Tunca Nehri’nin (Edirne) Rotifera Faunası ve Kommunite Yapısı

Bu araştırma sınır aşan önemli akarsularımızdan Tunca Nehri’nde Rotifera’nın komminite yapısını ve çeşitliliğini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmada Tunca Nehri’nde belirlenen 4 istasyonda Haziran 2014-Mayıs 2015 tarihleri arasında periyodik olarak Rotifera örnekleri toplanırken bu organizmaları etkileyen bazı çevresel parametrelerde ölçülmüştür. Rotifera’da 20 tür tespit edilirken Tunca Nehri’nde yıllık ortalama 1243 birey/m3 Rotifera bireyi bulunmuştur. En yaygın türler olarak Brachionus quadridentatus % 36,2 (450 birey/m3), Keratella quadrata % 12,3 (152 birey/m3), Asplanchna priodonta %11,9 (148 birey/m3), Brachionus plicatilis % 6,4 (80 birey/m3), Keratella cochlearis % 6,0 (74 birey/m3) bulunmuştur. En fazla organizma sonbahar (2191 birey/m3) mevsiminde ve 2. istasyonda (1496 birey/m3) tespit edilmiştir. Tunca Nehri’nin ölçülen çevresel parametreler Yüzeysel Su Kalitesi Yönetmeliği’ne göre değerlendirilmiş ve nehir suyunun genel olarak I. ila II. sınıf su kalitesi arasında değiştiği, sadece fosfat değerleri açısında III. ila IV. sınıf su kalitesi arasında olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler:

Tunca nehri, Rotifera Fauna

Rotifera Fauna and Community Structure of Tunca River (Edirne)

This research was carried out to determine Rotifera fauna and its community structure in Tunca River which is one of the important transboundary streams in Turkey. For this purpose, zooplankton and water samples were taken periodically between from June 2014 to May 2015 in 4 stations in the river. A total of 20 species of Rotifera were determined in the qualitative evaluation of samples taken from the river. The quantitative evaluation of the samples showed that 1243 ind./m³ Rotifera average was found in Tunca River. Brachionus quadridentatus 36.2 % (450 ind./m³), Keratella quadrata 12.3 % (152 ind./m³), Asplanchna priodonta 11.9 % (148 ind./m³), Brachionus plicatilis 6.4 % (80 ind./m³) and Keratella cochlearis 6.0 % (74 ind./m³) were found to be the most common species. The maximum individual numbers were found in 2rd station with 1496 ind./m3 and autumn season was the period during when the highest individual data (2191 ind./m3 ) was obtained. According to the water quality associations regulations, the physico-chemical features of Tunca River changed according to first and second quality levels. Only the phosphate values were found between third and fourth quality levels. 

Kaynakça

Akbulut, N. ve Yıldız, K. (2005). The Rotifera fauna of Euphrates River Basin (Turkey). Hacettepe Journal Biology and Chemistry, 34, 93-105.

Altındağ A, Buyurgan Ö, Kaya M, Özdemir E, Dirican S. (2009). A survey on some physico-chemical parameters and zooplankton structure in Karaman Stream, Antalya, Turkey. J Anim Vet Adv. 8(9):1710-1716

Altındağ A. ve Sözen M., (1996). Seyfe (Kırşehir) Gölü Rotifera Faunasının Taksonomik Yönden İncelenmesi, Tr. J. of Zoology, 20,221-230.

Altınoluk, P., Çamur-Elipek, B., Aydoğdu, H. (2014). Vertical dynamics of some indicator microorganisms in Tunca river at Turkish Thrace, Macedonian Journal of Ecology and Environment. Vol. 16, issue 1-2, pp. 5-9.

Anonim, (2015). Yerüstü Su Kalitesi Yönetmeliği Yayınlandığı Resmi Gazete 15 Nisan 2015 Çarşamba, Sayı: 29327.

Baysal, N ve Saler S. (2014). Zooplankton of Çalgan Stream (Elazığ). Firat Unv. J Sci 26 (1) : 1-7.

Bekleyen A. ve Taş B. (2008). Çernek Gölü’nün (Samsun) Zooplankton Faunası, Ekoloji, 17, 67, 24-30.

Berzins, B. ve Pejler, B. (1987). Rotifer occurrence in relation to pH, Hydro¬biologia, 147, 107-116.

Bozkurt, A. (2004). Akdeniz Bölgesi’ndeki Bazı Akarsuların Zooplankton (Rotifer, Cladocer ve Copepod) Faunası Üzerine İlk Gözlemler, Aquademi.net, 65-70

Bozkurt, A. ve Sagat, Y. (2008). Birecik Baraj Gölü Zooplanktonunun Vertikal dağılımı, Journal of Fisheries Sciences.com, 2(3), 332-342.

Bozkurt, A., Göksu, M.Z.L., Sarıhan, E. ve Taşdemir, M. (2002). Asi Nehri Rotifer Faunası (Hatay, Türkiye). Ege Üniversitesi Su Ürünleri Dergisi, 19 (1-2), 63-67. 7.

Bozkurt, A. ve Akın, Ş. (2012). Zooplankton fauna of Yeşilırmak (between Tokat and Blacksea), Hasan Uğurlu and Suat Uğurlu Dam Lakes. Turk J Fish Aquat Sc. 12(4):777-786. doi: 10.4194/1303-2712-v12_4_06

Bulut, H.ve Saler, S. (2014). Zooplankton variation of Murat River (Elazığ-within the borders Palu district). Turk J Agrie-Food Sci Tech. 2(1):13-17.

Davies, O.A., Tawari, C.C. ve Abowei, J.F.N. (2009). Zooplankton of Elechi Creek, Niger Delta Nigeria. Environ. Ecol., 26(4c): 2441-2346.

De Manuel Barrabın J. (2000). The Rotifers of Spanish Reservoirs: Ecological, Systematical and Zoogeographical Remarks, Limnetica, 19, 91-167

Dorak, Z. (2012). Eski Riva ve Bıçkı Dereleri’nin Zooplankton Faunası (İstanbul-Türkiye)", İÜ Su Ürünleri Fakültesi Su Ürünleri Dergisi, cilt.27, ss.27-52,

Dorak, Z. (2013). Zooplankton Abundance In The Lower Sakarya River Basin (Turkey): Impact Of Environmental Variables", Journal of the Black Sea/Mediterranean Environmental, cilt.19, ss.1-22.

Egemen, O. ve Sunlu, U. (1999). Su Kalitesi. Ege Üniversitesi, Su Ürünleri Fakültesi Yayın No:14, 3. Baskı, Bornova, İzmir, pp:153. EPA, (1979). A Review of the Epa Red Book Quality Criteria For Water. Environmental Protection Agency, USA. 311.

Erdoğan, S. ve Güher, H. (2012). The Rotifera Fauna of Turkish Thrace (Edirne, Tekirdağ, Kırklareli), Journal of FisheriesSciences.com., 6, 2, 132-149.

Gannon, J.E., Stemberger, R.S. (1978). Zooplankton (Especially Crusta¬ceans and Rotifers) as Indicators of Water Quality, Transactions of the American Microscopical Society, 97(1), 16-35.

Güher, H. (2014). A Checklist For Zooplankton (Rotifera, Copepoda, Cladocera) of European Turkey Inland Waters, Ege J Fish Aqua Sci 31, Issue 4.

Güher, H. (2016). Abundance and Diversity of Zooplankton in the Meriç River (Turkey). Fresenius Environmental Bulletin Vol. 25; No. 11. 4598-4606.

Herzig, A. (1987). The Analysis of Planktonic Rotifer Populations: a Plea For Long-Term İnvestigations, Hydrobiologia, 147, 163-180.

İpek, N. ve Saler, S. (2008). Seli Çayı (Elazığ- Türkiye) Rotifer faunası ve bazı biyoçeşitlilik indeksleri ile analizi. Ege Üniversitesi Su Ürünleri Dergisi, 25(3), 211-215.

İpek, N. ve Saler, S. (2012). Görgüşan Çayı ve Geban Deresi (Elazığ- Türkiye) zooplanktonu. Journal of Fisheriessciences.com, 6(2), 155-163.

Jackson, D.C. ve. Schmitz, E.H. (1987). Zooplankton abundance in vegetated and non vegetated areas: Implications for Fisheries Management. Proce. of South. Assoc. of Fish Wildlife Agen. 41, 214-220.

Kehayias, G., Chalkia, E., Chalkia S., Nistikakis, G., Zacharias I., Zotos A. (2008). Zooplankton dynamics in the upstream part of Stratos reservoir (Greece), Biologia 63/5: 699-710.

Koste, W. (1978). Die Radertiere Mitteleuropas I.Tafelband, Berlin, Studgart, 670.

Koste, W. ve Terlutter, H. (2001). Die Rotatorienfauna einiger Gewasser des Naturschutzgebietes “Heiliges Meer” im Kreis Steinfurt, Osnabrücker Naturwissenschaftliche Mitteilungen Band 27, S. 113-117.

Krebs, C.J. (1999). Ecological Methodology. – Addison Wesley Longman, Inc., Menlo Park, California. 620 pp.

Okogwu, I.O. (2010). Seasonal variations of species composition and abundance of zooplankton in eboma lake, a Floodplain Lake in Nigeria. Rev. Biol. Trop., 58(1): 171-182.

Öterler, B., Kırgız, T. ve Albay, M. (2014). Seasonal Variations of Water Quality Parameters and Algal Flora of Tundzha (Tunca) River (Edirne, Turkey). Open Journal of Ecology, 4, 807-819, http://dx.doi.org/10.4236/oje.2014.413069.

Rocha, O., Matsumura-Tundisi, T., Espindola, E.L.G., Roche, K.F. ve Rietzler, A.C. (1999). Ecological theory applied to reservoir zooplankton. p. 29-51. In: Theoretical Reservoir Ecology and its Applications (Eds. J.G. Tundisi, and M. Straskraba), International Institute of Ecology, Brazilian Academy of Sciences. Backhuys Publishers, Leiden, Holland.

Ruttner-Kolisko, A. (1974). Plankton Rotifers Biology and Taxonomy, Stutgart: Biological Station Lunz of the Austrian Academy of Science.

Sakcali, M.S., Yilmaz, R., Gücel, S., Yarci, C., Öztürk, M. (2009). Water pollution studies in the rivers of the Edirne Region–Turkey, Aquatic Ecosystem Health & Management, 12(3):313–319, DOI:10.1080/14634980903133757.

Saksena, N.D. (1987). Rotifer As İndicators of Water Qality, Acta Hydrocim. Hydrobiol. 15, 481-485.

Saler S, Bulut H, Birici N, Tepe R, Alpaslan K. (2015). Karasu Nehri (Erzincan)'nin zooplanktonu. Eğirdir Su Ürün Fak Derg. 11(1):10-16.

Saler, S. (2011). Zooplankton of Munzur River (Tunceli-Turkey), Journal of Animal and Veterinary Advances , 10 (2), 192-194.

Saler, S., Aliş, İ.N. (2016). Zooplankton Composition of Tohma Stream (Malatya - Turkey) Journal Aquaculture Engineering and Fisheries Research, 2 (1): 30-35.

Segers, H. (2008). Global Diversity of Rotifers (Rotifera) in Freshwater, Hydrobiologia 595 49-59.

Sharma, S., Siddique, A., Singh, K., Chouhan, M., Vyas, A., Solnki, C.M., Sharma, D., Nair, S., Sengupta, T. (2010). Population Dynamics and Seasonal Abundance of Zooplankton Community in Narmada River (India), Researcher 2(9), 1-9.

Ustaoğlu, M.R., Altındağ, A., Kaya, M, Akbulut, N., Bozkurt, A., Özdemir Mis, D., Atasagun, S., Erdoğan, S., Bekleyen, A., Saler, S., Okgerman, H.C. (2012). A check list of Turkish Rotifers. Turkish Journal of Zoology, 36(1), 607-622.

Ustaoğlu, M.R., Balık, S., Aygen, C. ve Özdemir, D., (1996). Gümüldür Deresi’nin (İzmir) Rotifer Faunası. E.Ü. Su Ürünleri Fak. Su Ürünleri Dergisi Cilt 13, Sayı 1-2, 163-169.

Ustaoğlu, R.M. (2004). Türkiye içsuları zooplankton kontrol listesi. Ege Üniversitesi Su Ürünleri Dergisi, 21(3-4), 191-199.