Özel Eğitim Okulu Yöneticilerinin Özel Eğitim Mevzuatına Dair Görüşleri

Öz Araştırma, özel eğitim okuluyöneticilerinin özel eğitim mevzuatına ilişkin genel görüşlerinibelirleyebilmek amacıyla yapılmıştır.  Buamaçla nitel araştırma deseni kullanılmıştır. Verilerin toplanması nitelaraştırma yöntemlerinden yarı yapılandırılmış görüşme tekniği ile gerçekleştirilmiştir.Araştırmanın katılımcılarının belirlenmesinde sadece özel eğitim hizmeti verenbir okulda yönetici olarak çalışma ölçütü konulmuştur. Ayrıca araştırmaya dâhiledilecek olan katılımcılar belirlenirken farklı bakış açılarına ulaşabilmekiçin özel gereksinimli bireylere eğitim veren zihinsel, işitme ve görmeyetersizliği ve üstün yetenekliler gibi farklı kurumların yöneticileri tercihedilmiştir.  Araştırmaya 10 özel eğitimokulu yöneticisi dâhil olmuştur. Katılımcılar, İstanbul, İzmir, Muğla ve Çorumillerinde görev yapmaktadırlar. Verilerin toplanması için araştırmanınamaçlarına uygun olarak görüşme soruları hazırlanmıştır. Görüşme soruları; özeleğitim mevzuatının yazım dili ve anlaşılırlığına, kapsamına, ihtiyacıkarşılamasına, uygulamada zorluk yaşanmasına ve önerilere ilişkin görüşlerinibelirlemek amacıyla beş soruyu içermektedir. Görüşmelerden biri yüz yüzeyapılırken diğerleri katılımcıların farklı şehirlerde olmaları nedeniyletelefon aracılığı ile gerçekleşmiştir. Bu çalışmada elde edilen verilerbetimsel analiz yoluyla çözümlenmiştir. Sonuç olarak yöneticilerin görüşlerinegöre mevzuatın, yazım dili ve anlaşılırlığı, kapsamı, ihtiyaçları karşılamasıve uygulamada yetersiz olduğu belirlenmiştir. 
Anahtar Kelimeler:

Özel eğitim, yönetici, mevzuat

Kaynakça

Akçamete, G. (1998). Türkiye’de özel eğitim. Özel eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi. 1018, 197-207.

Ataman, A. (2013). Özel eğitimin anlamı ve amaçları. A. Cavkaytar (Ed.). Özel Eğitim içinde (s. 1-19). Ankara: Vize Yayıncılık

Batu, S. (2013). Kaynaştırma ve destek özel eğitim hizmetleri. İ. H. Diken (Ed.). Özel eğitime gereksinimi olan öğrenciler ve özel eğitim içinde (s. 89-107). Ankara: Pegem Akademi

Cillo, D. (2009). Avrupa Birliği giriş sürecinde engellilerin eğitimi ve istihdamı. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Çitil, M. (2013). Yasalar ve özel eğitim. Ankara: Vize Yayıncılık

Eripek, S. (Ed.). (2005). Özel eğitim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.

Karaman-Kepenekçi, Y. (2004). İlköğretim okulu yöneticilerinin eğitim mevzuatına ilişkin görüşleri. Journal of Educational Sciences & Practices, 3(6).

Kaya, U. (2003). İlköğretim okulu yöneticilerinin, sınıf öğretmenlerinin ve rehber öğretmenlerin kaynaştırma ile ilgili bilgi, tutum ve uygulamalarının incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Korucuk, N. (2005). Türkiye`de özel eğitim ve rehabilitasyon hizmeti veren kurumların karşılaştığı güçlüklerin analizi: Kurum sahipleri, müdür, öğretmen ve aileler açısından. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya

Korunmaya Muhtaç Çocuklar Hakkında Kanun. 5387 Sayılı, 23/5/1949 Tarihli Resmî Gazete

Kuş, E. (2009). Nicel-Nitel Araştırma Teknikleri Sosyal Bilimlerde Araştırma Teknikleri Nicel mi? Nitel mi?. Ankara: Anı.

Levent, F. (2011). Üstün yeteneklilerin eğitimine yönelik görüş ve politikaların incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, İstanbul

Millî Eğitim Temel Kanunu, 1739 Sayılı, 24/6/1973 Tarihli Resmî Gazete

Özel Eğitim Hakkında Kanun Hükmünde Kararname. 573 Sayılı, 6/6/1997 Tarihli Resmî Gazete

Özel Eğitime Muhtaç Çocuklar Kanunu, 2916 sayılı 12/10/1983 Tarihli Resmî Gazete

Sturges, J. E., & Hanrahan, K. J. (2004). Comparing telephone and face-to-face qualitative interviewing: A research note. Qualitative research, 4(1), 107-118.

Şahin, M. (2003). Özel eğitim kurumlarının SHÇEK'in yönetmeliğine ve genelgelerine uygunlukları. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimler Enstitüsü, Ankara.

Vuran, S. ve Ünlü, E. (2013). Türkiye’de özel gereksinimli çocukların eğitimi ile ilgili örgütlenme ve mevzuat. S. Vuran (Ed.). Özel Eğitim içinde (s. 57-80). Ankara: Maya Akademi

Walsh, M. & Wigens, L. (2003). Introduction to research. Cheltenham: Nelson Thornes.

Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin.

56344 14826

Arşiv
Sayıdaki Diğer Makaleler

Temel Eğitimden Ortaöğretime Geçiş Matematik Alt Testi Asıl Sınav ve Mazeret Sınavlarının Madde Tepki Kuramına Göre Eşitlenmesi

Emrah GÜL, Çilem DOĞAN GÜL, Ömay ÇOKLUK BÖKEOĞLU, Mustafa ÖZKAN

Okula Bağlılık Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması

Meltem ÇENGEL, Tarık TOTAN, Suna ÇÖĞMEN

İngilizce Hazırlık Programındaki Öğrenci ve Okutmanların İngilizce Konuşma Sınavlarına Dair Görüşleri

Gökhan ÖZTÜRK

Fen Bilgisi Öğretmenliği Lisans Dersleri Öğrenme Çıktılarının Özel Alan Yeterlikleriyle Örtüşme Düzeyi

Yunus ÖZYURT, Mehmet BAHAR, Zekeriya NARTGÜN

Okuma Yazma Öğretimine Yönelik Eğitsel Yazılımların Çok Boyutlu Değerlendirilmesi

Hülya KARTAL, Şehnaz BALTACI GÖKTALAY, Şehnaz SUNGURTEKİN

İlköğretim Okulu Öğretmenlerinin Mesleki İmaj Algısı ile Örgütsel Vatandaşlık Davranışları Arasındaki İlişki

Emre SÖNMEZ, Necati CEMALOĞLU

Bilkent Senfoni Orkestrasının Türkiye’nin Müzik Hayatındaki Rolü

Arif MÖHSÜNOĞLU

İlkokul 4. Sınıf “İnsan Hakları, Yurttaşlık ve Demokrasi” Dersinde Yaşanan Sorunların Sınıf Öğretmenleri Tarafından Değerlendirilmesi

Ersen TOPRAK, Selçuk Beşir DEMİR

Maryland Güvenli ve Destekleyici Okul İklim Ölçeği (Mgdoi)’Nin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Halil EKŞİ, Tuğba TÜRK, Akif AVCU

Fazıl Say’ın “İstanbul Senfonisi”nde Geleneksel ve Çağdaş Türk Müziği Unsurlarının İncelenmesi

Aynur Elhan NAYİR