Sosyal Bilgiler Dersinde Öğrenci Merkezli Etkinlik Kullanımının Öğrencilerin Akademik Başarısına Etkisi ve Bu Etkinliklere Yönelik Öğrenci Görüşleri

Öz Bu araştırmanın temel amacı, sosyal bilgiler dersinde öğrencimerkezli etkinlik kullanımının öğrencilerin akademik başarına etkisini veetkinliklere yönelik öğrenci görüşlerini belirlemektir. Çalışma, nitel ve nicelaraştırma yöntemlerinin bir arada kullanıldığı karma desene göre dizayn edilmişve uygulanmıştır. Bu kapsamda akademik başarı boyutu ön test-son test kontrolgruplu desenle, etkinliklere/derse yönelik öğrenci görüşleri ise açık uçlu soruformuyla tespit edilmiştir. Araştırmanın katılımcılarını İstanbul’da bulunanbir ilköğretim okulunda öğrenim görmekte olan 56 yedinci sınıf öğrencisioluşturmaktadır. Çalışmada elde edilen bulgulardan hareketle Sosyal Bilgilerdersinde öğrenci merkezli etkinliklerin öğrencilerin akademik başarısı üzerindeolumlu yönde etkiye sahip olduğu ve öğrencilerin etkinliklere/derse yönelikdaha pozitif bir bakış açısına ulaşmalarına katkı sağladığı ifade edilebilir

Kaynakça

Akpınar, M. ve Kaymakçı, S. (2012). Ülkemizde sosyal bilgiler öğretiminin genel amaçlarına karşılaştırmalı bir bakış. Kastamonu Eğitim Dergisi, 20(2), 605-626.

Altınışık, S. ve Orhan, F. (2002). Sosyal bilgiler dersinde çoklu ortamın öğrencilerin akademik başarıları ve derse karşı tutumları üzerindeki etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 41-49.

Ayazcan, H. ve Semerci, N. (2007). Altı şapkalı düşünme tekniğinin ilköğretim sosyal bilgiler dersinde öğrencilerin akademik başarısına etkisi. Eğitim ve Bilim, 32 (145), 39-52.

Aykaç, N. (2007). İlköğretim sosyal bilgiler dersi eğitim-öğretim programına yönelik öğretmen görüşleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 6 (22), 46-73.

Aykaç, N. (2011). Evaluation of the social studies programs implemented from the establishment of the Turkish republic in terms of elements of educational program. Elementary Education Online, 10 (2), 406-420.

Aykaç, M. ve Adıgüzel, Ö. (2008). Sosyal bilgiler dersinde yaratıcı dramanın yöntem olarak kullanılmasının öğrenci başarısına etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19 (1), 297-314.

Bakar, A., Tüzün, H. ve Çağıltay, K. (2008). Öğrencilerin eğitsel bilgisayar oyunu kullanımına ilişkin görüşleri: Sosyal bilgiler dersi örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi (H. U. Journal of Education), 35, 27-37.

Barth, J. (1994). After Nairobi: New horizons for Social Studies. Social Education, 58 (6), 371-372.

Bektaş Öztaşkın, Ö. (2013). Sosyal bilgiler derslerinde belgesel film kullanımının akademik başarıya ve bilinçli farkındalık düzeylerine etkisi. Eğitim Bilimleri Araştırma Dergisi, 3 (2), 147-162.

Capt, R. & Oliver, D. (2012). Student-centered learning and an emergent developmental student taxonomy. Community College Journal of Research and Practice, 36, 793–807.

Darling-Hammond, L. (2008). Powerful learning. Jossey- Bass: Massachusetts.

Ediger, M. (2013). Teaching social studies indepth. Education, 134 (4), 559-561.

Ekiz, D. (2003). Eğitimde Araştırma Yöntem ve Metodlarına Giriş. Nitel, Nicel ve Eleştirel Kuram Metodolojileri. Anı Yayıncılık: Ankara.

Elen, J., Clarebout, G., Leonard, R. & Lowyck, J. (2007). Student-centred and teacher-centred learning environments: What students think? Teaching in Higher Education, 12 (1), 105-117.

Ersoy, A. F. ve Kaya, E. (2009). Sosyal bilgiler dersi öğretim programının (2004) uygulama sürecine ilişkin öğrenci görüşleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17 (1), 71-86.

Frambach, J., Driessen, E., Beh, P. & Vleuten, C. (2013). Quiet or questioning? Students’ discussion behaviors in student-centered education across cultures. Studies in Higher Education, 39 (6), 1001–1021.

Gibson, l. (2012). Comparing recent Canadian and American social studies curriculum and methods texts: An essay review. Canadian Social Studies, 45 (2), 37-50.

Gömleksiz, M. N. ve Bulut, İ. (2006). Yeni sosyal bilgiler dersi öğretim programının uygulamadaki etkililiğinin değerlendirilmesi. Educational Administration: Theory and Practice, 47, 393-421.

Gömleksiz, M. N. ve Öner, M. (2013). Sosyal bilgiler dersinde yapılandırmacı öğrenme-öğretme sürecine ilişkin öğrenci görüşlerinin çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14 (6), 281-313.

İbrahimoğlu, Z. (2010). 6. Sınıf Sosyal Bilgiler dersinde örnek olay kullanımının öğrencilerin akademik başarı, derse karşı tutum ve eleştirel düşünme becerileri üzerine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.

Jenness, D. (1990). Making sense of social studies. Macmillan Publishing Company: New York.

Johnson, B. (2003). The student-centred classroom handbook. Eye on education: New York.

Kan, Ç. (2006). Etkili sosyal bilgiler öğretimi arayışı. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14 (2), 537-544.

Kuş, Z. ve Karatekin, K. (2009). İş birliğine dayalı öğrenmenin sosyal bilgiler dersinde akademik başarı üzerine etkisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22 (2), 589-604.

Lucey, T. A., Shifflet, R. A. & Weilbacher, G. A. (2014). Patterns of early childhood, elementary, and middle-level social studies teaching: An interpretation of Illinois social studies teachers’ practices and beliefs. The Social Studies, 105 (6), 283-290.

Lucey, T. A., Shifflet, R. A. & Weilbacher R. A. (2014). Patterns of early childhood, elementary, and middle-level social studies teaching: an interpretation of Illinois social studies teachers’ practices and beliefs. The Social Studies, 105, 283–290.

McCall, A. (2006). Supporting exemplary social studies teaching in elementary schools. The Social Studies, 97 (4), 161-167.

Misco, T. (2014). Powerful social studies unit design: A companion to powerful social studies teaching and learning. The Clearing House: A Journal of Educational Strategies, Issues and Ideas, 87 (6), 241-248.

Neumann, J. W. (2013). Developing a new framework for conceptualizing student-centered learning. The Educational Forum, 77 (2), 161-175.

New Jersey Core Curriculum Content Standards for Social Studies. Ohio’s New Learnıng Standards I Social Studies, 2004.

Oruç, Ş. (2010). Sosyal bilgiler öğretiminde mizah kullanımının öğrencilerin akademik başarılarına ve tutumlarına etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2 (3), 56-73.

Oruç, Ş. ve Erdem, R. (2010). Sosyal bilgiler öğretiminde biyografi kullanımının öğrencilerin sosyal bilgiler dersine ilişkin tutumlarına etkisi. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 215-229.

Öztürk, F. Z. ve Öztürk, T. (2013). Kanada (Ontario) sosyal bilgiler öğretim programı ve bu programın Türkiye sosyal bilgiler öğretim programıyla karşılaştırılması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6 (14). 485-514.

Pires, E. A. (1970). The teaching of the social studies in primary teacher training institutions in Asia. Enesco regional Office for education in Asia. Bangkok.

Polly, D., Margerison, A. & Piel, J. A. (2014). Kindergarten teachers’ orientations to teacher-centered and student-centered pedagogies and their influence on their students’ understanding of addition. Journal of Research in Childhood Education, 28 (1), 1-17.

Saxe, D. W. (2004). On the Alleged Demise of Social Studies: The Eclectic Curriculum in Times of Standardization-A Historical Sketch. International Journal of Social Education. 18 (2), 93-102.

Struyven, K., Dochy, F. & Janssens, S. (2010). ‘Teach as you preach’: The effects of student-centred versus lecture-based teaching on student teachers’ approaches to teaching. European Journal of Teacher Education, 33 (1), 43-64.

Teddlie, C. & Tashakori, A. (2009). Foundations of mixed methods research. Sage Publication: London.

The Ontario Curriculum: Social Studies, Grades 1 to 6; History and Geography, Grades 7 and 8, 2004.

Tonbuloğlu, B. (2014). Mustafa Satı Bey’in görüşleri doğrultusunda yapılandırmacılık anlayışına farklı bir bakış açısı. Turkish Studies, 9 (8), 841-852.

Wade, R. C. (2008). Social studies for social justice. Teaching strategies for the elementary classroom. Teachers college press: New York.

Yapıcı, M. ve Demirdelen, C. (2007). İlköğretim 4. Sınıf sosyal bilgiler öğretim programına ilişkin öğretmen görüşleri. Elementary Education Online, 6 (2), 204-212.

Yaşar, Ş., Köse Çengelci, T., Göz, N. L. ve Gürdoğan Bayır, Ö. (2015). Sosyal bilgiler dersinde öğrenci merkezli öğretme-öğrenme süreçlerinin etkililiği: Bir meta analiz çalışması. Anadolu Journal of Educational Sciences International, 5 (1), 38-56.

Yazıcı, K. (2009). Yeni Zelanda sosyal bilgiler öğretim programı ve bu programın Türkiye’deki sosyal bilgiler öğretim programı ile karşılaştırılması. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22, 422-435.

50054 13099

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler

Özel Öğrenme Güçlüğü Olan Bireylere Üstbilişsel Okuduğunu Anlama Stratejilerinin Öğretiminde Sesli Düşünme Yönteminin Etkililiği

Meryem UÇAR RASMUSSEN, Nurhan CORA İNCE

Tarihi Dizilerle Yaşam Boyu Öğrenme Algısı Ölçeğinin Geliştirilmesi

Fatma ÜNAL, Cansu KALÇIK

Öğretmen Adaylarının Öğretmen Öz-Yeterlik İnançları ile Mesleki Kaygılarına Yönelik Görüşlerinin İncelenmesi

Sabahattin DENİZ, Canses TİCAN

4. Sınıf “Saf Madde ve Karışım” Konusunun Öğretiminde 5e Modeli ile Desteklenen Bağlam Temelli Öğretim Yönteminin Öğrencilerin Kavramsal Anlamalarına ve Fene Yönelik Tutumlarına Etkisinin İncelenmesi

Ayşegül DERMAN, Özlem BADELİ

Okula Bağlılık Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması

Meltem ÇENGEL, Tarık TOTAN, Suna ÇÖĞMEN

Okuma Yazma Öğretimine Yönelik Eğitsel Yazılımların Çok Boyutlu Değerlendirilmesi

Hülya KARTAL, Şehnaz BALTACI GÖKTALAY, Şehnaz SUNGURTEKİN

Maryland Güvenli ve Destekleyici Okul İklim Ölçeği (Mgdoi)’Nin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Halil EKŞİ, Tuğba TÜRK, Akif AVCU

Tga Stratejisinin Genel Biyoloji Laboratuvar Uygulamalarında Etkililiğine İlişkin Bir Araştırma

Nevin KOZCU ÇAKIR, Gökhan GÜVEN, Oğuz ÖZDEMİR

Ortaokul Öğrencilerinin Yüzdeler Konusunda Sayı Duyularının İncelenmesi

Ayşenur YAPICI, Mesture KAYHAN ALTAY

İngilizce Hazırlık Programındaki Öğrenci ve Okutmanların İngilizce Konuşma Sınavlarına Dair Görüşleri

Gökhan ÖZTÜRK