LİSANS, YÜKSEK LİSANS VE DOKTORA EĞİTİMİ VERİLEN EĞİTİM FAKÜLTELERİNDEKİ ÖĞRETİM ELEMANLARININ SINIF İÇİ İLETİŞİM BECERİLERİNİN İNCELENMESİ

Öz Araştırmada farklı düzeyde eğitim verilen (lisans, yüksek lisans ve doktora) eğitim fakültelerinde çalışan öğretim elemanlarının sınıf içi iletişim becerilerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu doğrultuda nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli uygulanmıştır. Araştırmanın çalışma grubu, seçkisiz olmayan örnekleme yöntemlerinden amaçlı örnekleme yöntemiyle belirlenmiş ve üç üniversitede öğrenim gören öğrencilerden veri toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak iletişim becerileri ölçeği (Karagöz ve Köstereklioğlu, 2008) kullanılmıştır. Analiz sonuçlarında farklı düzeyde eğitim veren eğitim fakültelerinde iletişim becerileri açısından “saygı”, “ifade becerisi” ve “demokratik tutum” alt boyutlarında anlamlı bir fark gözlenemezken, “değer”, “engeller” ve “motivasyon” alt boyutlarında, öğretim düzeyi farklılaşan üniversitelere göre anlamlı farklar gözlenmiştir. Özellikle öğretmenin öğretim ortamında iyi bir model oluşturmasını, sıcak ve coşkulu olmasını,  mesajın kaynağa etkili şekilde ulaşmasını belirlemeye çalışan “motivasyon” boyutu lisans düzeyinde eğitim veren üniversitede daha yüksek doktora düzeyinde ise daha düşük bulunmuştur. “Değer” ve “engeller” alt boyutlarında ise verilen eğitimin kademesi yükseldikçe öğretim elemanının iletişiminin arttığı görülmektedir. Öğretim elemanlarının iletişim becerileri konusundaki farkındalıklarını artırması için gerekli önlemler alınarak iletişim becerisi eğitimi verilmesi önerilmektedir.

Kaynakça

Akbaşlı, S. (2015). Sınıf içi iletişim ve etkileşim. (Editör: Sarpkaya. R. Sınıf Yönetimi) Ankara: Anı Yayıncılık

Altıntaş, E.(2000). İletişim.(Editör: Küçükahmet. L. Sınıf Yönetiminde Yeni Yaklaşımlar) Ankara: Nobel Yayıncılık

Arslan, F. (2011). Sınıf yönetiminde öğretim elemanlarının iletişim davranışlarına ilişkin öğrenci görüşleri (Selçuk üniversitesi ilahiyat fakültesi örneği). Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.

Arslantaş, H. İ. (2011). Öğretim elemanlarının öğretim stratejileri-yöntem ve teknikleri, iletişim ve ölçme değerlendirme yeterliklerine yönelik öğrenci görüşleri. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. (8)15, 487 – 506.

Ay, S.T. (2015). Etkili iletişim becerileri açısından eğitimciler. The Journal of Academic Social Science Studies Number: 41, 367-381.

Aydın A. (2015). Sınıf Yönetimi. Ankara: Pegem Yayınları.

Aykaç, N. (2014). Öğretim ilke ve Yöntemleri. Ankara: Pegem yayınları.

Bayrak,C.(1999) Modern eğitimde öğretmen profili. Anadolu Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(1-2), 12-13.

Bülbül, S. (1993). Grup dinamiği. Ankara: HÜ Ders Notları.

Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (2. Baskı). Ankara: Pegem A Yayıncılık.

Çakmak, M. (2001). Etkili öğretimin gerçekleşmesinde öğretmenin rolü. Çağdaş Eğitim

Dergisi. Tekışık Yayıncılık, 274.

Çalışkan, N.,Yeşil, R.(2005). Eğitim sürecinde öğretmenin beden dili. Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(1), 199-207.

Celep, C. (2002). Sınıf yönetimi ve disiplini (2. Baskı) Ankara: Anı yayıncılık.

Deryakulu, D. (1992). Öğretim elemanı-öğrenci arası iletişimde istenilen

öğretim elemanı davranışlarının gösterilmesini engelleyen faktörler. Yüksek

Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Dökmen, Ü. (1997). İletişim çatışmaları ve empati. İstanbul: Sistem Yayıncılık.

Duman, B., Dede Z.Y. ve Eryürekli, A. (2003). Her şey iletişimle başlar. Ankara: Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 36.

Durukan, H., Öztürk H. Sınıf Yönetimi.İstanbul:Lisans Yayıncılık.

Ergün, M., Duman, T., Kıncal, RY. ve Arıbaş, S (1999). İdeal bir öğretim elemanının

özellikleri. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 3, 1–19.

Ersever, O. G. (2003). Etkili iletişim. Ankara: Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 36.

Gordon, T. (1998). Etkili öğretmenlik eğitimi. Çev: Emel Aksay. İstanbul. Sistem Yayıncılık.

Guiffrida, D., Lynch, M. F., Wall, A. ve Abel, D. (2013). Do reasons for attending college affect academic outcomes? A test of a motivational model from a self-determination theory perspective. Journal of College Student Development, 54, 121–139.

Güçlü, N. (1998). Sınıfta etkili öğrenci-öğretmen iletişiminin kurulması. G.Ü. Eğitim Fakültesi Dergisi,18 (2), 61-64.

Güçlü, N. (2000). İletişim.(Editör: Küçükahmet.L. Sınıf Yönetimi) Ankara:Nobel yayıncılık.

Karagöz, Y. ve Kösterelioğlu, İ. (2008). İletişim becerileri değerlendirme ölçeğinin faktör analizi metodu ile geliştirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 21, 81-98

Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Nobel yayın dağıtım.

Kezar, A., Sam, C. (2010). Understanding the New Majority of Non-Tenure-Track Faculty in Higher Education: Demographics, Experiences, and Plans of Action. ASHE Higher Education Series, 36(4), San Francisco: Jossey-Bass.

Keçeci A., Arslan S. (2012). Hemşire öğretim elemanlarının iletişim becerileri: Öğrenci perspektifi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. Cilt:9 Sayı:1 Yıl:2012 S.34-45

Kısaç, İ. (2002). Öğretmen öğrenci iletişimi.(Editör: Emin Karip. Sınıf yönetimi) Ankara: Pegem Yayıncılık.

Kim, Y. K.,Sax, L. J. (2014). The effects of student-faculty interaction on academic self-concept: Does academic major matter? Research in Higher Education, 55(8), 780–809.

Köknel, Ö. (1986). İnsanı anlamak. İstanbul: Altın Kitapları Yayınevi.

Keçeci, A.,Arslan, S. (2012). Hemşire öğretim elemanlarının iletişim becerileri: Öğrenci perspektifi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergis 9(1). Erişim: http://www.insanbilimleri.com

Köktaş, Ş. (2003). Sınıf yönetimi. Adana. Nobel Tıp Yayınevi.

Nartgün,Ş. (2014). Sınıfta İletişim.(Editör:ArgonT.ve NArtgün S. Sınıf Yönetimi) Ankara: Maya Akademi.

Rocca, K. A. (2010). Student participation in the college classroom: an extended multidisciplinary literature review. Communication Education, 59(2).

Street, S., M. Maisto, E. Merves,,G. Rhoades. (2012). Who is professor “staff:” and how can this person teach so many classes? Center for the Future of Higher Education.

Tomul, E. (2016). Sınıfta öğretmen öğrenci iletişimi. (Editör: Kıran, H. Ve Çelik. K Etkili sınıf yönetimi.). Ankara: Anı yayıncılık.

Tok, Ş. (2016). Öğretimin Yönetimi. (Editör: Kıran H ve Çelik. K.) Ankara: Anı Yayıncılık

Umbach, P. D.,Wawrzynski, M. R. (2005). Faculty do matter: The role of college

Yılmaz İ., Yoncalık O. ve Çimen Z. İletişim Becerisi İle Öğretimde Yeterlik Arasındaki İlişkinin Öğrenci Algılarına Göre Değerlendirilmesi (Beden Eğitimi Ve Spor Alanı) SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 2010, VIII (4) 143-150

Ünal S.ve Ada. S.(2003). Sınıf Yönetimi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi Matbaası.

95894 23211

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler

AKADEMİSYENLERE GÖRE AKADEMİ VE AKADEMİK KÜLTÜR

Aysel TÜFEKÇİ AKCAN, Serdar MALKOÇ, Ömer KIZILTAN

PROBLEM ÇÖZÜMÜNE KAVRAMSAL / İŞLEMSEL YAKLAŞIM ÖLÇEĞİNİN GELİŞTİRİLMESİ

Feride ÖZYILDIRIM GÜMÜŞ, Aysun UMAY

OTİZM SPEKTRUM BOZUKLUĞU OLAN ÖĞRENCİLERE SOĞUK İÇECEK HAZIRLAMA VE SUNMA BECERİSİNİN VİDEO MODEL İLE ÖĞRETİMİN ETKİLİLİĞİ

Tuğba GÜLSÖZ, Yahya ÇIKILI

YABANCI DİL ÖĞRETİMİNDE BELLEK DESTEKLEYİCİLERDEN ANAHTAR SÖZCÜK YÖNTEMİNİN ÖĞRENCİLERİN SÖZCÜK DAĞARCIĞINI GELİŞTİRMEYE VE KALICILIĞA ETKİSİ

Harun ŞAHİN, Güngör KİL

ERKEK ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN KRONOTİPE GÖRE SAĞLIKLI YAŞAM BİÇİMİ DAVRANIŞLARI VE FİZİKSEL AKTİVİTE DÜZEYLERİ

Neşe TOKTAŞ, K. Alparslan ERDEM, Onur YETİK

AİLE KATILIMI ÖLÇEĞİNİN TÜRK KÜLTÜRÜNE UYARLANMASI

Emine AHMETOĞLU, İbrahim H. ACAR, Türker SEZER, Ezgi AKŞİN YAVUZ

AÇIK ÖĞRETİM LİSESİ ÖĞRENCİLERİNİN DÜŞÜNME STİLLERİNİN İNCELENMESİ*

Ozana URAL, Elif ESMER

FEN BİLİMLERİ DERSİ ‘MADDENİN DEĞİŞİMİ’ ÜNİTESİ İLE İLGİLİ BAŞARI TESTİ GELİŞTİRME: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Hakan SARAÇ

ÖĞRETMENLERİN EĞİTİM PROGRAMI YAKLAŞIMI TERCİHLERİNİN ÇEŞİTLİ DEĞİŞKENLER AÇISINDAN İNCELENMESİ

Pınar KARAMAN, Ebru BAKAÇ

OKULA DEVAM EDEN 5-6 YAŞ GRUBU ÇOCUKLARIN ANNELERİNİN BAĞLANMA BİÇİMLERİ, KİŞİLİK ÖZELLİKLERİ VE ÇOCUKLARIN BAĞLANMA BİÇİMLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Ertan GÖRGÜ