BİYOLOJİ ÖĞRETMEN DÖNÜTLERİNİN BİÇİMLENDİRMEYE YÖNELİK ÖLÇME DEĞERLENDİRME AÇISINDAN İNCELENMESİ

Öz Bu çalışmanın amacı; biyolojiöğretmenlerinin öğrencilerine verdikleri sözlü ve yazılı dönütleribiçimlendirmeye yönelik ölçme değerlendirme açısından tip ve nitelik olarakincelemektir. Bu amaçla Erzurum ilinde görev yapan 32 biyoloji öğretmeni ileyürütülen çalışmada veriler nitel araştırma yaklaşımı çerçevesinde görüşmeyöntemi ile toplamıştır. Toplanan verilerden dönüt tiplerini ve niteliğininbelirlenmesinde içerik analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularıöğretmenlerin daha çok değerlendirici dönütü kullandıklarını, betimleyicidönütü etkin bir şekilde kullanmadıklarını, dönütlerinde öğrencilerine hatalarıve giderme yolları hakkında bilgi sunma konusunda problem yaşadıklarını, akrandeğerlendirmesi gibi öğrencilerin birbirini değerlendirip dönüt verecekleriyöntemleri pek tercih edemediklerini göstermiştir. Bu sorunların en önemlinedeni öğretmenlerin betimleyici dönütlerle ilgili yeterli bilgi sahibiolmamaları olarak değerlendirilmektedir. Çalışmanın sonunda öğretmenlerin dönütkullanımı konusunda bilgi, beceri ve yeterliliklerini artırması yönündeönerilerde bulunulmuştur.

Kaynakça

Aydın, E., Delice, A. & Gürel, C. (2016). Matematik ve fen öğretmen adaylarının ölçme-değerlendirme sürecinin temel bileşenleri ile ilgili görüşleri. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 8(1), 173-184.

Bayat, S. & Şentürk, Ş. (2015). Fizik, kimya, biyoloji ortaöğretim alan öğretmenlerinin alternatif ölçme değerlendirme tekniklerine ilişkin görüşleri. Amasya Üniversitesi eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 118-135.

Birinci-Konur, K., & Konur, B. (2011). İlköğretim öğretmenlerinin kullandıkları ölçme değerlendirme metotlarına ilişkin görüşleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(2), 138-155.

Bishop, R., Berryman, M., Tiakiwai, S. & Tiakiwai, C. (2003). Te Kotahitanga: The experiences of year 9 and 10 Maori students in mainstream classrooms. Wellington: Ministry of Education.

Black, P. & Wiliam, D. (1998). Assessment and classroom learning. Assessment in Education, 5(1), 7-68.

Black, P. & Wiliam, D. (2009). Developing the theory of formative assessment. Education Assessment, Evaluation, and Accountability, 21(1), 5-31.

Bloom, B.S. (1979). İnsan nitelikleri ve okulda öğrenme. D.A. Özçelik (Çev.). Ankara: Milli Eğitim Basımevi.

Bozkurt, E. & Demir, R. (2012). Öğrenci görüşleriyle akran değerlendirme: Bir örnek uygulama. İlköğretim Online, 11(4), 966-978.

Butler, R. (1988). Enhancing and undermining intrinsic motivation: The effects of task-involving and ego-involving evaluation on interest and performance. British Journal of Educational Psychology, 58(1), 1-14.

Cheng, W. & Warren, M. (1997). Having second thoughts: Student perceptions before and after a peer assessment exercise. Studies in Higher Education, 22(2), 233–240.


Chou, C. & Tsai, C.C. (2002). Developing web-based curricula: Issues and challenges. Journal of curriculum studies, 34(6), 623-636.

Corso, C. (2014). Assessment without judgment: Effective feedback practices in the classroom. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, University of Toronto, Canada. Erişim adresi: http://hdl.handle.net/1807/67014

Cowie, B. & Bell, B. (1999). A model of formative assessment in science education. Assessment in Education, 6 (1), 101-116.

Crisp, B.R. (2007). Is it worth the effort? How feedback influences students’ subsequent submission of assessable work. Assessment & Evaluation in Higher Education 32, 571-81.

Crooks, T.J. (1988) The impact of classroom evaluation practices on students. Review of Educational Research, 58, 438-481.

Çakan, M. (2004). Öğretmenlerin ölçme-değerlendirme uygulamaları ve yeterlik düzeyleri: İlk ve ortaöğretim. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 37(2), 99-114.

Çalışkan, M. (2015). Etkili dönüt verme yolları. Electronic Turkish Studies, 10(11), 417-430.

Çevik, Y.D. (2014). Dönüt alan mı memnun veren mi? Çevrimiçi akran dönütü ile ilgili öğrenci görüşleri. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 3(1), 10-23.

Çimer, S.O, Bütüner, S.Ö. & Yiğit, N. (2010). Öğretmenlerin öğrencilerine verdikleri dönütlerin tiplerinin ve niteliklerinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 23 (2), 517-538.

Çimer, S.O. (2004). An investigation into biology teachers’ perceptions of calssroom assessment in secondary schools in Turkey. Yayınlanmamış Doktora Tezi, The University of Nottingham, İngiltere.

Daniel, L. G., & King, D. A. (1998). Knowledge and use of testing and measurement literacy of elementary and secondary teachers. The Journal of Educational Research, 91(6), 331-344.

Davies, P. (2003). Closing the communications loop on the computerized peer-assessment of essays. Association for Learning Technology Journal, 11 (1), 41-54.

Demir, S., Böyük, U. & Ayşe, K. (2011). Fen ve teknoloji dersi öğretmenlerinin laboratuvar şartları ve kullanımına ilişkin görüşleri ile teknolojik yenilikleri izleme eğilimleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 66-79.

Duban, N. & Küçükyılmaz, E.A. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının alternatif ölçme-değerlendirme yöntem ve tekniklerinin uygulama okullarında kullanımına ilişkin görüşleri. İlköğretim Online, 7(3), 769-784.

Elawar, M.C. & Corno, L. (1985). A factorial experiment in teachers’ written feedback on student homework: changing teacher behavior a little rather than a lot. Journal of Educational Psychology, 77, 162-173.

Eyers, G. & Hill, M. (2004). Improving student learning? Research evidence about teacher feedback for improvement in new zealand schools. Waikato Journal of Education 10, 251-261.

Foley, S. (2013). Student views of peer assessment at the International School of Lausanne. Journal of Research in International Education, 12(3), 201-213.

Gelbal, S. ve Kelecioğlu, H. (2007). Öğretmenlerin ölçme ve değerlendirme yöntemleri hakkındaki yeterlik algıları ve karşılaştıkları sorunlar. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(33), 135-145.

Goel, K. & Ellis, B. (2011). Does feedback enhance learning? Regional students' perception and experiences of feedback in a social work program. Australian Technology Network Assessment Confrence (ss. 97-106). Bentley: Curtin University.

Guskey, T.R. (2003). How classroom assessments improve learning. Educational Leadership, 60(5), 6-11.

Hamzadayı, E. & Çetinkaya, G. (2011). Yazılı anlatımı düzenlemede akran dönütleri: dönüt türleri, öğrenci algıları. AİBÜ, Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 147-165.

Hançer, A.H., Şensoy, Ö. ve Yıldırım, H.İ. (2003). İlköğretimde çağdaş fen bilgisi öğretiminin önemi ve nasıl olması gerektiği üzerine bir değerlendirme. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(13), 80-88.

Hargreaves, E., McCallum, B. & Gipps, C. (2000). Teacher feedback strategies in primary classrooms-new evidence. In S. Askew (Ed.), Feedback for learning (ss. 21-31). London: Routledge Falmer.

Hattie, J. & Timperley, H. (2007). The power of feedback. Review of Educational Research, 77(1), 81-112.

Heritage, M. (2007).  Formative assessment: What do teachers need to know and do?. Phi Delta Kappan, 89(2), 140-145.

Horasan, Y., Aydın, H. ve Kete, R. (2013). Biyoloji öğretmenlerinin biyoloji programı hakkındaki görüşlerinin değerlendirilmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13 (2), 335-353.

Karal, H., & Çelik, Z. (2010). Designing components of a sample system considering effect of web-based technologies on meaningful measurement and assessment practices. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 9, 908-912.

Kluger, A.N. & DeNisi, A. (1996). The effects of feedback interventions on performance: A historical review, a meta-analysis, and a preliminary feedback intervention theory. The Psychological Bulletin, 119(2), 254-284.

Knight, N. (2003). Teacher feedback to students in numeracy lessons: Are students getting good value. SET Research Information for Teachers, 3, 40-45.

Kohn, A. (1993). Punished by rewards. Boston: Houghton Mifflin.

Lee, I. (2008). Understanding teachers’ written feedback practices in Hong Kong secondary classrooms. Journal of Second Language Writing, 17 (2), 69-85.

Metin, M., & Birişçi, S. (2011). Farklı branşlardaki ilköğretim öğretmenlerinin alternatif durum belirleme hakkındaki düşünceleri. Eğitim ve Bilim, 36(159), 141-154.

Nicol, D.J. & Macfarlane-Dick, D. (2006). Formative assessment and self-regulated learning: A model and seven principles of good feedback practice. Studies in Higher Education, 31(2), 199-218.

Ogan Bekiroǧlu, F. (2008). Performansa dayalı ölçümler: Teori ve uygulama. Journal of Turkish Science Education (TUSED), 5(1), 113-134.

Orsmond, P. & Merry, S. (2011). Feedback alignment: effective and ineffective links between tutors’ and students’ understanding of coursework feedback. Assessment & Evaluation in Higher Education, 36(2), 125-136.

Ören, F.Ş., Ormancı, Ü. & Evrekli, E. (2011). Fen ve teknoloji öğretmen adaylarının alternatif ölçme-değerlendirme yaklaşımlarına yönelik öz-yeterlilik düzeyleri ve görüşleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(3), 1675-1698.

Öztaş, H., & Özay, E. (2004). Biyoloji öğretmenlerinin biyoloji öğretiminde karşılaştıkları sorunlar (Erzurum örneği). Kastamonu Eğitim Dergisi, 12(1), 69,76.

Pryor, J. & Crossouard, B. (2008). A socio-cultural theorisation of formative assessment. Oxford Review of Education 34, 1-20.

Richer, D.L. (1992). The effects of two feedback systems on first year college students’ writing proficiency. Dissertation Abstracts International, 53.

Sağlam-Arslan, A., Devecioğlu-Kaymakçı, Y., & Arslan, S. (2009). Alternatif ölçme-değerlendirme etkinliklerinde karşılaşılan problemler: Fen ve teknoloji öğretmenleri örneği. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28, 1-12.

Tekkaya, C., Çapa, Y. & Yılmaz, Ö. (2000). Biyoloji öğretmen adaylarının genel biyoloji konularındaki kavram yanılgıları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 140-147.

Topping, K.J. (2009). Peer assessment. Theory Into Practice, 48(1), 20-27.

Tsai, C.C. (2000). Relationships between student scientific epistemological beliefs and perceptions of constructivist learning environments. Educational Research, 42(2), 193-205.

Tunstall, P. & Gipps, C. (1996). Teacher feedback to young children in formative assessment: A typology. British Educational Research Journal, 22(4), 389-404.

Türnüklü, A. (2000). Eğitim bilim araştırmalarında etkin olarak kullanılabilecek nitel bir araştırma tekniği: Görüşme. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 6(24), 543-559.

Weaver, R.M. (2006). Do students value feedback? student perceptions of tutors’ written responses. Assessment and Evaluation in Higher Education, 31(3), 379-394.

Wiliam, D. (1999). Formative assessment in mathematics Part 2: feedback. Equals: Mathematics and Special Educational Needs, 5(3), 8-11.

Yaşar, M. D. (2017). Prospective science teachers' perception related to formative assessment approaches in Turkey. Journal of Education and Training Studies, 5(4), 29-43.

Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Yurdabakan, İ. & Cihanoğlu, M.O. (2009). Öz ve akran değerlendirmenin uygulandığı işbirlikçi okuma ve kompozisyon tekniğinin başarı, tutum ve strateji kullanım düzeylerine etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(4), 105-123.