Öğretmen Adaylarının Öğrenme Öğretme Anlayışları Ve Fen Öğretimine Yönelik Özyeterlik İnançları

Öz Bu araştırmanın amacı, öğretmenadaylarının öğrenme öğretme anlayışları ve fen öğretimine yönelik öz-yeterlikinançları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu2013-2014 akademik yılı bahar döneminde Batı Karadeniz Bölgesi’nde yer alan birüniversitenin eğitim fakültesi sınıf ve fen bilgisi öğretmenliği anabilimdalları üçüncü ve dördüncü sınıflarında öğrenim gören toplam 423 (326 kız, 97erkek) öğretmen adayı oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak öğretmenadaylarının fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inançlarını ölçmek amacıylaRiggs ve Enochs (1990) tarafından geliştirilen ve Hazır Bıkmaz (2002)tarafından Türkçe uyarlaması yapılan fen öğretiminde öz-yeterlik inancı ölçeğikullanılmıştır. Öğretmen adaylarının öğrenme öğretme anlayışlarını belirlemekamacıyla Chan ve Elliott *(2004)tarafından geliştirilen ve Aypay (2011) tarafından Türk kültürüne uyarlananöğrenme öğretme anlayışı ölçeği kullanılmıştır. Bu araştırmanın modeliniilişkisel tarama modeli oluşturmaktadır. Elde edilen bulgulara göre öğretmenadaylarının geleneksel öğrenme öğretme anlayışı puanlarının cinsiyete göre,yapılandırmacı öğrenme öğretme anlayışı ve fen öğretimine yönelik öz-yeterlikinancı puanlarının anabilim dallarına göre anlamlı farklılık gösterdiğisonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca geleneksel öğrenme öğretme anlayışı ile kişiselfen öğretimine yönelik öz-yeterlik inancı arasında negatif ve anlamlı,yapılandırmacı öğrenme öğretme anlayışı puanları ile kişisel fen öğretimineyönelik öz-yeterlik inancı puanları arasında pozitif ve anlamlı ilişkibulunmuştur.

Kaynakça

KAYNAKÇA