müfettiþlerinin Kaynaþtýrma Uygulamasýna ÝliþkinGörüþ ve Önerilerinin Belirlenmesi. 14. Ulusal Özel Eðitim Kongresi’nde SunulanBildiri, Bolu, Türkiye.Karasar, N. Bilimsel Araþtýrma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayýncýlýk, 2002.

Kargýn, T. ve diðerleri. (2003). Kaynaþtýrma uygulamasýna iliþkin öðretmen, yönetici ve annebabalarýn görüþlerinin incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eðitim Bilimleri FakültesiÖzel Eðitim Dergisi.Kaya, U. “Ýlköðretim Okulu Yöneticilerinin, Sýnýf Öðretmenlerinin ve RehberÖðretmenlerinin Kaynaþtýrma Ýle Ýlgili Bilgi, Tutum ve UygulamalarýnýnÝncelenmesi” Yüksek Lisans Tezi, Ankara: Gazi Üniversitesi, 2003.

Kýrcaali- Ýftar, G. (1998). Özel Eðitim Kaynaþtýrma ve Destek Özel Eðitim Hizmetleri.Anadolu Üniversitesi Açýköðretim Fakültesi Yayýnlarý. No: 561. Eskiþehir.Kýrcaali Ýftar, G. ve Batu, S. (2005). Kaynaþtýrma. Ankara: Kök Yayýncýlýk.

Kýrcaali-Ýftar, G. (1992). Özel Eðitimde Kaynaþtýrma. Eðitim Bilim.Milli Eðitim Bakanlýðý. Milli Eðitim Bakanlýðý Özel Eðitim Hizmetleri Yönetmeliði.Ankara: Milli Eðitim Basýmevi, 2006.

Nizamoðlu, N. (2006. Eylül). Sýnýf Öðretmenlerinin Kaynaþtýrma UygulamalarýndakiYeterlilikleri. Yüksek Lisans Tezi, Bolu: Abant Ýzzet Baysal Üniversitesi SosyalBilimler Enstitüsü

Öncül, N. (2003). Kaynaþtýrma Uygulamasý Yapýlan Ýlköðretim Okuluna Devam Eden ZihinÖzürlü Öðrencinin Bulunduðu Sýnýfta Normal Çocuk Annelerinin KaynaþtýrmaUygulamasýna Ýliþkin Görüþleri. Yüksek Lisans Tezi. Anadolu Üniversitesi SosyalBilimler Enstitüsü. Eskiþehir.

Sucuoðlu, B., Kargýn, T. (2006). Ýlköðretimde Kaynaþtýrma Uygulamalarý. Ýstanbul: MorpaKültür Yayýnlarý.

Uysal, A. (1997). Okul Yöneticileri ve Öðretmenlerin Zihinsel Engelli ÇocuklarýnKaynaþtýrýlmasýnda Karþýlaþýlan Sorunlara Ýliþkin Görüþleri. Ankara Üniversitesi 5.Mitat Enç Özel Eðitim Günleri. Ankara: Türkiye Sakatlar Konfederasyonu Yayýnlarý.

Uysal, A. (2004). Kaynaþtýrma Uygulamasý Yapan Öðretmenlerin Kaynaþtýrmaya ÝliþkinGörüþleri. 14. Ulusal Özel Eðitim Kongresi’nde Sunulan Bildiri, Bolu, Türkiye.

Uzuner, Y. “ Niteliksel Araþtýrma Yaklaþýmý,” (Edit. : Ali Atýf Bir) Sosyal BilimlerdeAraþtýrma Yöntemleri. Eskiþehir: T.C. Anadolu Üniversitesi Yayýnlarý, 1999.

Yýkmýþ, A., Sazak-Pýnar, E. (2005). Ýlköðretim Okulu Müdürlerinin Kaynaþtýrmaya YönelikGörüþlerinin Belirlenmesi. 14. Ulusal Özel Eðitim Kongresi’nde Sunulan Bildiri,Bolu, Türkiye.

Yýkmýþ, N. (2006). Ýl Milli Eðitim Yöneticilerinin Kaynaþtýrma Uygulamalarýna Ýliþkin Görüþve Önerileri. Yayýnlanmamýþ Yüksek Lisans Tezi, Abant Ýzzet Baysal ÜniversitesiSosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.

Yýldýrým, A., Þimþek, H. (2005). Nitel Araþtýrma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayýncýlýk

51562 13420

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler